ikona pliku doc

rozdz. pracy licencjackiej \"Świat baśni mazurskich J. Trassenberg\" notatki

Praca licencjacka Świat baśni mazurskich Jadwigi Tressenberg Rozdział 3. Porównanie baśni Jadwigi Tressenberg z baśniami innych autorów. Aby porównać baśnie Jadwigi Trassenberg z utworami innych autorów, warto na początku przyjrzeć się warstwie językowej baśni. Autorka świadomie używa środków językowych dla uwiarygodnienia powieści, stąd liczne anachronizmy i dialektyzacja . Znajdujemy wiele przykładów archaizmów składniowych, np. ?...ścieżka nie podmiecona, głodne koty pod nogami lazą, a ty swoje zwidy lelujesz...? ( ?Książe Kut\'), archaizmów fonetycznych, jak w słowie ?tlko? - współczesne ?tylko?, archaizmów frazeologicznych - ? Bić jak diabła?, ?zejść siła świata?, czy wreszcie archaizmów leksykalnych - ? kapelusznik?, ? zydel?, ?kaleta?.


  131 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 131
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 89.50 kB.



Praca licencjacka
Świat baśni mazurskich Jadwigi Tressenberg
Rozdział 3.
Porównanie baśni Jadwigi Tressenberg z baśniami innych autorów.
Aby porównać baśnie Jadwigi Trassenberg z utworami innych autorów, warto na początku przyjrzeć się warstwie językowej baśni. Autorka świadomie używa środków językowych dla uwiarygodnienia powieści, stąd liczne anachronizmy i dialektyzacja . Znajdujemy wiele przykładów archaizmów składniowych, np. „...ścieżka nie podmiecona, głodne koty pod nogami lazą, a ty swoje zwidy lelujesz...” ( „Książe Kut'), archaizmów fonetycznych, jak w słowie „tlko” - współczesne „tylko”, archaizmów frazeologicznych - „ Bić jak diabła”, „zejść siła świata”, czy wreszcie archaizmów leksykalnych - „ kapelusznik”, „ zydel”, „kaleta”.
„ Skwarno południa tego lata”,którym to zwrotem zaczyna się baśń „Czarna Juchta” to przykład typowo mazurskiego archaizmu fonetycznego. Autorka wyraźnie zaznacza fragmenty mówione przez bohaterów ; podczas gdy narrator używa języka współczesnego, bohaterowie mówią mazurską gwarą. „ Tuż za Możdżanami, jak jechać na Boćwinkę i dalej na trakt do Kruklanki i Węgloborka, jest piaskowa góreczka” , mówi Wawrek, bohater „Śladu diabelskiej łapy”.
Charakteru snutej, mówionej opowieści dodaje zastosowanie szyku przestawnego : „Mateusz (…) wodnych strachów nie boi się, jest na tyle silny, że najgorsze pokona.” („Wyspa pożeracza serc”).

Z kolei inni mazurscy autorzy Irena Kwinto i Tadeusz Stępowski stylizują cały utwór na gwarowy i archaiczny, niezależnie czy wypowiada się narrator, czy bohater utworu.
U nich również możemy zaobserwować szyk przestawny, który ma pogłębić wrażenie archaiczności. Np. „ Trzeba gdzieś jakowejś psoty poszukać, zaraz się dusza rozweseli„ („Warmińskie legendy o smętku i kłobukach”) , „ Ten sa
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 89.50 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!