ikona pliku docx

zdrowie publiczne pielegniarstwo


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 875.74 kB.


Zdrowie Publiczne
KTO TO JEST PACJENT?
Pacjent to każdy, kto już korzysta ze świadczeń zdrowotnych lub zwraca się
o ich udzielenie, m.in. przez szpital, przychodnię, lekarza, pielęgniarkę,
położną (niezależnie od tego czy jest chory, czy zdrowy).
Kto jest zobowiązany do poszanowania
i przestrzegania praw pacjenta?
3 Osoby wykonujące zawód medyczny: lekarze, pielęgniarki, położne,
diagności, fizjoterapeuci, ratownicy medyczni i inni profesjonaliści opieki
zdrowotnej oraz każda inna osoba uczestnicząca w udzielaniu świadczeń
zdrowotnych.
3 Podmioty udzielające świadczeń opieki zdrowotnej oraz współuczestniczące
w ich udzielaniu, takie jak: zakłady opieki zdrowotnej (m.in. szpitale,
przychodnie, ośrodki zdrowia, poradnie, zakłady opiekuńczo-lecznicze,
zakłady pielęgnacyjno-opiekuńcze, laboratoria diagnostyczne, jednostki
badawczo-rozwojowe), praktyki lekarskie, pielęgniarskie i położnicze.
3 Inne podmioty opieki zdrowotnej, takie jak: organy władzy publicznej
właściwe w zakresie ochrony zdrowia (w szczególności: Minister Zdrowia,
wojewoda, jednostki samorządu terytorialnego wszystkich szczebli:
gmina, powiat, województwo), Narodowy Fundusz Zdrowia, samorządy
zawodów medycznych, producenci leków, produktów leczniczych,
wyrobów medycznych oraz apteki.

Prawo do dostępu do dokumentacji medyczn
Kto ma dostęp do dokumentacji medycznej?
Prawo wglądu w dokumentację medyczną pacjenta ma on sam,
przedstawiciel ustawowy oraz osoba upoważniona przez pacjenta.
Po śmierci pacjenta prawo wglądu ma osoba upoważniona przez pacjenta
za życia. Pacjent, przedstawiciel ustawowy lub osoba upoważniona
ma prawo dostępu do dokumentacji medycznej pacjenta prowadzonej
w ramach zakładu opieki zdrowotnej (np. szpitala, przychodni),
jak i dokumentacji prowadzonej przez lekarzy, pielęgniarki i położne
w ramach prywatnych gabinetów (praktyk).
Jak zapoznać się z informacjami?
Pacjent ma prawo do bezpłatnego wglądu w dokumentację medyczną
na miejscu oraz ma prawo do otrzymania wyciągów, odpisów lub kopii.
Za sporządzenie wyciągów, odpisów lub kopii pacjent może ponieść opłatę.
Jak długo przechowuje się dokumentację medyczną?
Dokumentację medyczną przechowuje się przez 20 lat, licząc od końca roku
kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu.
Inne terminy dotyczą następujących sytuacji:
3 w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, 18 Kampania społeczna „Prawa Pacjenta, Moje Prawa”
dokumentacja medyczna jest przechowywana przez 30 lat
3 zdjęcia rentgenowskie gromadzone poza dokumentacją medyczną
przechowywane są przez 10 lat
3 skierowania na badania lub zlecenia lekarza są przechowywane przez 5 lat
3 dokumentacja medyczna dotycząca dzieci do ukończenia 2. roku życia
jest przechowywana przez okres 22 lat
Te terminy również liczy się od końca roku kalendarzowego,
w którym nastąpiło zdarzenie.




. Prawo do przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie
Pacjent, który przebywa w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym
dla osób wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń
zdrowotnych, ma prawo do przechowania rzeczy wartościowych
w depozycie. Koszty realizacji tego prawa ponosi zakład opieki zdrowotnej.




PRAWO DO UMIERANIA W SPOKOJU I GODNOŚCI
Do jakich informacji i świadczeń przysługuje pacjentowi prawo?
Pacjent ma prawo do prawdy o kończącym się życiu. Umierający pacjent
ma prawo do profesjonalnej opieki pielęgnacyjnej, wsparcia psychologicznego,
opieki duszpasterskiej, dodatkowej opieki osób bliskich oraz do utrzymywania
kontaktu z osobami z zewnątrz do chwili swojej śmierci.
Łagodzenie cierpień
Pacjent ma prawo do poszanowania jakości kończącego się życia i umierania
bez zbędnego bólu. Łagodzenie wszelkich cierpień jest podstawowym
warunkiem poszanowania godności człowieka.
Naruszenie prawa
W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju
i godności małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia
w linii prostej lub przedstawiciel ustawowy pacjenta może wystąpić
do sądu cywilnego z żądaniem zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej
na wskazany cel społeczny.Kampania społeczna „Prawa Pacjenta, Moje Prawa” 25
Brak zgody na dawstwo organów lub komórek
Osoba, która nie chce być dawcą organów lub tkanek po swojej śmierci,
musi za życia wyrazić sprzeciw w jednej z następujących form:
3 wpis w centralnym rejestrze zgłoszonych sprzeciwów
3 oświadczenie pisemne zaopatrzone we własnoręczny podpis
3 oświadczenie ustne złożone w obecności co najmniej dwóch świadków,
pisemnie przez nich potwierdzone
W przypadku dziecka (do lat 16) lub osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej
sprzeciw może wyrazić za ich życia przedstawiciel ustawowy.
W przypadku małoletniego powyżej lat 16 sprzeciw może wyrazić również
sam małoletni. Sprzeciw ten jest wystarczający nawet wobec braku sprzeciwu
ze strony przedstawiciela ustawowego.
Sekcja zwłok
Pacjent może za życia wyrazić sprzeciw wobec przeprowadzenia sekcji zwłok
po swojej śmierci. Sprzeciw może złożyć również przedstawiciel ustawowy
pacjenta małoletniego lub osoby ubezwłasnowolnionej.
Sprzeciw najlepiej wyrazić w formie pisemnej. Pacjent podaje swoje dane;
datę i miejsce sporządzenia pisma; oświadczenie woli, że po śmierci wyraża
sprzeciw wobec sekcji i podpis. Sprzeciw może być sporządzony odręcznie
lub komputerowo. Przy wersji komputerowej należy złożyć podpis,
który z łatwością pozwoli na identyfikację pacjenta. Najlepiej podpisać się
imieniem i nazwiskiem.
Jeżeli pacjent sporządzi taki sprzeciw, należy go przekazać do dokumentacji
medycznej prowadzonej w szpitalu. Najlepiej lekarzowi prowadzącemu.


http://www.prawapacjenta.eu/var/media/File/Broszura%20Praw%20Pacjenta.pdf


1 prawo pacjeta do dokumentacji medycznej
Czym jest dokumentacja medyczna?
Dokumentacja medyczna pacjenta to zbiór dokumentów, zawierających dane na temat szeroko rozumianego zdrowia pacjenta. Ma ona dwojaki charakter: zewnętrzny (obejmuje dokumenty przeznaczone na użytek pacjenta, a więc np. zalecenia czy skierowania) i wewnętrzny (w zakresie w jakim sporządzona jest na potrzeby zakładu świadczącego usługi zdrowotne). Regulacje ustawy o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta z 2008 roku regulują problematykę indywidualnej dokumentacji wewnętrznej pacjenta. Każda taka dokumentacja musi zawierać oznaczenie pacjenta (jego dane, adres, numer PESEL, oznaczenie płci itp.), a ponadto  informacje na temat podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, opis stanu zdrowia pacjenta oraz przeprowadzanych zabiegów i czynności medycznych. Wszystkie dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie i szczególnym ograniczeniom w zakresie ich udostępniania.
Przechowywanie
Do prowadzenia i przechowywania dokumentacji jest zobowiązany podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, czyli na przykład szpital lub przychodnia zdrowia.Obowiązek należytego zarządzania dokumentacją leży więc w gestii placówki, w której została sporządzona. Jest ona również obowiązana do należytej ochrony danych zawartych w dokumentacji. Jedynymi uprawnionymi do uzyskiwania oraz dokonywania zmian w treści dokumentacji są lekarze, pielęgniarki i położne danej placówki zdrowia.  Obowiązek przechowywania dokumentacji ciąży na świadczeniodawcy jednak jedynie przez określony czas. Co do zasady jest to czas 20 lat (licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu). W przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia termin ten wynosi 30 lat, natomiast dokumentację dzieci do 2 roku życia przechowuje się aż 22 lata. Odrębnej regulacji podlegają zdjęcia rentgenowskie – są przechowywane 10 lat, oraz skierowania i zalecenia – 5 lat. Po upływie określonego okresu podmiot przechowujący dokumentację obowiązany jest do zniszczenia dokumentacji w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta.
Prawo dostępu do dokumentacji
Ze względu na to, że dokumentacja medyczna zawiera dane osobowe pacjentów, dostęp do nich mają tylko ściśle określone osoby. Przede wszystkim prawo dostępu do dokumentacji medycznej przysługuje pacjentowi, jego przedstawicielowi ustawowemu (np. rodzicom w wypadku osoby niepełnoletniej), a także osobie upoważnionej przez pacjenta na piśmie. Osoby te mogą pozyskać informacje o stanie zdrowia pacjenta, a także udzielonych świadczeń medycznych. W przypadku śmierci pacjenta prawo wglądu do dokumentacji przysługuje przede wszystkim osobie, która została przez niego upoważniona za życia. Ustawa o prawach pacjenta i rzeczniku praw pacjenta w artykule 26 § 3 przewiduje również możliwość udostępnienia dokumentacji medycznej w określonych sytuacjach innym podmiotom. Na przykład: organom władzy publicznej i NFZ, innym placówkom świadczącym usługi zdrowotne (gdy wymaga tego ciągłość leczenia), organom rentowym (w związku z prowadzonym postępowaniem) czy wojewódzkiej komisji do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. Dokumentacja medyczna może być udostępniona także dla celów naukowych: szkole wyższej lub instytutowi badawczemu, jednak z tym zastrzeżeniem, że nie zawiera wówczas danych umożliwiających identyfikację pacjenta.
http://www.infor.pl/prawo/prawa-konsumenta/prawa-pacjenta/312603,Udostepnianie-dokumentacji-medycznej.html
Zasady wydawania dokumentacji medycznej pacjentowi
I.    Dokumentacja medyczna jest udostępniana:
1.Pacjent...
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 875.74 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!