ikona pliku doc

Psychiatria notatki

Proces psycho


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 77.50 kB.



Bałtycka Wyższa Szkoła Humanistyczna
W Koszalinie
Wydział: Humanistyczny
Kierunek Pielęgniarstwo
Rok III Semestr VI
Psychiatria




Proces pielęgnowania
Psychiatria
Karolina Otlewska






Koszalin 2008


DEPRESJA

Depresja należy do chorób afektywnych, czyli jest to choroba, która dotyczy głównie sfery uczuć.
Badania epidemiologiczne prowadzone na całym świecie dowodzą, że w ciągu całego życia na depresję choruje ok. 17% populacji ogólnej. Szczyt zachorowań na depresję przypada pomiędzy 35 a 55 rokiem życia. Częściej chorują kobiety.
Depresję należy leczyć, ponieważ może być chorobą śmiertelną. Dane statystyczne wskazują, że około 15% osób cierpiących na depresję endogenną odbiera sobie życie. Ludzie ci stanowią większość samobójców.
Klasyfikacja
Autorzy DSM – IV wyróżnili kilka klinicznych postaci zaburzeń nastroju.
DUŻE ZABURZENIA NASTROJU – DUŻA DEPRESJA I / LUB MANIA
Zaburzenia dwubiegunowe I ( maniakalno – depresyjne) – mania zostaje stwierdzona w wywiadzie lub aktualnie występuje. Duża depresja prawdopodobnie pojawi się w przyszłości.
Zaburzenia dwubiegunowe II – objawy hipomanii i dużej depresji występowały w przeszłości lub wystepują obecnie.
Duże zaburzenia depresyjne – wyłącznie głęboka depresja.
INNE SPECYFICZNE ZABURZENIA AFEKTYWNE – MAŁA DEPRESJA I / LUB MANIA
Zaburzenia dystymiczne – wyłącznie depresja
Zaburzenia cyklotymiczne – co najmniej przez 2 lata ( a niekiedy stale) wystepują okresy hipomani i / lub płytkiej depresji.
ZABURZENIA NASTROJU WYWOŁANE CHOROBĄ SOMATYCZNĄ ORAZ NADUŻYCIEM RÓŻNYCH SUBSTANCJI
- mania, depresja lub obrazy mieszane, są to wtórne zaburzenia nastroju.
ZABURZENIA ADAPTACYJNE Z OBNIŻENIEM NASTROJU
- depresja wywołana przez stres
Inny podział depresji:
Depresja epizodyczna – trwa krócej niż dwa lata i charakteryzuje się wyraźnym początkiem.
Zaburzenia depresyjne nawracające – powtarzające się epizody depresji bez objawów wzmożonego nastroju i zwiększonej energii w przeszłości.
Depresję egzogenna (depresja reaktywna) – poprzedzona stresującym zdarzeniem.
Depresja endogenna – uwarunkowana biologicznie, typowa; ostrzejsza w przebiegu od egzogennej; depresja duża, epizod depresyjny o znacznym nasileniu;
Depresja przewlekłą – trwa co najmniej dwa lata, a remisja nie trwa dłużej niż dwa miesiące.
Depresję poschizofreniczną – przejawia się w epizodzie depresyjnym po psychozie schizofrenicznej. Objawy schizofreniczne, występują, lecz nie dominują już w obrazie klinicznym.
Przyczyny:.
Przyczyny biochemiczne

Właściwe funkcjonowanie mózgu człowieka zależne jest od prawidłowego działania substancji chemicznych, tzw. neuroprzekaźników Zaburzenia w przekaźnictwie mogą stać się przyczyną depresji lub powstania predyspozycji do depresji. Najważniejsze są trzy podstawowe neuroprzekaźniki, które wpływają na nastrój człowieka.
    serotonina , która kontroluje nastrój oraz stany świadomości, działa przeciwdepresyjnie,
    noradrenalina, wydzielana przez komórki nerwowe, która popularnie nazywana jest hormonem walki i ucieczki,
    dopamina

Przyczyny społeczne
Wystąpienie depresji związane może być z wieloma czynnikami takimi jak samotność i izolacja, przewlekła choroba lub chroniczny ból, kłopoty finansowe, śmierć ukochanej osoby, rozwód, kłopoty w małżeństwie, przemoc seksualna, emocjonalna lub fizyczna, udział w katastrofie, wypadku, wojnie, operacja lub poród, a nawet bezrobocie.
Przyczyny psychologiczne
Jedną z głównych przyczyn psychologicznych jest utrata poczucia własnej wartości. Ludzie posiadają wiele, przeróżnych kompleksów m.in. narzekają na: wygląd, niezadowalające wyniki w nauce lub pracy, miejsce w hierarchii grupy społecznej. Inną przyczyną powstania depresji może być negatywne postrzeganie świata i relacji międzyludzkich. Do depresji może prowadzić także poczucie winy, strach przed porzuceniem, czy też odrzuceniem.
Depresja poporodowa
Depresja poporodowa, która może mieć wiele przyczyn. Jedną z nich jest gwałtowna zmiana hormonalna. Także stres związany z porodem oraz pojawieniem się nagle olbrzymiej odpowiedzialności za dziecko, uważany jest za czynnik wpływający na pojawienie się tego zaburzenia. Poronienie również może być przyczyną depresji.
Czynniki fizjologiczne:
Czynniki fizjologiczne mogą wywołać depresję, powodując zły nastrój i brak energii. Zaliczamy do nich choroby takie jak niedoczynność tarczycy, anemia (niedokrwistość), rzadziej guz mózgu, rak trzustki, stwardnienie rozsiane itp. Obniżają one nastrój człowieka, ponieważ zachwiane są procesy chemiczne w mózgu.

Objawy
Osoba chorująca na depresję może cierpieć na wiele różnych objawów. Oto kilka najważniejszych:
    obniżenie nastroju i utrata przeżywania radości;
    koncentrowanie się na stratach i porażkach
    utrata wiary w siebie oraz nieuzasadnione lub przesadne poczucie winy;
    spostrzeganie negatywnych aspektów życia;
    obniżenie samooceny powodujące poczucie bezwartościowości i bycie ciężarem dla innych;
    poczucie stałego zmęczenia i utraty energii życiowej;
    zaburzenia snu, popędu seksualnego oraz utrata łaknienia;
    zahamowania ruchowe;
    skargi na gorszą pamięć i trudności w koncentracji uwagi aż do całkowitej niezdolności do pracy;
    trudności w podejmowaniu decyzji;
    pesymistyczne zapatrywanie się na życie aż po całkowitą utratę nadziei;
    pojawienie się pytań dotyczących życia i śmierci;
    poczucie mniejszej wartości;
    smutny, napięty wyraz twarzy, uboga mimika, monotonny głos, ruchy spowolnione.

Leczenie
Leczenie depresji dobieramy indywidualnie do każdego pacjenta. Wyróżniamy natepujące techniki leczenia depresji:
    leki przeciwdepresyjne,
    psychoterapia,
    leki normotymiczne,
    leki przeciwpadaczkowe,
    fototerapia,
    wybrane leki neuroleptyczne,
    elektrowstrząsy,
    deprywacja snu.






















Bibliografia:
    De Walden – Gałuszko K.; Zarys psychopatologii ogólnej i psychiatrii; Wyd: Uniwersytetu Gdańskiego; Gdańsk 1993.
    Tomb D.A.; „Psychiatria” Wyd: Urban & Partner; Wrocław 1998.
    www.depresja.irg.pl


















Pacjentka U.J., lat 74 przebywa na Oddziale Psychiatrii z powodu organicznego zaburzenia nastroju typu depresyjnego. Pacjentka leczy się depresję od 6 lat.
Pacjentka posiada I grupę inwalidzką.
Pacjentka zamieszkuje samotnie. Nad chorą opiekę sprawuje wnuk.
U.J. jest zorientowana, co do miejsca, czasu i sytuacji. Zdaje sobie sprawę ze swojej choroby.
Nastrój pacjentki jest obniżony, płaczliwy, występuje apatia. Pacjentka skarży się na lęk oraz niepokój o dalsze swoje życie z chorobą. Krytycyzm pacjentki jest obniżony.
Pacjentka choruje na nadciśnienie tętnicze; Ciśnienie tętnicze wynosi 135/90; tętno miarowe, dobrze wyczuwalne o częstości 85u/min; skóra bez zmian. Oddech miarowy, bez zapachu o częstości 17 oddechów na minutę
Brak zmian w układzie pokarmowym. Pacjentka posiłki przyjmuje chętnie. Stolec oddaje regularnie. U.J. choruje na otyłość typu pośladkowo – udową.
Nie zaobserwowano zmian w obrębie układu moczowo – płciowym.
W układzie kostno – stawowym nie zaobserwowano żadnych zmian. W obrębie podudzi i kostek obrzęki. Napęd psychomotoryczny spowolniały. Pacjentka niechętnie podejmuje aktywność ruchową.
Skóra zaróżowiona, ciepła, wilgotna, bez widocznych zmian w jej obrębie. Błony śluzowe jamy ustnej wilgotne
Leki:
    Elenium
    Estazolam
    Tritace
    Efectin



Diagnoza pielęgniarska
Problem
Planowanie
Realizacja
Ocena działań pielęgniarskich
Płaczliwość pacjentki.
Cel: Zniwelowanie płaczliwości. Poprawa samopoczucia

    Okazywanie postawy empatycznej.
    Aktywne słuchanie.
    Rozmowa z pacjentką.
    Poszukiwanie źródeł negatywnych emocji.
    Podaż leków wg lecenia lekarza.

Podjęłam rozmowę z pacjentką. Wysłuchałam jej problemów.
Podałam leki wg zlecenia lekarza (Efectin)
Płaczliwość pacjentki ustąpiła.
Stan zapalny w miejscu wkłucia kaniuli typu Venflon..
Cel: Zapobieganie rozszerzeniu się stanu zapalnego. Zniwelowanie zapalenia.

    Usunąć kaniule.
    Wykonać okład z Altacetu
    Obserwacja miejsca stanu zapalnego.

Usunęłam wkłucie.
Wykonałam okład z Altacetu.
Obserwowałam miejsce po usuniętej kaniuli.
Zaczerwienie oraz obrzęk w miejscu wkłucia kaniuli zmniejszył się.

Brak poczucia wsparcia.
Cel: Zapewnienie poczucia wsparcia chorej.
    Okazywanie pacjentce empatii i zrozumienia.
    Nawiązanie kontaktu słownego i emocjonalnego.
    Uważne słuchanie pacjentki....
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 77.50 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!