ikona pliku docx

Recenzja książki

"Diagnostyka pedagogiczna" dr B.Skałbani


  47 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 47
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 25.99 kB.


„Diagnostyka pedagogiczna. Wybrane obszary badawcze i rozwiązania praktyczne”, to książka napisana przez dr Barbarę Skałbanię (Zakład Pedagogiki Politechniki Radomskiej). Zajmuje się problematyką diagnozy, terapii i pomocy pedagogicznej w aspekcie edukacyjnym. Na jej koncie jest wiele artykułów i następujących publikacji: Terapia pedagogiczna uczniów dyslektycznych w teorii i praktyce (2007), Poradnictwo pedagogiczne. Przegląd wybranych zagadnień (2009). Niniejsza publikacja, którą pragnę zrecenzować  zaliczana jest do literatury pedagogicznej, obok której nie powinien przejść obojętnie żaden student pedagogiki. Książka została wydana przez wydawnictwo Impuls w Krakowie 2011 roku. Publikacja podzielona jest na dwie części w skład, których wchodzi 9 rozdziałów. Objętość książki liczy 312 stron. Materiały zawarte w książce, są cennym zbiorem niezbędnych i pomocnych informacji dotyczących diagnozy pedagogicznej, które  znajdą zastosowanie w praktyce przyszłego pedagoga czy nauczyciela. Zawarte w książce opisy testów, ankiet, opierające się o własne doświadczenie diagnostyczne autorki, sprzyjają szczególnej waloryzacji treści. Publikacja pozwala szerzej zrozumieć sens, charakter i obszar działalności diagnostycznej pedagoga, który pozna swój zakres kompetencyjny podczas diagnozy pedagogicznej w pracy z dziećmi. Jest pewnego rodzaju pomocą pedagogiczną, która przygotowuje  pedagogów do diagnozowania środowiska wychowawczego, jak i identyfikacji potrzeb edukacyjnych, wychowawczych i rozwojowych uczniów. Poznanie podstawowych elementów pracy w obszarze edukacyjnym, jest nie lada wyzwaniem dla początkującego studenta pedagogiki, który musi być przygotowany na przyszłość metodycznie, merytorycznie i metodologicznie oraz wyrobić w sobie odpowiednie cechy diagnosty. Dlatego ów lektura pozwala zapoznać się z wiedzą teoretyczną, opanować warsztat badawczy, jak i stworzyć odpowiednią postawę etyczną gwarantującą zespolenie się tych aspektów, które przyniosą wartość diagnozie.  

Reforma zachodząca w społeczeństwie i oświacie uchwala nowe formy pracy pedagogicznej, dlatego  działania wychowawcze powinny mieć oparcie na podłożu znajomości wychowanka  i jego środowiska rodzinnego. Poradnie psychologiczno-pedagogiczne dotychczas górowały w procesie pomocy uczniom, jednak rzeczywistość uległa zmianie, ponieważ głęboka inicjatywa szkół zaowocowała aktywnym włączeniem się  w działania wspierania dzieci i ich rodziców. Poradnie zmieniły swój stopień, gdzie automatycznie ich zadaniem jest prowadzenie nadzorów , konsultacji , udzielanie  rad, oraz interweniowanie w szczególnych przypadkach psychologów lub innych specjalistów. Dlatego wymogiem stawianym uczącemu się nauczycielowi, jest odpowiednie przygotowanie zawodowe umożliwiające realizację zadań diagnostyczno-terapeutycznych. Książka odsłania szerszy zakres tej wiedzy, która wprowadza w problematykę diagnostyczną i przekazuje możliwości przeprowadzenia  diagnozy. Student analizując teoretyczne założenia naukowe wyjaśniające mechanizmy zachowań bądź różne zjawiskowe sytuacje, rozwija możliwości kształcenia twórczego i  praktycznego, poprzez proponowane ćwiczenia praktyczne i zagadnienia dołączone do dyskusji . Celem proponowanych zadań, jest uaktywnienie się i wyrabianie  praktycznych umiejętności w studentach, by mogli zrozumieć sens diagnozy pedagogicznej.

Publikacja w części pierwszej zawiera podstawowe objaśnienia terminów, np.: „diagnostyka”, „diagnozowanie”, „diagnoza”, co uświadamia nam zakres znaczeniowy pojęcia diagnozy  na postrzeganie problemu w teraźniejszości, przeszłości i przyszłości. Zawarte są również teoretyczno-metodologiczne podstawy diagnozy oparte na określonych teoriach i koncepcjach badań z wyselekcjonowanych subdyscyplin pedagogicznych. Opis  procesu diagnostycznego i kompetencje potrzebne podczas interakcji diagnosty  i osoby diagnozowanej, aby każde z nich wniosło cechy istotne sprzyjające efektywności kontaktowi diagnostycznemu. Zaprezentowany warsztat pedagoga-badacza najważniejszych (według autorki) metod (metoda sondażu diagnostycznego, indywidualnych przypadków), technik(socjometrii, projekcyjne) i narzędzi badawczych(obserwacja, wywiad, ankieta, kwestionariusze), uzasadnione są ich praktycznym zastosowaniem. Koniecznością jest zatem wyrabianie sprawności konstruowania narzędzi do badań  i uświadomienie studentom  zasad obowiązujących w tworzeniu kwestionariuszy wywiadów czy ankiet. Rozbieżność poglądów wokół metodologii diagnozy pedagogicznej w pewnym stopniu redukuje prawa pedagoga, aby mógł w pełni wykorzystać dostępne sposoby poznawania, mimo to  ciąży na nim powinność wczesnego rozpoznawania zagrożeń i podejmowanie działań profilaktycznych. Dlatego istotne jest, aby przyszły pedagog miał możliwość poznania warsztatu diagnostycznego, co wiąże się z jego obowiązkiem regularnego pomiaru poziomu osiągnięć edukacyjnych ucznia, działań terapeutycznych, gdzie diagnoza jest kluczowym aspektem w planowaniu i ulepszaniu oddziaływań korekcyjnych i kompensacyjnych. Zapoznanie się ze sposobami diagnozowania (kliniczne, eksperymentalne) wzbogaca wiedzę i umiejętności studentów, otwierając przed nimi furtkę innowacji pomocnych w realizacji pracy z dziećmi.

W części drugiej publikacji, którą pragnę szerzej przedstawić, znajdują się rozdziały  dotyczące środowisk wychowawczych(środowiska rodzinnego, szkolnego, obszarów edukacyjnych, procesu uczenia się, ocena procesu przystosowania i zachowań problemowych uczniów, wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, rozpoznawanie zdolności uczniów w obszarze edukacyjnym).

Obszar środowiska rodzinnego, jest istotnym źródłem  informacji w diagnozie pedagogicznej. Znajomość struktury rodziny ułatwia przede wszystkim badającemu zrozumienie mechanizmów zachowań dzieci, wpływu funkcjonowania rodziny na proces nauczania i wychowania. Rozpatrywanie rodziny poprzez diagnozę  dotyka aktualnej sytuacji, potencjalnych zagrożeń oraz bierze pod uwagę  przemoc będącą elementem patologii. Istotną rolę odgrywają tu zasady postępowania poznawczego, metody badań, jak i diagnoza problemu przemocy w rodzinie dziecka.  Nie da się ukryć, iż ważną kwestią w warsztacie pedagoga jest indywidualna wrażliwość i intuicja połączona z umiejętnościami interpretacji i wyciągania wniosków. Wszystkie te aspekty składają się na  poziom kompetencji diagnostycznych nauczyciela. Do realizacji obszaru diagnostycznego rodziny, autorka proponuje różnorodne metody i techniki badawcze (kliniczne i eksperymentalne). Jednak podkreśla istotę odpowiedniego przygotowania metodologicznego, w zależności od rodzaju problemu. Opis wybranych technik diagnostycznych, z których korzystają pedagodzy znajduje się od 107 do 123 strony. Gdzie, wyróżnione są następujące techniki diagnostyczne: wywiad i ankieta, arkusze obserwacyjne, kwestionariusze do badania postaw rodzicielskich, style wychowania, techniki projekcyjne w rozpoznawaniu rodziny(werbalne, test niedokończonych historyjek, test zdań niedokończonych, rysunek rodziny). Autorka podkreśla, że diagnozowanie zjawiska przemocy w rodzinie wobec dziecka jest trudne, co wiąże się ze współpracą  wielu specjalistów: lekarza, socjologa, policji, pedagoga, psychologa. Mimo wszystko nauczyciel jest głównym przewodniczącym w procesie identyfikowania przemocy w rodzinie dziecka.

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 25.99 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!