ikona pliku docx

Proces pielęgnowania u pacjenta z depresją notatki

Przedstawiam kilka problemów pielęgnacyjnych u pacjenta ze zdiagnozowaną depresją i metody realizowania działań by im zapobiegać


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 17.03 kB.


Problemy pielęgnacyjne u pacjenta z depresją

1. Problem: Unikanie kontaktu z ludźmi.
Cel krótkoterminowy: W ciągu tygodnia pacjent zaufa członkom personelu i będzie wykazywał zainteresowanie rozmową.
Cel długoterminowy: Przed wypisem do domu pacjent będzie chętnie spędzał czas z innymi pacjentami i zespołem terapeutycznym, biorąc udział z zajęciach grupowych. Zminimalizuje swoją obawę przed kontaktem z rodziną i innymi ludźmi.
Interwencje pielęgniarskie:
    Spędzanie jak największej ilości czasu z pacjentem, nawet w ciszy.
    Zachęcenie pacjenta do opisu swoich emocji.
    Poznanie powodów izolacji pacjenta.
    Przekonanie pacjenta, że jest w stanie nawiązać kontakt z ludźmi.
    Nauka pacjenta umiejętności przydatnych do nawiązywania kontaktów.
    Zachęcenie pacjenta do uczestnictwa w zajęciach grupowych.
    Motywowanie pacjenta do nawiązania kontaktu z innymi pacjentami.
    Dostrzeganie i docenianie starań pacjenta.
    Wspieranie chorego.
Realizacja działań:
    Nawiązano kontakt z pacjentem, prowadzono krótkie rozmowy i nawiązywano kontakt wzrokowy.
    Zachęcano pacjenta do opisywania swoich przeżyć, emocji, by zrozumieć powód jego izolacji.
    Przekonano pacjenta by uczestniczył w zajęciach grupowych, umożliwiając mu zmianę otoczenia.
    Odgrywano z pacjentem scenki pomagające mu zrozumieć, jak może być postrzegany przez innych. Omówiono mu sposoby komunikacji i pokazano je.
    Przy każdej próbie nawiązywania kontaktu przez pacjenta z innymi dawano mu zrozumieć, że zostało to zauważone. Pacjent dostawał też wskazówki, jak polepszyć swoje umiejętności konwersacji.
Pożądane wyniki: W wyniku podjętych działań pacjent poprawi swoje nastawienie do ludzi. Poczuje się pewniej w nowym otoczeniu, bezpieczniej. Uda mu się nawiązać kontakt z pacjentami, zacznie systematycznie i dobrowolnie uczestniczyć w zajęciach grupowych. Chory stanie się rozluźniony wśród większej ilości osób.

2. Problem: Zaniedbanie higieny osobistej.
Cel: Utrzymywanie prawidłowej higieny, zadbanie o siebie.
Interwencje pielęgniarskie:
    Rozmowa z pacjentem na temat, jak ważne jest dbanie o siebie i higienę osobistą.
    Zainteresowanie pacjenta zaspokajaniem potrzeb biologiczno-higienicznych.
    Zapewnienie pacjentowi, w miarę możliwości, dostępu do środków czystości.
    Dyskretna obserwacja wykonywanej toalety przez pacjenta.
    Kontrola w sposób dyskretny zmiany bielizny osobistej i ubrań.
    Proponowanie pomocy podczas wykonywania toalety osobistej i doborze ubioru.
    Wzmacnianie pozytywnych zachowań pacjenta.
Realizacja działań:
    Rozmawiano z pacjentem na temat tego, jak ważne jest dbanie o higienę osobistą. Wskazano korzyści płynące z tego stanu.
    Zapewniono pacjentowi dostęp do środków higienicznych.
    Zaproponowano pomoc przy doborze ubioru, bez wyręczania go.
    Zostało docenione staranie pacjenta przy doborze ubioru i porannej toalecie.
Pożądane wyniki: Pacjent chętnie i systematycznie będzie dbał o przestrzeganie zasad higieny osobistej.

3. Problem: Pojawienie się myśli samobójczych.
Cel krótkoterminowy: Pacjent będzie poszukiwał pomocy wśród personelu medycznego przy nasilaniu się myśli samobójczych.
Cel dalekoterminowy: Pacjent nie wyrządzi sobie krzywdy podczas pobytu w szpitalu ani poza nim.
Interwencje pielęgniarskie:
    Nawiązanie kontaktu z pacjentem i zdobycie jego zaufania.
    Zachęcanie pacjenta do opisu swoich emocji.
    Kierowanie rozmowy na pozytywne aspekty życia.
    Wypełnienie czasu pacjenta różnymi aktywnościami w celu odwrócenia uwagi od negatywnych myśli.
    Usunięcie niebezpiecznych przedmiotów z otoczenia chorego.
    Kontrolowanie przyjmowanych leków.
    Stała obserwacja i obecność przy pacjencie.
    Edukacja rodziny w zakresie, jak zapobiegać ewentualnym próbom samobójczym.
    Zapewnienie poczucia bezpieczeństwa.
Realizacja działań:
    Nawiązano kontakt z pacjentem, próbowano zdobyć jego zaufanie. Zapewniono odpowiednie warunki do rozmowy, aktywnie słuchano.
    Zachęcano pacjenta do opisywania swoich przeżyć, uczuć.
    Przedstawiono pacjentowi pozytywne aspekty życia.
    Usunięto niebezpieczne przedmioty z otoczenia pacjenta, np. ostre przedmioty typu ołówek, przedmioty ze szkła, gorące napoje, sznurki, paski, krawaty, sznurowadła, leki.
    Pacjent przyjmował leki wyłącznie w obecności kogoś z personelu medycznego.
    Obserwowano i dokonywano rewizji pacjenta.
    Zachęcono pacjenta do udziału w zajęciach grupowych i korzystania z różnych aktywności.
    Przeprowadzono edukacje rodziny, na czym polega depresja, czym się objawia oraz zwrócono uwagę na co się bacznie przyglądać.
Pożądane wyniki: Pacjent nie dokonał żadnej próby samookaleczenia. Nie wykazuje myśli samobójczych. Wie, gdzie odnaleźć pomoc w razie nawrotu objawów.

4. Problem: Brak systematyczności brania leków
Cel: Uświadomienie pacjentowi o stanie choroby i ponoszenia współodpowiedzialności o własne zdrowie poprzez systematyczne przyjmowanie leków.
Interwencje pielęgniarskie:
    Nawiązanie kontaktu z pacjentem i zdobycie jego zaufania.
    Przeprowadzenie rozmowy wzbudzającej motywację do podjęcia współpracy w leczeniu.
    Wskazanie korzyści wynikających z systematycznego przyjmowania leków.
    Umożliwienie rozmowy z lekarzem, psychologiem w razie pojawienia się wątpliwości.
    Zaangażowanie rodziny w celu podtrzymania przez chorego nawyku systematyczności w przyjmowaniu leków
Realizacja działań:
    Nawiązano kontakt z pacjentem i podjęto próbę zdobycia jego zaufania
    Przeprowadzono rozmowę, która miała na celu wywołanie u pacjenta motywacji do podjęcia współpracy. Uświadomiono pacjenta o istniejącej chorobie i jej pojawiających się objawach.
    Omówiono pacjentowi korzyści z systematycznego brania leków, przedstawiono metody przypominające o ich przyjmowaniu.
    Powiadomiono pacjenta o możliwości kontaktu z lekarzem i psychologiem
    Poinformowano rodzinę o sytuacji pacjenta i istotnej roli przyjmowania systematycznie leków.
Pożądane wyniki: Pacjent rozumie, że jest chory i to, że musi przyjmować systematycznie leki. Współpracuje z zespołem terapeutycznym w procesie leczenia.
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 17.03 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!