ikona pliku docx

Stwarnienie rozsiane cz. 2 notatki

Materiał potrzebny do zaliczenia semestru i egzaminu końcowego z opieki pielęgniarskiej nad pacjentem ze stwardnieniem rozsianym. Notatki z wykładów i ćwiczeń.


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 34.62 kB.


„ ZABURZENIA CZYNNOŚCI DRÓG MOCZOWYCH W SM” cz.1
= ZABURZENIA MAGAZYNOWANIA MOCZU =
- niewydolność ujścia – rozluźnienie zwieracza
- nadmierna aktywność wypieracza (hyperreflaksja)
- kombinacja obu
* pęcherz spastyczny ( automatyczny):
- imperatywne oddawanie moczu małymi porcjami ( niekontrolowane są skurcze mięśnia wypieracza)
! – skurcze jako następstwo uszkodzenia dróg korowo-rdzeniowych hamujących łuk odruchowy dla oddania moczu!
! * pęcherz atoniczny – chory ma trudności z oddaniem moczu lub występuje zatrzymanie moczu z powodu zaburzenia odruchu oddawania moczu (zmiany demielinizacyjne zlokalizowane w rdzeniu kręgowym) !
! * Dyssynergia pęcherza – nieskoordynowane skurcze wypieracza pęcherza przy jednoczesnym skurczu wewnętrznego zwieracza cewki moczowej !
    Klinicznie – trudności w oddawaniu moczu a nawet jego zatrzymanie
! = ZABURZENIA ODDAWANIA MOCZU = !
- nadmierna reaktywność zwieracza cewki
- niedomoga wypieracza
- kombinacja obu

= BÓL W SM =
    ostry
- newralgia nerwu trójdzielnego
- bolesny zespół Lhermitt’a
- napadowe kurcze toniczne kończyn
    podostry
- w przebiegu chorób OUN
    przewlekły ( trwa powyżej 1 msc)
-bolesne dysestezje (zaburzenie normalnego czucia) kończyn
- bóle kręgosłupa
- bolesne kurcze podudzi
- „pierwotny” neurogenny wynika z istoty choroby

* Ból powstaje w wyniku uszkodzenia lub zaburzeń czynności UN zarówno ośrodkowego jak i obwodowego. „Wtórny” wynika z powikłań innych

„ POSTACIE KLINICZNE SM ”
I. Przebiegająca rzutami:
- początkowo dotyczy 85% chorych
- między epizodami pogorszenia występują okresy całkowitej lub prawie całkowitej poprawy
! – okres między rzutami charakteryzuje się brakiem postępu choroby
II. Rzutowo – remisyjna:
- dotyczy 80-85% chorych
- głównie kobiety (2x częściej)
- naprzemienne rzuty i remisje
III. Wtórnie postępująca:
- po okresie rzutów następuje pogłębienie niepełnosprawności (przez co najmniej 6 kolejnych msc)
- u 40-45% pacjentów występuje po 10 latach choroby
- u 90% pacjentów po 25 latach choroby
- rzuty zanikają lub są mniejsze, a w okresie remisji następuje stopniowy istotny postęp choroby
VI. Pierwotnie postępująca:
- postępująca parapareza (u 60-84%) kończyn dolnych
- postępujący zespół móżczkowy (21%)
- zespół uszkodzenia pnia mózgu (10%)
*Im starszy pacjent przy pierwszych objawach i zespołach móżdżkowych tym szybsza niesprawność
! Postać pierwotnie postępująca – postać Charkota !
- bardzo duże narastanie objawów neurologicznych
- ciągła i postępująca postać
- brak wyraźnych rzutów i remisji
- spastyczność kończyn
- rozpoznanie po 40 r.ż.
- chorują gł. mężczyźni

= REKOMENDACJE 2013 =
- są dwa typy przebiegu choroby: rzutowo-remisyjny i postępujący – każdy może być aktywny lub nieaktywny
- postać rzutowo – remisyjna (rozpoznanie):
    - kliniczny rzut choroby
    - obecność zmian (po podaniu kontrastu)
    - nowe lub wyraźnie powiększające się zmiany w obrazach T2 – zależnych w przedziale czasowym – najlepiej roku
- postać postępująca:
    - aktywność choroby udokumentowana w ciągu roku

= RZADKIE TYPY SM =
1) Łagodny – mało rzutów, długi czas remisji, po rzucie następuje całkowity powrót do zdrowia. Takie rozpoznanie stawiane jest po 10-15 latach choroby, gdy pacjent nadal jest sprawny. Występuje u ¼ chorych.
2) Złośliwy ( choroba Marburga) – intensywne zmiany zapalne, większe uszkodzenie aksonów niż w postaci Charkota.
3) Dziecięce SM:
    - początek przed 10 r.ż.
    - częściej zachorowanie między 10-18 r.ż.
    - Charakteryzuje się:
        -ostrym początkiem
        - podwyższoną temperaturą ciała
        - występowanie objawów oponowych (sztywność karku, onjaw Keringa, objaw Brudzińskiego, objaw Flataua – gdy przyciągamy głowę do kl.piersiowej następuje rozszerzenie źrenic)
        - silne bóle głowy
    - choroba rozwija się po zakażeniach wirusowych i szczepieniach ochronnych, ale dalszy przebieg ma charakter rzutowo-remitujący, trwający nie raz nawet dziesiątki lat
    - Objawy kliniczne:
        - zapalenie nerwów móżdżkowych
        - zespoły móżdżkowe
        - uszkodzenie nerwów mózgowych
        - osłabienie czucia powierzchownego
4) Stwardnienie koncentryczne Balo’:
- rozlana demielinizacja z obrazem pól rozpadłej i zachowanej mieliny
- Objawy:
    - masywne niedowłady
    - zaburzenia wzroku
    - zaburzenia psychiczne
- kończy się śmiercią po kilku tygodniach lub miesiącach
- w płynie mózgowo-rdzeniowym wysoka pleocytoza i podwyższone stężenie białka
- rozpoznanie przeżyciowe na podstawie objawów klinicznych nie jest możliwe
5) Choroba Shildera:
- proces zapalny obejmuje istotę białą mózgowia
- szczególnie chorują młodzi chłopcy
* Postać postępująco-nawracająca nie istnieje.
RZUT – wystąpienie nowych lub nasilenie dotychczasowych     przedmiotowych, neurologicznych objawów ogniskowych, których     czas trwania to 24h.
    - rozwój zwykle podostry lub dramatyczny
    - faza pletau – stały względnie poziom objawów
    - czas rzutu – od kilku dni do kilku tygodni
    - całkowita lub częściowa poprawa do 3 tygodni od wystąpienia rzutu
* Łagodny:
    - zachowana aktywność
    - brak leczenia
* Umiarkowany:
    - wpływa na codzienną aktywność
    - wymaga sterydoterapii
    - zazwyczaj leczenie ambulatoryjne
* Ciężki:
    - hospitalizacja
    - sterydy dożylne
* Rzekomy / pseudorzut:
    - brak nowych ognisk demielinizacji
    - wpływ czynników zewnętrznych (np. upały, gorąca kąpiel)
    - ocena skarg pacjenta – wyczerpanie fizyczne i psychiczne
    - brak sterydoterapii

= WYWIAD – ROZPOZNANIE =
1. Obraz kliniczny: objawy, przebieg
2. Wykonanie badań: MRI głowy i kręgosłupa
3. Zbadanie potencjałów wywołanych: wzrokowych, słuchowych i somatycznych
* Po podaniu gadoliny (kontrastu) wzmacnia się zmiana świeża – przy wykonaniu MRI z kontrastem.
= BADANIE POTENCJAŁU WYWOŁANEGO =
- Mierzy przepływ impulsów elektrycznych w CUN od pkt pochodzenia (oko lub ucho) do obszaru mózgu
    - nerw wzrokowy – zmiany w części potylicznej i korze mózgu
    - zaburzenia słuchu – zmiany w pniu mózgu
- Drażnienie prądem palca u ręki lub nogi, aby sprawdzić drogi czuciowe
! – Najczulsze badanie wykrywające nieme ogniska kliniczne

= BADANIE PŁYNU MÓZGOWO – RDZENIOWEGO =
- wykonujemy w celu wykrycia krążków oligochromalnych
- obecność prążków IGg i typowych zmian w MRI zwiększa czułość rozpoznania do 97%
- Ocena bariery krew-mózg – polega na ocenieniu stężenia albumin w surowicy i płynie mózgowo-rdzeniowym
- Wykluczenie innych chorób – np. neuroboleriozy, leukodystrofii, zapalenia naczyń, AIDS

= KRYTERIA ROZPOZNANIA SM =
- proces chorobowy oraz wieloogniskowość (plaki)
- jego wieloczasowe występowanie (rozsiane w czasie)
- spełnienie tych dwóch

= SKALE W SM =
- EDSS – skala niesprawności (0 – 10 pkt) 0- stan bdb, 10 – zgon z powodu SM. Używa jej lekarz, bada sprawność: widzenia, pnia mózgu, ukł. piramidowego, móżdżkowego, ukł. czucia, funkcji zwieraczy, wyższych czynności mózgowych
    - punkty 4-6 to przełom w leczeniu
0 – prawidłowy stan neurologiczny
1,0 – minimalne objawy neurologiczne (stopień 1 w jednym FS) bez niewydolności ruchowej
1,5 -minimalne objawy (stopień 1 w dwóch i więcej FS) bez niewydolności ruchowej
2,0 – nieznaczna niewydolność ruchowa, zwykle z objawami ocznymi
2,5 – nieznaczna niewydolność ruchowa (st.2 w dwu FS, inne 1 lub 0)
3,0 – umiarkowana niewydolność ruchowa z objawami ocznymi, zaburzenia czucia i czynności zwieraczy
3,5 – umiarkowana niewydolność ruchowa (st.3 w dwu FS)
4,0 – średnio ciężka niewydolność ruchowa z zachowaną zdolnością do pokonania bez odpoczynku 500 m oraz do pracy zarobkowej lub domowej oraz z quasi-normalnym życiem osobistym
4,5 – średnio ciężka niewydolność ruchowa ze zdolnością do pokonania 300m
5,0 – ciężka niewydolność ruchowa ze zdolnością do pracy zarobkowej i zdolnością pokonania bez pomocy i przerwy 200m
5,5 – ciężka niewydolność ruchowa z ograniczoną zdolnością do pracy zarobkowej i samodzielnego poruszania się na odległość 100m
6,0 – chorzy poruszają się z jedną podpórką – laską, kulą lub pomocą, niezdolni do pracy
6,5 – chorzy poruszają się z dwoma podpórkami na odległość 20m
7,0 – chorzy poruszają się w wózkach (zdolni do samodzielnego wejścia i zejścia z wózka i pokonania co najwyżej 5m z pomocą)
7,5 – chorzy poruszają się w wózkach (niezdolni do samodzielnego zajęcia miejsca w wózku)
8,0 – chorzy leżący z zachowaną czynnością samoobsługi
8,5 – chorzy leżący z zachowaną częściową samoobsługą
9,0 – chorzy leżący wymagający stałej opieki
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 34.62 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!