ikona pliku docx

teoria wychowania fizycznego

egzamin z twf na awfie we wrocławiu


ocena: 4.0, 1
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 21.57 kB.


Karolina Porowska , 3 wf, 43434

Rodział 1
1.Czym jest kultura fizyczna,
Na mocy Uchwały Rad Ministrów z 1950 roku , „ starsi” chłopcy byli przymuszani do usprawniania swojego ciała na pobliskich salach czy boiskach. Miało to na celu pozostawanie w gotowości bojowej , na wypadek zagrożenia .Ojciec autora posiadał odznakę („ mały emaliowany znaczek przedstawiający biegacza na tle jedynie słusznych kolorów”). Odznaka ta była traktowana jako znak władzy nad ciałem, symbolizowała doskonałość fizyczną.
Autor tłumaczy iż w przypadku jego ojca , gdzie on zdobył takową odznakę, ta odznaka nie była jego . Taki paradoks. „” Choć to on ja zdobył , nie była jego, tak jak on nie należał do siebie”. Ciągle należał do jakieś władzy, dla której jego ciało i sprawność fizyczna musiało mieć znaczenie. Ojciec był bardzo niezadowolony z tego powodu, bo nie mógł należeć do siebie z powodów ważniejszych niż posiadanie tejże odznaki bojowej. Bardzo chciał być bezwarunkowo przynależny do siebie i swojego ciała poprzez doskonalenie tego ciała, niestety nie doczekał się .
Oczywiste jest to że dzięki sprawnemu ciału jesteśmy w stanie podejmować zadania trudne natomiast już mniej oczywiste jest to iż osiągniecie tzw. „ doskonałości fizycznej „jest to pokonywanie oporu natury własnej cielesności. Dlatego ojciec autora mozolnie ćwiczył w pobliskiej sali gimnastycznej po to , aby właśnie tą sprawność wykorzystać w zadaniach które były w obowiązkach pracownika ale także na wszelki wypadek gdy będzie musiał zmienić się w rolę „ bojownika obrońcy”. Ważne jest to że ojciec nie miał zamiaru poświęcać swojego ciała ani siebie ani tym bardziej życia dla obcej władzy.
Był zły i złość ta była gestem nieposłuszeństwa wobec władzy, bo władza ta próbowała upaństwowić jego ciała według ideologicznego postulatu komunizmu. Złość ojca była też wyrazem niechęci wobec politycznych instruktorów gimnastyki którzy wymuszali na nim ćwiczenia na poprawę stanu umięśnienia oraz poprawiające wydolność samego korpusu. Kto stosował się do przepisu ćwiczeń cielesnych czyli właśnie zaleceń instruktorów gimnastyki, zdawał test i wówczas zdobywał odznakę. W ten sposób powstawał schemat ciała „ ciało było sprawne do pracy i obrony” i ciało dziecka było formowane by w najbliższej przyszłości stało się „ posłuszne” dla władzy politycznej.
Autor po swoich pierwszych w życiu zajęciach z kultury fizycznej po latach stwierdził iż ciało jest tak plastyczne iż można mu nadać wcześniej przemyślaną formę oraz jest w stanie je habilitować czyli jest zdolne do samoistnego działania. Stwierdził także , że osiągnięcie pożądanej formy cielesnej zależy od tego jaki sposób użyjemy, oraz poprzez uczestniczenie w formacji cielesnej ma znaczenia w tym iż osiągnięte umiejętności sprawności ruchowej oraz wypracowane już właściwości cielesne warunkują np. odgrywanie ról społecznych. Autor stwierdza także że system kultury fizycznej jest niezbędny do całego układu kulturowego uczestnictwa ponieważ inaczej uczestnicy nie mogliby wypełniać swoich zadań zależycie w ramach pełnienia ról społecznych.
Można , czysto hipotetycznie, przyjąć iż uczestnictwo w kulturze fizycznej obejmuje im wieksze rzesze społeczeństwa im bardziej jest ono kontrolowane przez przywódców. Formacja ciała musi być przyjęta przez uczestników jako nakaz, a sprawdzianom doskonałości cielesnej są poddawani wszyscy bez wyjątków.
Im mniej kontroli ze względu władzy państwa tym bardziej uczestnictwo w kulturze fizycznej dokonuje się według wielu różnych wzorów wartości ciała. Każdy kreuje siebie według własnego wzoru stając się „ kopią poza orginałem”.
Podsumowując czym jest kultura fizyczna według autora, jesto to system społeczny sam w sobie, afirmuje o wartości ciała jako dobro i pożądanie. Jest to pomyślany ład czynności, który oisuje sposoby formacji cielesnej i jej uczestnika stosowane do postulowanego celu. Kultura fizyczna zawsze do kogoś należy i zawsze komuś słuzy, jest ponadindywidualna myślą przedmiotu zbiorowego , jakim jest grupa społeczna czy większe np. narodowe zrzeszenie.

2. metafizyka wartości ciała
Przy tym pojęciu autor zauważa że wartość ciała istnieje tylko w łączności z inną wartością. Gdy ciało staje się wartością dla nas samych, to w tym momencie człowiek zaprzecza sobie godnościowo. Metafizyczne istnienie wartości ciała w połączeniu z dowolną lecz inna wartością potwierdza, że bytowanie osoby polega na jej istnieniu przez ciało, byciu dla wartości ważniejszej. Autor twierdzi iż „ Gdyby osoba istniała swymi czynami dla wartości ciała wyłącznie, gdyby niczego innego nie czyniła jak tylko zajmowała się przydawaniem ciału naturalnych doskonałości, byłaby metafizycznie fałszywa.” Człowiek nie istnieje tylko dla swojej cielesności, bo nie ma człowieka który jest wyłącznie „ ciałem” . Człowiek istnieje poprzez swoje czyny po to aby stworzyć „ moralna doskonałość” i wartość swojego ciała urzeczywistnia przez swoje czyny po to aby osiągnąć wartość najwyższą oraz zaznaczyć przy tym przychylność dla swojego ciała ( ciało jako sacrum- ciało jako świątynia Boga).







Rozdział 3
1. Społeczna racja systemu czynności formacji cielesnej
Autor na samym wstępie rozdziału zadanie pytanie „Dlaczego istnieje system społeczny kultury cielesnej człowieka? Tłumaczy to tym, iż system czynności kulturowych doskonalenia cielesnej naturalności człowieka jest udziałem każdej społeczności zorganizowanej ( gruoy społecznej, zrzeszenie narodowe, państwa).
Czynności związane z kultywowaniem ciała są powszechne a bierze się to poprzez zrozumienie związku między przypadłościami ciała a możliwościami wykonywania zadań oraz odgrywania wszelkich ról. Zrozumienie tego sięga najodleglejszej przeszłości że istnieje zależność pomiędzy jakością życia społecznego a naturą cielesną człowieka. Wyzwala to stałe dążenie do podejmowania i kontrolowania praktyk w celu doskonalenia substancjalnej cielesności wobec każdej jednostki na podwójnie złożony sposób dorosłych . Objawia się to bezpośrednim zachęcani a czasami do przymuszania do wszelakich czynnych działań w celu doskonalenia swojej fizyczności. W przypadku uczniów do „ przedmiotowego urabiania” ich cielesnych właściwości albo do podmiotowego zachęcania które polega na tym aby uczniowie zaczęli się interesować swoim ciałem oraz aby wyzwolić w nich chęci aby samodzielnie doskonalili się .
Znaniecki już w 1973 r pisał o tym, iż „każda grupa społeczna interesuje się cielesnymi właściwościami swoich członków „. To zainteresowanie ma źródło w domniemanym wpływie że grupy społeczne wywierają na osobniku konkretną rolę społeczną jako członka, dotyczy to między innymi wykonywania obowiązków względem grupy. Można stwierdzić, że wychowanie fizyczna polega na „ urabianiu” typów fizycznych zgodne z wymaganiami społecznymi, czyli obejmuje to dwojakie czynności:
1- bezpośrednie wpływanie na ciało wychowanka , niezależnie od jego woli
2-wpływanie na działalność wychowanka w taki sposób, aby wynikiem tej działalności były pewne modyfikacje własnego ciała
System czynności formacji cielesnej istnieje w powiązaniu z innymi systemami kulturowymi. Podejmowanie zadań oraz przyjmowanie ról kulturowych nie jest możliwe w przypadku zaniku bądź ograniczenia cielesnych funkcji wywołanych chorobą czy pourazową utratą przytomności. ( T. Parson 1969).Medycyna w takich przypadkach jest łącznikiem kuturowym ze światem zewnętrznym. Udział w kulturze fizycznej warunkuje udział w każdym systemie kulturowym. Natomiast im większej cielesnej sprawności wymaga uczestnictwo tym bardziej nieodzowny staje się udział przygotowawczy w systemie czynności kulturowych. Nie ma takiego systemu społecznego, który nie miałby tkwiącego szczegółu tzw gimnazjonu, czyli własnego systemu kultury fizycznej zawierającego się w systemie, gdzie doskonalenie cielesne mogłoby się dokonywać w zakresie adekwatnym do zadań.


2. systemy kultury cielesnej

Podział czynności kreacji cielesnej odpowiada socjologicznej taksonomii trzech kategori uczestnictwa w kulturze ( Kłosowska 1981r)
1- czynności egzystencjalne zmiany ciała, zawarte w kategorii kultury bytu- czyli są to czynności konieczne do wykonania , poprzez ich podjęcie zapewniamy sobie pomyślny udział we wszystkich zadaniach społecznych
a-czynności biotyczne wartości ciała- wyzwalają uczestnictwo w kulturze żywotności cielesnej, czyli tym samym umożliwia to udział e wszystkich zadaniach społecznych.
b –czynności witalne wartości ciaa – wyzwalają uczestnictwo w kulturze zdrowotności cielesnej i rehabilitacji cielesnej. Tym samym umożliwia udział we wszystkich zadaniach społecznych
c- czynności utylitarne wartości ciała- wyzwalają uczestnictwo w kulturze rekreacji cielesnej ( uudział w zadaniach pracowniczych) kulturze utylitarnej kreacji cielesnej (udział w zadaniach militarnych oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego)
2-czyności symboliczne zmiany ciała ( zawarte w kategorii kultury symboli). Ich podjęcie umożliwia pochwałę ważnych ideałów dla danej osoby
a-czynności agonistyczne wartości ciała- wyzwalają uczestnictwo w kulturze fizycznej agonistyki olimpijskiej .Tym samym umożliwia pochwałę olimpijskich ideałów
b- czynności perfekcjonistyczne wartości ciała- uczestnictwo w kulturze fizycznej perfekcjonistyki cyrkowej. Pochwała cyrkowych ideałów
c- czynności estetyczno- artystyczne wartości ciała- wyzwalają uczestnictwo w kulturze fizycznej estetyki baleto
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 21.57 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!