ikona pliku docx

psychologia społeczna notatki

praca zaliczeniowa z psychologii społecznej


ocena: 4.0, 2
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 35.23 kB.


Ewa Tyberska              

Pedagogika

Sem. III

PRACA  ZALICZENIOWA Z PSYCHOLOGII SPOŁECZNEJ

Konflikt społeczny jest to sytuacja społeczna w którą zaangażowane są przynajmniej dwie strony, partnerów których różnią preferowane przez nich cele i mają oni różne pomysły na ich osiąganie, konflikt na ogół kojarzy się z negatywnymi emocjami frustracją. Konflikty są zjawiskiem złożonym i dynamicznym, przebiegającym w określonym czasie i przestrzeni społecznej, wyznaczonym przez wzajemne stosunki i orientacje mniejszej lub większej grupy osób. Mogą powstawać w relacji jednostka jednostka, jednostka grupa, grupa grupa, a także mieć charakter wewnętrzny, kiedy dotyczą wyborów, jakich sami dokonujemy (np. spędzić urlop w górach czy nad morzem).

       Wyróżnić można konflikty:

-   polityczne, ekonomiczne, związane z podziałem pracy i płacy oraz socjalne, dotyczące warunków pracy

-   ze względu na zasięg toczyć się mogą w makro- lub mikroskali społecznej

-  uwzględniając formę ich przejawiania, mówimy o konfliktach jawnych lub ukrytych,                      zorganizowanych i niezorganizowanych

-   czas trwania dzieli konflikty na długotrwałe i krótkotrwałe.

        Konflikt rozumiemy jako sytuację niezgodności (sprzeczności), która w odniesieniu do ludzi dotyczy ich interesów, pragnień, przekonań i celów.

Konflikt spowodować może bardzo wiele czynników. Biorąc pod uwagę najważniejsze z nich, wyróżnia się następujące źródła konfliktu:

-    konflikt wartości wypływa z różnic w preferowanych wartościach dotyczących ideologii, tradycji, religii, filozofii życia itp.

-   konflikt dotyczący dostępu do informacji występuje w sytuacji braku lub posiadania informacji albo też ich interpretacji,

-  konflikt relacji jest wynikiem nieprawidłowej komunikacji, której towarzyszą negatywne emocje, stereotypy, błędne spostrzeganie,

-  konflikt strukturalny wypływa ze struktury sytuacji, w której ludzie działają, pełnionych ról, licznych ograniczeń z nią związanych,

-   konflikt interesów pojawia się wtedy, kiedy zaspokojenie potrzeb określonej osoby dokonuje się kosztem innej osoby lub grupy.

- jednostkowe- konflikt między jednostkami jest spowodowany najczęściej wskutek sprzeczności osobistych interesów poszczególnych osób, w kolizjach ich ról społecznych , pragnień. Konflikt taki ma ograniczony zasięg, jest mało istotny dla rozwoju danej społeczności, ale w momencie zaostrzenia konfliktu, dołączenia następnych osób do konfliktu może on się przeobrazić w konflikt o szerszym zasięgu.

- grupowe - w konflikt taki zaangażowana jest większa liczba osób, jest on szkodliwy dla organizacji. Osłabia on spójność organizacji , poprzez wytworzenie się dwóch zwalczających się obozów. Jedynym pozytywnym elementem takiego konfliktu może być zdynamizowanie załogi oraz pozbawienie jej jednostek małowartościowych. (wojny kibiców)

- polityczne dotyczy władzy: tego, kto i w jaki sposób będzie ją sprawował. Przedmiotem konfliktu politycznego może też być: ile ma być województw, czy przystąpić do UE, czy przeprowadzić prywatyzację itd.

- destruktywny konflikt obejmuje wiele różnych obszarów, a celem działań jest zadania cierpień i szkód przeciwnikowi.

- twórczy (pozytywny)- konflikt twórczy to taki, który w efekcie doprowadza do pozytywnego rozwiązania problemu.

- konflikt wewnętrzny (konflikt wynikający z niemożności podjęcia decyzji)

Konflikty ze względu na postać dzielimy na: ukryte i lub jawne. Konflikt przybiera ukrytą postać, gdy osoby konfliktu są świadomi dzielących ich różnic w zakresie celów, aspiracji, interesów, ale zakres tolerancji jest większy niż chęć manifestacji rozbieżności. Wzajemna tolerancja może być efektem taktyki lub też nadrzędnej wartości dla obu stron.

Konflikt może przybrać również charakter :

- racjonalny- posiadający obiektywną przyczynę , jest łatwy do rozwiązania, gdy występuje jako konflikt jawny.

- irracjonalny- jest trudniejszy do rozwiązania ,ponieważ ma podłoże subiektywne.

Ze względu na czas trwania konfliktu możemy wyróżnić konflikty długotrwałe , najczęściej występujące w poszczególnych formacjach społeczno ekonomicznych oraz krótkotrwałe zwane też efemerycznymi. Te ostanie mają miejsce na skutek różnych przyczyn, które szybko ulegają dezaktualizacji.

              W radzeniu sobie z konfliktem - należy wymienić pięć specyficznych sposobów zachowania w takiej sytuacji:

1) rywalizację silne dążenie do zaspokojenia własnych potrzeb i obrony własnych interesów kosztem innych.    

2) współpracę pragnienie zaspokojenia w równym stopniu potrzeb własnych i partnera.                                                                     

3) dostosowanie się wynika z pragnienia zaspokojenia potrzeb partnera i tendencji do współdziałania.

4) unikanie brak pewności siebie oraz odmowa współdziałania z partnerem.

5) kompromis pragnienie częściowego zaspokojenia interesów własnych oraz częściowego zaspokojenia interesów partnera.

         Warto zwrócić uwagę na jeszcze trzy metody rozwiązywania konfliktów:

1) metoda autorytarna polega na tym, że jedna ze stron narzuca swoje rozwiązanie poprzez podjęcie decyzji według zasady „ja wiem lepiej”. - osoby dominujące, posiadające władzę.                                                                                                               

2) metoda liberalna sprowadza się do nie ingerowania w sytuacje konfliktowe i pozostawiania spraw „własnemu biegowi”. Sposób ten to anarchia        

3) metoda „bez porażek” to opanowywanie konfliktu dzięki współpracy dwustronnej i przyjęcie rozwiązania satysfakcjonującego obie strony, które zwyciężają.

          Obserwacje różnorodnych konfliktów pokazują, że rozstrzygane są one najczęściej przez :

- walkę a więc realizowanie swoich interesów za pomocą siły,  

- ustępstwa, czyli rezygnację jednej ze stron ze swoich interesów w imię kompromisu,

- negocjacje.

      Negocjacje - to proces wzajemnego poszukiwania takiego rozwiązania, które satysfakcjonuje wszystkie zaangażowane w konflikt strony. Dają one wszystkim uczestnikom  szansę zrealizowania swojego interesu (potrzeby) w takim wymiarze, który jest możliwy do zaakceptowania. Oznacza to, że każdy ma prawo do realizacji swoich interesów, jednak ograniczone przez konieczność liczenia się z potrzebami drugiej strony. Ograniczenie skłania do rezygnacji z nadmiernie wygórowanych oczekiwań co do rezultatu, jaki można osiągnąć. Negocjacja zakłada traktowanie rozmówcy jako partnera, który tak jak my nie lubi przegrywać, chce szacunku i uznania.

         Chcąc osiągnąć porozumienie, należy przestrzegać czterech podstawowych i uniwersalnych zasad:  

1. Skoncentrowanie się na interesach a nie na stanowiskach - uczestnicy negocjacji najczęściej prezentują stanowisko w jakieś sprawie.

- co rzeczywiście skłania ludzi do ich prezentacji? : są to potrzeby, najczęściej skrywane, niejasne lub słabo uświadomione interesy. Należy rozpoznać i nazwać najważniejsze potrzeby własne i partnera. Bardzo pomocnym  w tym rozeznaniu jest zadawanie pytania np.: Dlaczego?

-  dlaczego partner nie przyjął mojej p...

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 35.23 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!