ikona pliku docx

Środki ochrony roślin: Wpływ na środowisko naturalne notatki

Środki ochrony roślin: Wpływ na środowisko naturalne


ocena: 4.0, 3
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 28.51 kB.


Środki ochrony roślin:

Wpływ na środowisko naturalne

                                                                                                      

                                                                                                     

                                                                                   

Środki ochrony roślin są niezbędnym i powszechnym elementem zabiegów ochrony roślin, stosowanym w technologiach upraw polowych. Bez stosowania agrochemikaliów na polu, środków dezynfekujących magazyny, niszczących gryzonie, czy preparatów odstraszających zwierzęta, uzyskanie wysokiego poziomu produkcyjnego nie jest możliwe. Właściwe stosowanie preparatów chemicznych określa Ustawa o ochronie roślin uprawnych z dnia 12 lipca 1995 roku, z późniejszymi zmianami Dziennik Ustaw Nr 66 poz. 751 z 1999 roku. Ustawa między innymi mówi o:

  1. Obowiązku zwalczania organizmów szkodliwych, które mogą stanowić zagrożenie dla upraw,
  2. Obowiązku prawidłowego i bezpiecznego stosowania środków ochrony roślin,
  3. Obowiązku badania sprzętu używanego do wykonywania zabiegów ochrony roślin,
  4. Powołaniu Państwowej Instytucji Ochrony Roślin jako organu administracji państwowej sprawującego nadzór nad ochroną roślin uprawnych oraz realizującego politykę ochrony roślin na terenie kraju i w obrocie z zagranicą,
  5. Obowiązku posiadania przeszkolenia przez osoby wykonujące zabiegi           w zakresie środków ochrony roślin,
  6. Zasadach prawidłowego obrotu środkami ochrony roślin.

Wymogi wyżej wymieniowe maja na celu wdrożenie zasad racjonalnego stosowania środków ochrony roślin dbając o zdrowie i życie ludzi i zwierząt oraz ochronę środowiska naturalnego. Obecnie obserwujemy ogromna degradacje środowiska, w związku z tym Państwo musiało wprowadzić rygor w stosowaniu pestycydów, aby zmniejszyć zagrożenia wynikające z ich używania. Środki ochrony roślin to trucizny, które powinny być stosowane zgodnie z etykietą- instrukcją stosowania zawartą na każdym preparacie.

Środki ochrony roślin zwane pestycydami są bardzo liczne i różne po względem budowy chemicznej, zawierają cześć aktywną zwaną „ substancja biotyczną czynna”, której zadaniem jest zwalczanie organizmów szkodliwych.

W praktyce środki ochrony dzieli się je w zależności od zastosowania, jak np.: środki owadobójcze (insekycudy), środki przeciw gryzoniom (rodentycydy), środki chwastobójcze (herbicydy), grzybobójcze (fungicydy) itp. Stosowane są do: ochrony roślin uprawnych przed organizmami szkodliwymi, niszczenia nie pożądanych roślin,  regulowania procesów biologicznych roślin, poprawy właściwości gleby.

Pestycydy dzieli się na klasy toksyczności. Kryterium oceny działania toksycznego substancji chemicznej jest dawka LD50- statystycznie obliczona na podstawie badań doświadczalnych ilość substancji chemicznej, która powoduje śmierć 50% organizmów badanych po jej podaniu i wyraża się ją w mg/kg masy ciała. Na podstawie przeprowadzonych badan wydzielono następujące klasy toksyczności:

I-II- trucizny

III- IV- substancje szkodliwe

V- praktycznie nieszkodliwe

W rolnictwie trzeba zdawać sobie sprawę z ogromnej odpowiedzialności ze stosowania pestycydów. Są bardzo niebezpieczne dla otaczającej na flory, fauny i człowieka2.

Dla środków ochrony roślin określa się tzw. karencję3 i prewencję4.

Na dzień dzisiejszy zarejestrowano ponad 900 preparatów chemicznych używanych               w rolnictwie. Stosowanie ich wymaga dużej wiedzy i rozwagi tak, aby zminimalizować szkodliwy wpływ na środowisko naturalne, opracowano „zasady stosowania środków ochrony roślin”.

To najważniejsze z nich:

  1.  Należy stosować środki ochrony roślin tylko wówczas, gdy jest to niezbędne,
  2. Przed wykonaniem zabiegu zapoznać się z etykietą,
  3. Przechowywać preparaty w oryginalnych, szczelnych opakowaniach zaopatrzonych   w etykietę, w oznakowanych szafach i pomieszczeniach,
  4. Nie dopuścić do rozlania lub rozsypania środka na glebę w trakcie przygotowywania substancji5,

W niniejszej pracy przedstawię jak obchodzić się ze środkami ochrony roślin oraz jakie wynikają z tego tytułu zagrożenia dla środowiska naturalnego. Osoby stosujące środki, często popełniają wiele błędów, nie dbając o swoje zdrowie, doprowadzając do skażenia gleby, wód gruntowych, stawów, jezior, rzek, ujęć wody pitnej a także zwierząt i roślinności otaczającej nas dookoła. Do najbardziej zagrożonych elementów środowiska naturalnego, na który pestycydy mają najpoważniejszy wpływ jest gleba. To właśnie ona jest na początku łańcucha pokarmowego i to od gleby zacznę omawianie zagadnienia mojej pracy.

Gleba jest jednym z najważniejszych elementów środowiska naturalnego. Tworzy ona tak jakby, łącznik między przyrodą ożywiona a nieożywioną, spełnia dużo ważnych funkcji  w procesach życiowych ziemi. W środowisku lądowym gleba razem z klimatem tworzą naturalne siedlisko życia dla roślin, zwierząt człowieka.     W glebie odbywa się najintensywniejsza wymiana materii i energii. Każde uszkodzenie tej powierzchni działa ujemnie na produkcję żywności.

Degradacja chemiczne gleb jest jednym z najpoważniejszych, problemów współczesnego rolnictwa. Gleby charakteryzuje zdolność pochłaniania i wiązania pewnej ilości pierwiastków i związków chemicznych, jednak jeśli ilości te będą przekroczone (np.    w skutek ciągłego dostarczania nowych zanieczyszczeń), doprowadzi to do degradacji i zatrucia gleby.

Środki ochrony roślin dostają się do gleby z zaprawionymi nasionami, w czasie opylania czy opryskiwania roślin. Czas przebywania pestycydów w glebie bywa różny i zależy od ilości koloidów glebowych, aktywności drobnoustrojów i innych właściwości glebowych, a także od rodzaju samego środka.

Pod względem budowy chemicznej pestycydy należą do wielu klas związków chemicznych, można podzielić je na:

  1. Chlorowane pochodne węglowodorów (DDT),
  2. Związki fosforoorganiczne,
  3. Karbaminiany- estry kwasu karbamidowego,
  4. Związki chemiczne, np. związki arsenu, miedzi, rtęci, kadmu i innych metali ciężkich6.

Każdy z tych związków wpływa odmiennie na środowisko naturalne. Jednymi z najbardziej szkodliwych są pierwiastki grupy z metali ciężkich. Według Chemii rolnej „terminem metale ciężkie określa się metaliczne pierwiastki śladowe, których gęstość jest większa od 5 [Adriano 1986]. W grupie tych metali można wyróżnić pierwiastki niezbędne dla organizmów żywych (jak Cu, Zn, Ni), pierwiastki, co do których istnieją pewne dane o ich udziale            w procesach metabolicznych u zwierząt (Cr), oraz pierwiastki uważane za zbyteczne dla roślin i zwierząt (np. Cd, Hg, Pb, As, i Ti). Cecha wspólna wszystkich tych pierwiastków jest to, że już w stosunkowo niewielkim stężeniu działają toksycznie na rośliny, zwierzęta             i człowieka”. Po przez wprowadzanie metali ciężkich do środowiska w postaci zanieczyszczeń antropogenicznych, mogą one wpływać szkodliwie na właściwości biologiczne gleby, działając toksycznie na rośliny oraz powodować skażenie łańcucha pokarmowego i wód gruntowych.

pierwiastki

dopuszczalna ilość

Cd

0,15

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 28.51 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!