ikona pliku docx

Proces pielęgnowania pacjentki niepełnosprawnej z niewydolnością lewokomorową serca i zapaleniem płuc w oddziale geriatrii notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 26.63 kB.


Proces pielęgnowania pacjentki
niepełnosprawnej z niewydolnością lewokomorową
serca i zapaleniem płuc w oddziale geriatrii
Pani Helena P. lat 86 została przywieziona 2 dni temu do oddziału internistycznego z DPS-u , w którym przebywa od wielu lat. Powodem przyjęcia do szpitala było omdlenie i utrzymująca się bradykardia poniżej 40 u/’. W szpitalu rozpoznano u pacjentki niewydolność krążenia lewokomorową, niedomykalność zastawki mitralnej i zapalenie odoskrzelowe płuc bez cech duszności. Jest to pacjentka leżąca z powodu zaawansowanych zmian starczych, min.: osłabienia siły mięśniowej, ograniczonej ruchomości w stawach oraz przykurczów mięśniowych w kończynach dolnych. Używa pampersów z powodu nietrzymania moczu i niemożności wstawania do toalety. Z pacjentką trudno nawiązać kontakt słowno- logiczny, jest apatyczna, osłabiona, ma obniżony nastrój, zaburzenia pamięci, chwilami płaczliwa, wypowiada myśli rezygnacyjne, zgłasza różne dolegliwości (bóle głowy, bóle nóg , oczu, kaszel), odmawia przyjmowania posiłków, pije również niechętnie, nie wykazuje własnej aktywności. Organizm pacjentki bez cech wychudzenia, skóra sucha z niewielkimi cechami odwodnienia bez zmian patologicznych, RR 135/80, tętno 48 u/’ Z wywiadu od pielęgniarki z DPS-u i dostępnej dokumentacji wiadomo, że pani Helena nie ma bliskiej rodziny, czasami odwiedza ją siostrzeniec, który mieszka w Gdańsku. Pacjentka cierpi na łagodną schizofrenię paranoidalną, bez cech zaostrzeń- jest pod opieką psychiatry, przyjmuje leki psychotropowe. 2 lata temu doznała złamania szyjki kości udowej (nie została zakwalifikowana do zespolenia operacyjnego z powodu wieku i silnej osteoporozy), złamanie się zrosło ale z powodu powikłań spowodowanych długotrwałym unieruchomieniem nie powróciła do poprzedniej sprawności fizycznej. Jest pod opieką rehabilitanta. Wymaga pełnej opieki, ponieważ sama nie jest w stanie zadbać o swoje potrzeby. Z reguły jest osobą miłą, sympatyczną, pogodną i bardzo absorbującą swoimi problemami. Lubi dobrze zjeść. Zawsze otwarcie wyraża swoje oczekiwania w stosunku do swoich opiekunów. Chętnie słucha radia katolickiego. Tęskni za wizytami siostrzeńca. Dwa dni przed przyjęciem do szpitala stan zdrowia pani Heleny uległ pogorszeniu. Stała się apatyczna, nic jej nie interesowało, nie odzywała się, odmawiała przyjmowania pokarmów.
Plan opieki wg modelu D.Orem: częściowo kompensacyjny i kompensacyjny.
Potrzeby wynikające z procesu chorobowego- zaburzenia: - niemożność samodzielnego wykonywania czynności samoobsługowych i poruszania się, - zaburzenia pamięci, - obniżony nastrój, - nietrzymanie moczu i stolca, - brak apetytu i odmowa jedzenia, - osłabienie
Potrzeby rozwojowe- zaburzenia: - uczucie osamotnienia
Potrzeby uniwersalne-zaburzenia: - niewydolność krążenia, - zapalenie płuc, - osteoporoza, - odwodnienie organizmu
DIAGNOZA PIELĘGNIARSKA:
Dolegliwości bólowe i znaczne osłabienie spowodowane procesem chorobowym wywołują u pacjentki przygnębienie i rezygnację.
CEL OPIEKI:
Złagodzenie dolegliwości i poprawa nastroju pacjentki.
PLAN OPIEKI I REALIZACJA:
    Stworzenie atmosfery bezpieczeństwa i zaufania poprzez wykazanie postawy życzliwości, szacunku, akceptacji i zrozumienia w stosunku do zachowań pacjentki, zwracanie się do pacjentki po nazwisku i przedstawianie się za każdym razem ponieważ ma trudności z zapamiętywaniem;
    Nawiązanie kontaktu z pacjentką poprzez używanie komunikacji werbalnej i pozawerbalnej:
    mimika,
    gesty, które nie powinny wyrażać pośpiechu i negatywnych emocji,
    mówienie wolne i spokojnym tonem,
    profesjonalny dotyk,
    utrzymanie kontaktu wzrokowego z pacjentką,
    cierpliwość,
    słuchanie i odpowiadanie na pytania;
    Dbanie o wygodę – ułożenie w pozycji półwysokiej w celu ułatwienia oddychania i poprawienia widoczności, minimalizowanie niepotrzebnego wysiłku chorej. Zastosowanie udogodnień, materaca przeciwodleżynowego;
    Monitorowanie stanu nawodnienia organizmu chorej poprzez ocenę stanu napięcia i elastyczności skóry, stopnia wypełnienia żył szyjnych, pomiar tętna, ciśnienia tętniczego krwi, ocenę ilości wydalanego moczu. Prowadzenie bilansu wodnego. Nawet niewielkie odwodnienie w przypadku osoby starszej oprócz zmniejszenia napięcia skóry i suchości błon śluzowych, powoduje zaburzenia w układzie krążenia i spadku diurezy dobowej.
    Ocena świadomości pacjentki- zwrócenie uwagi czy nie nasilają się stany depresyjne często spowodowane odwodnieniem organizmu;
    Cierpliwe tłumaczenie pacjentce zasadność i celu każdej czynności i zabiegu które przy niej wykonujemy, uwzględnianie jej życzeń i sugestii;
    Dbanie o higienę osobistą i otoczenia, o wygląd pacjentki, czystość bielizny osobistej i pościelowej, zapewnienie intymności przy zabiegach pielęgnacyjnych, stosowanie środków niwelujących przykre zapachy;
    Współpraca z lekarzem -w razie potrzeby podanie środków przeciwbólowych, płynów nawadniających na zlecenie lekarskie, pobranie materiałów do badań, smarowanie bolących miejsc maścią przeciwbólową.
    Umożliwienie kontaktu z innymi pacjentami poprzez umieszczenie chorej w sali gdzie są bardziej sprawne pacjentki;
    Umożliwienie kontaktu z księdzem.

OCENA:
Pacjentka początkowo zamknięta w sobie, płaczliwa stopniowo zaczyna nawiązywać kontakt z personelem, oraz pacjentkami z sali, zaczyna rozpoznawać pojedyncze osoby, uśmiecha się, wyraża swoje niepokoje ale coraz rzadziej mówi o swoich dolegliwościach. Sprawia wrażenie pogodzonej ze swoją sytuacją. Największą radość sprawiła jej rozmowa z księdzem.

DIAGNOZA PIELĘGNIARSKA :
Pogorszenie samopoczucia i brak apetytu w przebiegu zapaleniem płuc spowodowały odmowę przyjmowania posiłków.
CEL OPIEKI:
Zachęcenie do jedzenia i picia większej ilości płynów.
PLAN OPIEKI I REALIZACJA:
    Podawanie posiłków częściej a w małej ilości z zakresu diety bogato białkowej i nie obciążającej przewodu pokarmowego, z uwzględnieniem upodobań pacjentki, utrzymanie właściwej temperatury posiłków;
    Dbanie o estetykę podawanego posiłku, konsystencję dostosowaną do możliwości gryzienia, ułatwiającą jego spożycie, zapewnienie spokojnej atmosfery w czasie posiłku;
    Wygodne posadzenie pacjentki w łóżku w pozycji wysokiej z podparciem, umożliwienie korzystania ze stolika przyłóżkowego;
    Pomoc w spożywaniu posiłków i zachęcanie do samodzielnego jedzenia, okazanie cierpliwości i zrozumienia dla trudności jakie sprawia jej samodzielne jedzenie, chwalenie za podjęte próby jedzenia, rozmowa z pacjentką o jej upodobaniach i o ulubionych potrawach;
    Zapewnienie wystarczającej ilości czasu na zjedzenie posiłku, unikanie pośpiechu który źle wpływa na samopoczucie i poczucie bezpieczeństwa pacjentki;
    Zachęcanie do częstego picia płynów w ilości 2 l/dobę poprzez dostarczenie (w miarę możliwości) ulubionych napoi- tłumaczenie zasadności częstego picia płynów.
    Zachęcenie do dbania o higienę jamy ustnej przed i po jedzeniu, co zapobiega stanom zapalnym dziąseł i poprawi komfort psychiczny pacjentki np. przez podanie kubka z wodą i miseczki do samodzielnego wypłukania j. ustnej.

OCENA:
Pacjentka zaczyna przyjmować coraz większe racje pokarmu. Bardzo lubi ciepłe napoje, które chętnie pije. Wyraża swoje oczekiwania co do menu, które w warunkach szpitalnych nie zawsze udaje się spełnić. Pokarmy stałe rozdrobnione zjada sama. Pomocy wymaga przy spożywaniu zup. Jest słaba, ręce ma mało sprawne i dlatego trudno jej operować łyżką. Wskazane dalsze zachęcanie do samoobsługi.

DIAGNOZA PIELĘGNIARSKA:
Trudności w samodzielnym zaspakajaniu potrzeby czystości spowodowane znacznie obniżoną sprawnością ruchową z powodu przykurczów mięśni kończyn dolnych i postępujących zmian wieku starczego....
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 26.63 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!