ikona pliku odt

starzenie się


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 1.73 MB.



Starzenie się-
 
proces, który postępuje przez całe życie. Początkowo przyjmujemy go jednak z zadowoleniem, przybliża nas to bowiem to świata dorosłych. Gdy człowiek dochodzi do wieku średniego zaczyna być coraz bardziej niezadowolony z objawów starzenia się. Poprzez starzenie się zmniejsza się ludzka odporność na stres środowiskowy, osłabieniu ulegają także procesy naprawcze organizmu. W sposób naturalny zwiększa się liczba uszkodzeń wewnątrzkomórkowych. Proces starzenia się powoduje utratę homeostazy organizmu, co za tym idzie człowiek staje się bardziej podatny na choroby. Zmianie w funkcjonowaniu podlegają także wszystkie narządy człowieka.
Polskie społeczeństwo się starzeje. Wraz z rosnącym dobrobytem i rozwojem medycyny Polacy żyją coraz dłużej, ale oznacza to nowe wyzwania. Ludzie powinni zacząć dbać o siebie, by dłużej utrzymać sprawność. Z kolei państwo powinno zadbać o system opieki długoterminowej i profilaktykę.
Główny Urząd Statystyczny podaje że, w 2014 roku średnio mężczyźni żyli w Polsce 73,8, zaś kobiety – 81,6 roku. Piętnaście lat temu mężczyźni w Polsce żyli średnio 69 lat, a kobiety 78. W porównaniu do połowy ubiegłego stulecia przeciętna długość życia wydłużyła się w zależności od płci o ok. 17-20 lat.
Osoby starsze, które chcą w późnych latach swego życia cieszyć się zdrowiem i aktywnie brać udział w życiu społeczno-kulturowym już dziś trzeba nakłonić, aby mając 35-50 lat zaczęły w większym stopniu dbać o zdrowie.
W celu aktywowania seniorów należy wziąć pod uwagę:
Wyrównanie szans i aktywny udział w rynku pracy.
W Polsce o różnego rodzaju formach aktywizacji zawodowej mówi się w kontekście „rynku pracy dla osób 50+”.
Są to osoby coraz częściej będące aktywnymi i pełnowartościowymi uczestnikami rynku pracy.
Rynek pracy jest jedną z kluczowych płaszczyzn, na której już dochodzi do istotnych przemian w kontekście starzenia się ludności – coraz częściej naszym współpracownikiem jest lub wkrótce będzie osoba w wieku, który zwyczajowo określa się jako „starszy”.
 
Należy zrezygnować z postrzegania ludzi starszych na rynku pracy jedynie jako przyszłych beneficjentów systemu ubezpieczeń emerytalnych, których należy odsunąć od zasobów pracy i ograniczyć ich świadczenia, bo taka jest potrzeba chwili. Należy przyjąć zabiegi na rzecz aktywizacji seniorów, a zwłaszcza wydłużenia życia zawodowego.
Rekomendacje UE dla Polski w ramach
„Wyrównywanie szans na rynku pracy dla osób 50+
” opiera się na dwóch założeniach:
1
.Przyjęcia w Polsce podejścia akceptującego potrzebę opracowywania i wykorzystywania systemowych rozwiązań prowadzących do zwiększenia uczestnictwa osób starszych w procesie pracy,
2
.Szerokie ujęcia problematyki zmniejszania negatywnych konsekwencji zmian demograficznych, w którym chodzi nie tylko o wykorzystanie instrumentów
skoncentrowanych na ograniczaniu dostępu do alternatywnych wobec pracy źródeł dochodów osób starszych.
Skłonienie starszych pracowników do aktywnego uczestnictwa na rynku pracy wymaga w szczególności poprawy warunków pracy i ich dostosowania do stanu zdrowia i potrzeb starszych osób oraz zaktualizowania ich umiejętności poprzez poprawę dostępu do uczenia się przez całe życie. Niezbędne są także zmiany systemów podatkowych i świadczeń, skutecznie zachęcające do dłuższej pracy.
Podczas gdy wielu obywateli Polski
po emeryturze prowadzi aktywne, zdrowe i intensywne życie społeczne, wiele osób w tym etapie życia boryka się z problemami choroby lub niepełnosprawności, co może uniemożliwić lub ograniczyć im możliwości prowadzenia aktywnego życia.
Dlatego kolejnym elementem promującym aktywne starzenie się jest
Profilaktyka zdrowotna.
Profilaktyka zdrowotna.
Nie jest żadną tajemnicą, że każdą aktywność, a w szczególności zawodową, niezależnie zresztą od wieku, mogą przejawiać w pełni jedynie osoby odczuwające komfort zdrowia fizycznego i psychicznego. Tymczasem prawdopodobieństwo pogarszania się stanu zdrowia rośnie znacząco z wiekiem.
Profilaktyka zdrowotna, którą należy rekomendować w Polsce obejmuje rozwiązania takie jak:
1
.
Opracowanie planu dotyczącego zdrowia publicznego
. Jego celem powinna być poprawa jakości życia poprzez poprawę zdrowia i zapobieganie niepełnosprawności w całym cyklu życia człowieka – od dzieciństwa do późnej starości. Działania programu skierowane winny być głównie do dzieci, młodzieży i seniorów, a ukierunkowane na propagowanie zdrowych nawyków żywieniowych i aktywności fizycznej oraz eliminację uzależnienia od nałogów.
2
. Opracowanie programu profilaktyki zdrowotnej osób starszych obejmującego przeciwdziałanie chorobom wieku starszego, a także urazom grożącym szczególnie w tym okresie życia. Program zakładać powinien również upowszechnianie wiedzy na temat możliwości uzyskania pomocy diagnostycznej i opieki domowej.
3
. Poprawa funkcjonowania systemu ochrony zdrowia osiągana przede wszystkim poprzez walkę z nadmiernie długim oczekiwaniem na niektóre – niezagrażające bezpośrednio życiu – procedury medyczne i„udrożnienie”systemu medycznego dzięki przeznaczeniu dodatkowych środków na sfinansowanie zabiegów, zmniejszających kolejki, a przede wszystkim skracających czas oczekiwania na badania i zabiegi.
4
. Utworzenie funduszu gromadzącego środki na poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego starszych pracowników. Środki te przeznaczone byłyby na walkę z tzw. wypaleniem zawodowym pracowników oraz przeciwdziałanie wczesnemu wycofywaniu się z rynku pracy z powodów zdrowotnych. Środki z funduszu można przeznaczać na działania związane z zapobieganiem prowadzącej do wypalenia zawodowego rutynie w miejscu pracy, promocję zdrowia oraz na rehabilitację pracowników chorych i z niepełnosprawnością.
Promocja zdrowia.
Jest to
bardzo ważnym kierunek, który ma zachęcić ludzi starszych do dbałości o własne zdrowie. Są to programy edukacyjne np. szkolenia dietetyczne, szkolenia dotyczące zasad stosowania leków, aby rozwinęli oni w sobie umiejętność somooceny i samokontroli stanu zdrowia. Z edukacji zdrowotnej mogą korzystać rodziny, pod opieką których pozostają starsze osoby w ciężkim stanie zdrowia.
W ramach działań prewencyjnych, które często wiążą się z rehabilitacją u osób starszych, ważne jest promowanie zdrowego stylu życia, np. aktywności fizycznej, niepalenie papierosów, dbanie o dietę. Regularna aktywność ruchowa ma podstawowe znaczenie, gdyż może poprzez profilaktykę chorób związanych z wiekiem (choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, otyłość, cukrzyca, osteoporoza) zmniejszyć ryzyko niepełnosprawności i poprawić jakość życia seniorów. Regularne podejmowanie aktywności ruchowej u osób starszych wiąże się z: lepszą możliwością codziennego poruszania się, sprawowania zwykłej codziennej opieki nad sobą, wykonywania zadań domowych, z mniejszym prawdopodobieństwem wystąpienia depresji, infekcji oraz z rzadszym odczuwaniem bólu.
Aktywność fizyczna
Aktywności ruchowa osób starszych jest w dużym stopniu sprawą indywidualną. Zależy on przede wszystkim od stanu zdrowia danej osoby oraz od stopnia sprawności fizycznej.
Niedawno uważano, że wysiłek fizyczny jest niewskazany u osób powyżej 80-85 roku życia, w chwili obecnej istnieje wystarczająco dużo dowodów na to, by odrzucić te dawniejsze poglądy i podkreślić, że regularna aktywność ruchowa jest wskazana u osób w każdym wieku.
Aktywność
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 1.73 MB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!