ikona pliku docx

udar mózgu notatki

udar mózgu notatki


  270 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 270
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 33.42 kB.


WSTĘP

          Opieka nad pacjentem jest bardzo złożonym zjawiskiem, który stanowi fundament systemu opieki medycznej. Współczesne podejście do pacjenta to traktowanie go w sposób holistyczny. Opieka pielęgniarska zorientowana  jest na człowieka rozumianego jako całość, jedność ,w aspekcie jego potrzeb bio-psycho-społecznych oraz różnych sposobów leczenia i praktyk leczniczych .Od personelu medycznego wymaga się posiadanie wiedzy oraz odpowiednich umiejętności , które  są istotą funkcji instrumentalno-technicznej .Pielęgnowanie i opieka nad chorym są właściwe tylko  wtedy, jeżeli stymulują lub pomagają człowiekowi w zapewnieniu warunków do normalnego oddychania, dostarczania właściwego pożywienia i napojów ,wydalania zbędnych produktów przemiany materii ,poruszania się i utrzymania właściwej pozycji,  dobrania odpowiedniego ubioru-ubierania i rozbierania ,utrzymania odpowiedniej temperatury ciała poprzez dostosowanie odzieży ,utrzymywanie ciała w czystości, unikanie zagrożeń ze strony środowiska .Rola pielęgniarki polega na asystowaniu człowiekowi, rozpoznaniu potrzeb i dążeniu do zaspokojenia ich.  Duże znaczenie w opiece nad chorym ma relacja pacjent-pielęgniarka. Każdy człowiek wykształca swoje indywidualne mechanizmy reagowania posiada własną percepcję otaczających go zjawisk. O sukcesie terapeutycznym będzie więc świadczył wzajemny  szacunek pielęgniarki i pacjenta. Pielęgniarka powinna być więc dla pacjenta nauczycielem,  doradcą ,ekspertem technicznym ,zastępcą i źródłem informacji. Ważnym aspektem jest również funkcja ekspresywna, czyli zdolność nawiązywania kontaktu ,empatii, oddziaływania na stan emocjonalny pacjenta ,zmniejszania stresu wywołanego procesem leczenia i hospitalizacją .Pielęgniarka ma za zadanie ciągle podejmować działania mające na celu ułatwić choremu wejść w rolę pacjenta aby osiągnąć adaptację i integrację   .Osoba sprawująca opiekę nad chorym spędzając  z nim dużo czasu powinna uznawać wyjątkowość jego życia przy zwyczajności choroby. Każdy pacjent wymaga innego podejścia, różnych technik terapeutycznych, podejścia psychoterapeutycznego. Oprócz werbalnych form przekazu, istotne są również informacje przekazywane na poziomie niewerbalnym przez dotyk, wzrok, mimikę i ton głosu. Zakłócenie relacji z pacjentem mogą obniżyć satysfakcję z usług medycznych oraz niekorzystnie wpłynąć na efekty terapii   dlatego znajomość prawidłowości zachowań człowieka ,reakcji człowieka na chorobę

,stres a także metody pomocy psychologicznej mają istotne znaczenie w leczeniu .Według założeń medycyny holistycznej od pacjenta należy wymagać aktywnego podejścia do swego leczenia .Należy traktować  go jako partnera w potęgowaniu i utrzymaniu zdrowia ,walce z chorobą, w rehabilitacji ,w przygotowaniu do samo opieki . Ma być nie tylko biorcą, ale powinien wykazać zainteresowanie swoją chorobą, być świadomym  stanu  swego zdrowia możliwości wpływania na niego, decydowania o nim oraz ponoszenia  pełnej odpowiedzialność za własne zdrowie  .Z drugiej strony opieka pielęgnacyjna powinna uwzględniać uwarunkowania kulturowe pacjentów należy respektować subiektywne odczucia pacjenta wykorzystywać je w ocenie jego stanu i planowaniu opieki oraz z szacunkiem odnosić się do jego poglądów, przekonań i wiary .Rolą pielęgniarki jest zapewnienie troskliwości zgodnej z ludzkimi wartościami. Realizując proces pielęgnowania pielęgniarka powinna uwzględnić również  udział najbliższych  i rodziny. Prawidłowy przebieg opieki zależy także od spostrzegawczości i umiejętności dostrzegania zmian w stanie pacjenta oraz wysuwania wniosków i ciągłego planowania opieki i dostosowywania go do aktualnego stanu zdrowia i wynikających z tego stanu potrzeb.    Całokształt    opieki  ma na celu poprawić jakość życia pacjenta ,podnieść stopień sprawności funkcjonalnej, samo opieki, likwidować cierpienie fizyczne i tworzenie życzliwego otoczenia fizycznego i społecznego.

ZASADY OPIEKI NAD CZŁOWIEKIEM CHORYM

WE WCZESNYM OKRESIE POUDAROWYM

        Opieka nad pacjentem w ostrej fazie niedokrwiennej mózgu ma bardzo duże znaczenie i wpływ na rokowania neurologiczne. Pielęgniarka bierze aktywny udział w procesie leczenia, pielęgnowania i rehabilitacji pacjentów po udarze mózgu. Wchodzi w skład zespołu terapeutycznego wraz z lekarzem, logopedą i rehabilitantem. Planując działania pielęgniarskie musi poznać przyczynę powstania udaru, umiejętnie ocenić i zinterpretować stan neurologiczny pacjenta, określić zakres wymaganej pomocy.  Wczesny okres poudarowym wymaga ścisłego reżimu łóżkowego ,a to z kolei przyczynia się do wdrażania kompleksowych działań pielęgniarskich ,zaspokajanie wszystkich podstawowych potrzeb chorego . Pielęgniarka powinna skupić się na zapobieganiu niepożądanym  następstwom i powikłaniom choroby w związku z tym  nadzoruje i monitoruje podstawowe funkcje życiowe pacjenta , obserwuje pod kątem objawów patologicznych .Znajomość kliniczna przypadku pozwoli rozpoznać objawy świadczące  o wzmożonym ciśnieniu śródczaszkowym ( bóle głowy , nudności ,wymioty, splątanie, bradykardia ,przyspieszony oddech )i wdrożyć  odpowiednie postępowanie .Najłatwiejszą metodą  obniżenia  wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego jest wysokie ułożenie górnej części ciała z głową  pod kątem 15-30 stopni aby ułatwić odpływ krwi żylnej ,zgięcie w stawach biodrowych pod kątem 30 stopni i unikanie nadmiernych skrętów głową. Istotny jest pomiar ciśnienia od 4 do 6 razy dziennie oraz po każdym wysiłku    ( ćwiczenia  gimnastyczne, czynności higieniczne, wyjście do toalety).Podwyższone RR krwi jest wynikiem reakcji obronnej organizmu ,które ma na celu utrzymanie krążenia krwi w obszarze penumbry (obszar wokół ogniska martwicy). Wartości wysokie ciśnienia RR krwi stwarzają ryzyko ukrwotocznienia zawału i obrzęku, natomiast gwałtowne obniżenie może  spowodować narastanie niedokrwienia. W pierwszej dobie należy obniżać w przypadku, gdy skurczowe wynosi >220 mg Hg, a rozkurczowe > 120 mg Hg. Przy chorobie nadciśnieniowej wartości nie powinny być mniejsze od 160/120 mg Hg, jeżeli jednak w drugiej dobie udaru wartości te są wyższe od 160/120 mg Hg należy rozpocząć leczenie mające na celu obniżenie RR krwi. Ponieważ ma to tak duże znaczenie w rokowaniu, czynności pielęgnacyjne powinny być rozłożone w czasie, wykonywane bez gwałtownych ruchów i pośpiechu, nie stwarzać nerwowych sytuacji, wstawanie z łóżka należy uprzedzić uniesieniem bezgłowia, posadzeniem z opuszczonymi nogami, wysadzeniem na krzesło i dalej pełna pionizacja. Razem z monitorowaniem RR należy obserwować zapis EKG, gdyż ostremu okresowi udaru mózgu często towarzyszą powikłania kardiologiczne( zaburzenia rytmu serca, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego.) Do podstawowych funkcji życiowych, które należy obserwować w udarze do temperatura ciała. Kontrola temperatury ciała ma na celu wykrycie infekcji, jednak podwyższona( powyżej 37,5 stopnia C) może świadczyć nie tylko o infekcji lecz również może być przyczyną zaburzeń w ośrodku termoregulacji znajdujących się w podgórzu. Hipertemia przyczynia się do zwiększenia rozmiaru ogniska zawałowego, dlatego należy dążyć do uzyskania normotermii , poprzez ochładzanie ciała (podawanie środków przeciwgorączkowych, zimne okłady, kąpiele w chłodnej wodzie, okłady na czoło i w miejscu przebiegania dużych naczyń, obniżenia temperatury w pomieszczeniu, w przypadku nadmiernej potliwości zmiana bielizny osobistej i pościelowej; skóra  ma być sucha i czysta).     Długotrwałe unieruchomienie prowadzi do powstania zastoju w płucach, który przyczynia się do rozwoju zapalenia płuc. W celu zapobiegania zapaleniu płuc pielęgniarka powinna wdrożyć następujące działania:

-częste zmiany ułożenia chorego

-ułożenie głowy na boku pod kątem 30 stopni, co zapobiega zapadaniu się języka a tym samym zapewnia drożność dróg oddechowych

-oklepywanie klatki piersiowej w kierunku od podstawy do szczytu płuc(jeżeli stan pacjenta na to pozwala), w miarę możliwości skoordynowane z podawaniem leków mukolitycznych.

-stworzenie mikroklimatu sali przez wietrzenie, utrzymanie wilgotności 64 % powietrza i temperatury 19-21 stopni C.

-prawidłowa podaż płynów( płyny rozrzedzają wydzielinę i dzięki temu łatwiej jest ją usunąć), w stanach ciężkich za pomocą ssaka

-wykonywanie ćwiczeń oddechowych np. nakłanianie chorych do głębokich oddechowych, umożliwienie dmuchania w balonik, lub przez słomkę do wypełnioną wodą butelki.

-kontrola  utlenowania  za pomocą pulsoksymetru oraz wykonywanie gazometrii, w miarę możliwości stosować pozycję  półwysoką, wysadzanie na fotel .

 W związku z możliwością wystąpienia zaburzeń wodno-elektrolitowych działanie pielęgniarskie mają na celu utrzymanie prawidłowego nawodnienia i zrównoważenia bilansu płynów zwłaszcza u pacje...

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 33.42 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!