ikona pliku docx

Studium przypadku-psychiatria notatki

Psychiatria-proces pielęgnowania pacjenta z depresja


ocena: 4.0, 1
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 18.70 kB.


Studium przypadku z pielęgniarstwa psychiatrycznego
Pacjentka chora na depresję


Opis przypadku:
Pani A.N. mieszka w Krakowie, ma własne mieszkanie, jest panną, nie posiada dzieci. Po ukończeniu Wydziału Pedagogiki Ogólnej na Uniwersytecie Warszawskim pracowała jako pedagog szkolny w szkole podstawowej. Opiekowała się starszymi rodzicami, często u nich przebywała . Jako jedynaczka była silnie związana z nimi emocjonalnie. Mama kobiety była nadopiekuńcza, a ojciec od kiedy pamięta zawsze miał problemy z kontrolowaniem złości, był agresywny, pacjentka bała się go. Atmosfera w domu była nerwowa. Od dziecka nie miała przyjaciół, zawsze była nieśmiała, bała się odrzucenia. Jako już osoba dorosła przeżyła śmierć swojej przyjaciółki. Z tym wydarzeniem łączy początek i pierwszy objaw swojej choroby.     W 1998 roku z powodu silnych stanów nerwowych, niepokoju i napięcia psychicznego, zgłosiła się po raz pierwszy do psychiatry. Dostała leki, jednak kiedy po tygodniu objawy ustąpiły odstawiła leki. Sięgała po nie kiedy odczuwała niepokój, rozdrażnienie, duszności. Leki miała przepisywane przez lekarza pierwszego kontaktu.         Pod koniec 2012 roku, w wyniku wypadku samochodowego doznała urazu piersiowego kręgosłupa. Po krótkim pobycie w szpitalu otrzymała skierowanie do poradni rehabilitacyjnej. Rehabilitacja nie przynosiła skutków, bóle nie ustępowały. W miedzy czasie kobieta rozstała się z mężczyzną z którym żyła 7 lat. Wtedy zaczął narastać niepokój i lęk związany z przyszłością , objawy depresji zaczęły narastać. Nie była w stanie pracować. Całe dnie spędzała w łóżku. Nie miała ochoty spotykać się z nikim. Przestała gotować, prać, sprzątać, zaniedbała dom i rodziców. Mówiła, że jest już nikomu nie potrzebna. W przeciągu miesiąca schudła 6kg, mało jadła, twierdziła, że nie ma apetytu. Pod koniec 2013 roku za namową kolegi zgłosiła się do prywatnego ośrodka psychiatrycznego. Po ustawieniu leków jej stan powoli się poprawiał. Pacjentka na własne żądanie wypisała się do domu. Przestała brać leki, nie wróciła do pracy, dalej przebywała na zwolnieniu lekarskim. Po kilku tygodniach objawy depresji wróciły. Nie wychodziła z domu, z rodzicami utrzymywała kontakt telefoniczny. Dnia 03.02.2013r. podjęła próbę samobójczą ( zacisnęła kabel telefoniczny na szyi, straciła przytomność i uderzyła głową o podłogę) . Twierdzi, że skłoniło ją do tego leczenie, które się przedłużało i było bez efektów.

Diagnoza pielęgniarska:
Kobieta lat 55,od 35 roku życia choruje na depresję, hospitalizowana psychiatrycznie po raz drugi, przyjęta dnia 03.02.2013r. na Oddział Psychiatryczny w rozpoznaniu: epizod depresji ciężki, stan po próbie ,,S’’. Ogólny stan pacjentki dobry, podstawowe parametry w normie: RR 130/75, tętno 87, temp. 36,7 C. Stan higieniczny zły. Skóra bez zmian, na szyi widoczne blizny po zadzierzgnięciu. Pacjentka wychudzona. Przyjęta bez zaburzeń świadomości, kontakt słowny ograniczony, wymuszony do kilku słów. Nastrój obniżony, twarz otępiała, skamieniała, mimika twarzy zubożała. Pamięć zachowana. Pacjentka wymaga wzmożonej opieki medycznej, została umieszczona w izolatce. Zastosowano leczenie. Po 10 dniach na oddziale stan pacjentki się nie poprawił. Dalej utrzymywał się obniżony nastrój i napęd psychoruchowy, nasilił się niepokój. Pani A.N. mało spała, nie dbałą o swój wygląd zewnętrzny, nie jadła tłumacząc, że nie może przełykać. Nie reagowała na słowa personelu. Dołączono dodatkowe leki. Po kilku dniach zdecydowano o zwolnieniu pacjentki z izolatki na sale ogólną. Panią A.N. zadowoliła ta decyzja. Prze następne tygodnie obserwowano znaczną poprawę. Nastrój stawał się zbliżony do normalnego, zmniejszył się niepokój, powrócił apetyt, chętnie uczestniczyła w terapii. Pacjentka była bardzo zadowolona z efektów leczenia. Duży wpływ na stan psychiczny pani A.N. miały rozmowy z psychologiem i wizyty przyjaciół. Pacjentka widocznie uspokoiła się. Dnia 25.03.2013r. związku ze śmiercią ojca przyspieszono wypis pacjentki. Pani A.N. została wypisana do domu bez zaburzeń świadomości, w wyrównanym nastroju i napędzie, bez zaburzeń snu i apetytu. Zalecono kontynuację leczenia oraz systematyczne wizyty w Poradni Zdrowia Psychicznego.
Problemy pielęgniarskie:
Problem 1: Uczucie lęku i utrata poczucia bezpieczeństwa.
Cel opieki: Zmniejszenie lęku i niepokoju.
Działania pielęgniarskie:
- zapewnienie bezpiecznego otoczenia;
- zabezpieczenie chorej przed upadkami, urazami;
- umieszczenie chorej w izolatce i jej ścisła obserwacja;
- zapewnienie bezpiecznego otoczenia;
- uważne słuchanie, umożliwienie odreagowania ( wygadanie się i wypłakanie);
- rozmowa na temat przeżywanych problemów, zapewnienie pacjentki o pomocy w każdej sytuacji.
Efekty i ocena:
Pacjentka bardziej wyciszona, obecność pielęgniarki zwiększyła poczucie bezpieczeństwa.
Problem 2: Utrata poczucia sensu życia, obniżenie nastroju, zamykanie się w sobie.
Cel opieki: Budzenie motywacji i chęci do życia.
Działania pielęgniarskie:
- obecność przy chorej;
- wzbudzenie zaufania, okazywanie wsparcia;
- umiejętne wysłuchanie chorej;
- zachęcanie do rozmowy z psychologiem, osobą duchowną oraz zachęcanie do udziału w terapii zajęciowej
Efekty i ocena:
Pacjentka czuje się wysłuchana, zauważona. Chętnie rozmawia z osobą zaufaną, dostrzega chęci do życia. Neguje myśli samobójcze. Powoli angażuje się w terapie zajęciowe.
Problem 3: Brak umiejętności radzenia sobie z natrętnymi myślami oraz urojeniami.
Cel opieki: Zmniejszenie występowania urojeń i myśli depresyjnych.
Działania pielęgniarskie:
- okazanie zrozumienia wobec urojeń;
- okazanie zainteresowania, empatii, przebywanie z chorą;
- pomaganie pacjentce w wyrażaniu uczuć
- zachęcanie do regularnego przyjmowania leków.
Efekty i ocena:
Pacjentka rozumie istotę choroby i konieczność współpracy. Przyjmuje oferowaną pomoc.
Problem 4: Brak dbałości o higienę i wygląd zewnętrzny.
Cel opieki: Dbałość o higienę.
Działania pielęgniarskie:
- rozmowa na temat znaczenia higieny osobistej;
- dopilnowanie wykonywania przez chorą toalety porannej i wieczorowej;
- pomoc w utrzymaniu higieny jamy ustnej, włosów i paznokci;
- chwalenie pacjentki w staraniu się trzymania higieny ciała i otoczenia.
Efekty i ocena:
Pacjentka zadbana, czysta. Samopoczucie uległo poprawie. Sama podejmuje czynności higieniczne przy niewielkim wsparciu.
Problem 5: Brak apetytu, niechęć do jedzenia, spadek masy ciała.
Cel opieki: Pomoc w odzyskaniu apetytu.
Działania pielęgniarskie:
- regularne przyjmowanie posiłków, płynów do picia ( minimum 1,5 l);
- przyjmowanie posiłków o małej ilości, a często;
- dieta z dużą ilością owoców, warzyw, soków i błonnika;
- dbanie by pacjentka nie miała wrażenia bycia przymuszaną do jedzenia;
- poinformowanie chorej o możliwości podawania posiłków przez sondę;
- codzienne pomiary wagi ciała.
Efekty i ocena:
Pacjentka odzyskała częściowy apetyt.
Problem 6: Zaburzenia snu.
Cel opieki: Ułatwienie w zasypianiu.
Działania pielęgniarskie:
- rozpoznanie czynników wpływających na utrudnianie w zasypianiu lub snu;
- zachęcanie do regularnych drzemek w ciągu dnia;
- stworzenie warunków ułatwiających zasypianie ( eliminacja światła, hałasu);
- przysłanie łóżka przed snem;
-dobranie wygodnej piżamy.
Efekty i ocena:
Pacjentka po wprowadzeniu działań ułatwiających zasypianie śpi 7-8 h/dobę. Rano wstaje wypoczęta.


4
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 18.70 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!