ikona pliku doc

Zasady prowadzenia intensywnej opieki pielęgniarskiej w oddziale kardiochirurgicznym. notatki

Zasady prowadzenia intensywnej opieki pielęgniarskiej w oddziale kardiochirurgicznym.


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 103,50 kB.


Praca zaliczeniowa

Zasady prowadzenia intensywnej opieki pielęgniarskiej w oddziale kardiochirurgicznym.

Intensywna terapia i pielęgniarstwo w intensywnej opiece medycznej
dr n.med. Joanna Wanot


Katarzyna Zdrach
Pielęgniarstwo IIst niestacjonarne

    Leczenie pacjentów w oddziale intensywnej terapii kardiochirurgicznej wymaga zaangażowania w proces terapeutyczny nie tylko personelu lekarskiego, lecz także pielęgniarskiego. Świadomość zagrożeń występujących w danej dobie hospitalizacji niewątpliwie wpływa na proces leczenia i pielęgnacji oraz wzmaga czujność podczas rutynowej obserwacji.

Monitorowanie pacjenta – niezależnie od rozpoznania, stanu klinicznego i podjętej terapii jest prowadzone u osób przebywających w OIT w sposób ciągły tzn. 24 godziny na dobę. Analiza monitorowanych parametrów ma na celu szybką diagnozę, wdrożenie skutecznej terapii i właściwą reakcję na stany zagrożenia życia. Jest jedną z podstawowych czynności wykonywanych przez personel pielęgniarski. Monitorowanie układu krążenia za pomocą ciągłej obserwacji zapisu elektrokardiograficznego informuje bezpośrednio o zaburzeniach rytmu serca. Rodzaj obserwowanego zaburzenia pozwala pośrednio domniemywać o wydolności tego narządu w przebiegu chorób serca oraz schorzeń, w których zaburzenia pracy serca są powikłaniem choroby podstawowej.
    Monitorowanie EKG pozwala na pośrednie rozpoznanie zaburzeń elektrolitowych. Bardzo ważnym elementem kontrolowania jest zmiana odcinka ST-T oraz zmiana zapisu krzywej EKG. Powyższa obserwacja w stosunkowo krótkim czasie pozwala na rozpoznanie w przypadku bezobjawowego niedokrwienia mięśnia serca lub w sytuacji, w której objawy kliniczne są niezauważalne. Temu samemu służy analiza fali ciśnienia zmieniającego się dynamicznie stanu klinicznego pacjenta, która jest elementem inwazyjnego monitorowania ciśnienia. Za pomocą inwazyjnego monitorowania hemodynamicznego ocenia się rzut serca, objętość wyrzutową lewej komory, a także wiele innych szczegółowych parametrów układu krążenia. Już sama analiza zmienności rzutu serca pozwa-la na wstępną ocenę perfuzji narządowej i jest szczególnie ważna w terapii osób w stanie krytycznym. Pomiary parametrów hemodynamicznych mają znaczenie nie tylko terapeutyczne, lecz także prognostyczne. Wszystkie te zmiany mogą zostać najwcześniej zauważone właśnie przez personel pielęgniarski.

Pielęgnacja i zapobieganie zakażeniom - są one nieodłącznym elementem leczenia pacjentów w OIT. W przedstawionych w 2012 roku wytycznych leczenia sepsy i wstrząsu septycznego dużą uwagę zwrócono na zapobieganie infekcjom wewnątrzoddziałowym oraz szpitalnym. Pacjent we wstrząsie septycznym (praktycznie każdy chory leczony w oddziale intensywnej terapii) wymaga wielu specjalistycznych zabiegów terapeutycznych i pielęgnacyjnych. Taka osoba jest szczególnie narażona na zakażenie związane z pobytem w OIT, a także z inwazyjnym monitorowaniem i diagnostyką. Dlatego tak ważna jest obserwacja oraz właściwa pielęgnacja: cewników naczyniowych, rurek intubacyjnych i trachoestomijnych, zgłębnika żołądkowego, cewników moczowych, drenów ran pooperacyj-nych, a także błon śluzowych i skóry.
    Podstawą sukcesu terapeutycznego są rzetelność oraz zaangażowanie personelu pielęgniarskiego w ten proces. Obecność cewników naczyniowych jest nieodłącznym elementem leczenia pacjentów w oddziale intensywnej terapii. Centralne cewniki naczyniowe są wykorzystywane: do podawania leków, pomiaru ośrodkowego ciśnienia żylnego (OCŻ), dializoterapii bądź prowadzenia żywienia pozajelitowego. Wszelkie założone dostępy naczyniowe wpływają na przerwanie pierwszej bariery ochronnej, jaką stanowi skóra. Otwierają więc drogę, którą może dojść do ciężkich uogólnionych zakażeń. Stąd tak ważna jest ich prawidłowa pielęgnacja. W tym celu należy przestrzegać podstawowych zasad zachowania jałowości chirurgicznej podczas zakładania cewnika oraz aseptycznego postępowania w okresie jego utrzymywania. Szczególnej pielęgnacji wymaga cewnik wykorzystywany do prowadzenia żywienia pozajelitowego. Preparaty stosowane do żywienia są doskonałą pożywką dla drobnoustrojów.

Działania profilaktyczne - by zapobiegać respiratorowemu zapaleniu płuc są niezwykle ważne m. in poprzez stosowanie glukonianu chlorheksydyny do odkażania jamy ustnej i gardła. Pielęgnacja śluzówek jamy ustnej przeznaczonymi do tego celu preparatami zapobiega: osadzaniu się bakterii na rurce intubacyjnej, rozwojowi zakażeń grzybiczych jamy ustnej, uszkodzeniom śluzówki oraz tworzeniu się kamienia nazębnego. Należy także pamiętać o prawidłowym umocowaniu rurki intubacyjnej, aby zapobiec tworzeniu się odleżyn w kącikach ust. Ważne jest również dbanie o drożność i czystość jamy nosowej. Wstrząs septyczny może rozwinąć się w wyniku powikłań po zabiegach operacyjnych. Stąd też jednym z elementów zapobiegania infekcjom jest właściwa pielęgnacja rany pooperacyjnej. Zakażenie rany operacyjnej (ZMO) może dotyczyć skóry, tkanki podskórnej, powięzi oraz mięśni. Liczne czynniki ryzyka zarówno ze strony pa-cjenta, jak i ze strony środowiska mogą przyspieszyć zakażenie rany.

Odpowiednie żywienie pacjenta – które jest bardzo ważnym elementem o znaczeniu przede wszystkim terapeutycznym. Do tej części terapii przywiązuje się coraz większą wagę. Prawidłowe żywienie pozwala na poprawę procesów regeneracji, powoduje wzrost odporności organizmu, zapobiega powstawaniu odleżyn (przez zwiększenie ilości białka), poprawia bilans energetyczny oraz przyspiesza procesy gojenia. Ten rodzaj żywienia utrzymuje integralność błony śluzowej jelita i ogranicza występowanie infekcji. Żywienie dojelitowe wymaga założenia zgłębnika nosowo-żołądkowego lub ustno-żołądkowego, obliczenia zapotrzebowania energetycznego i stwierdzenia przede wszystkim stabilności stanu klinicznego chorego. Każdy pacjent musi być żywiony indywidualnie według osobnego programu.

    Ocena żywieniowa – poza stanem chorego – powinna obejmować również ciężkość schorzenia, wydolność poszczególnych narządów i układów, a także wpływ różnych procedur terapeutycznych. Wszystkie procedury związane z żywieniem mogą być z powodzeniem wykonywane przez personel pielęgniarski (podstawowym warunkiem jest stabilny stan pacjenta) i nadzorowane przez lekarza z OIT.

Bibliografia:
    Zielińska-Borkowska U. Monitorowanie pacjentów leczonych w oddziale intensywnej terapii. 2013;12:20– 24.2.
    Rybicki Z. Aspekty kliniczne i praktyczne monitorowania w intensywnej terapii. Intensywna Terapia Dorosłych. Wydawnictwo Makmed, Lublin, 2009, 193– 229.3.
    Smith J, Camporota L, Beale R. Monitoring arterial blood pressure and cardiac output using central or peripheral arterial pressure waveforms. In: Vincent JL (ed.). Yerbook of Intensive Care and Emergency Medicine. Springer, Heidelberg, 2009, 285– 296.
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 103,50 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!