ikona pliku docx

Proces pielęgnowania pacjenta psychiatrycznego. notatki


ocena: 4.0, 3
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 6.22 kB.


                Plan pielęgnacyjny
Pacjentki ze schizofrenią paradoidalną.


















Pacjentka lat 71. Przyjęta na dział psychiatryczny w dniu 27.04 o godzinie 15:40. Chora w stanie higienicznym dostatecznym. Kontakt zachowany, orientacja zaburzona w dacie, nastrój stabilny, drażliwy, niedostosowana agresywna słownie i czynnie, wypowiedzi nie w pełni adekwatne, możliwe halucynacje, całkowicie bezkrytyczna. Kolacje zjadła, kontakt możliwy do nawiązania, czas spędza w łóżku, afekt obniżony.
Ciśnienie mierzone 2x w tygodniu. Podczas przyjęcia ciśnienie 140/90.
Pacjentka zaniedbana higienicznie, otyłość. Zakwalifikowana do IIIgr. ryzyka.
Podawane leki: Olanzapina 10mg.
Olanzapina jest wskazana w leczeniu schizofrenii. J
Olanzapina jest lekiem przeciwpsychotycznym, przeciwmaniakalnym oraz stabilizującym nastrój, wykazującym działanie w stosunku do licznych układów receptorowych.
Schizofrenia: zalecana dawka początkowa olanzapiny wynosi 10 mg/dobę.

Proces pielęgnacyjny.
Problem I. Wycofanie z kontaktów społecznych
Cel: Powrót chorego do życia społecznego.
Interwencja pielegniarska.
    Stworzenie warunków sprzyjających podejmowaniu aktywności społecznych:
    okazywanie empatii, akceptacji i szacunku;
    bycie autentycznym w kontakcie z chorym;
    zachęcanie do wyrażania emocji i myśli;
    poznanie zainteresowań, uzdolnień, umiejętności i przyzwyczajeń chorego;
    zachęcanie do udziału w zajęciach grupowych;
    uwrażliwienie rodziny i osób utrzymujących kontakt z chorym na rozwijanie jego samodzielności w podejmowaniu aktywności społecznych w czasie odwiedzin i przepustek;

Problem II. Zaburzone postrzeganie i interpretowanie rzeczywistości
Cel: Przywrócenie prawidłowej percepcji rzeczywistości.
Interwencja pielegniarska.
    Podjęcie działań ułatwiających choremu radzenie sobie z doznaniami psychotycznymi, a także uzyskanie wobec nich krytycyzmu:
    zdobycie zaufania chorego poprzez kontakt terapeutyczny
    poznanie wcześniejszych przeżyć chorego, jego linii życia, przebiegu poprzednich hospitalizacji i aktualnej sytuacji życiowej;
    tworzenie atmosfery ciepłej i swobodnej, dającej poczucie bezpieczeństwa;
    obserwowanie zachowania pacjenta pod kątem występowania objawów psychotycznych;
    pomaganie pacjentowi w skierowaniu uwagi na rzeczywistość: rozmowa o rzeczywistych zdarzeniach, rzeczach i ludziach;
    indywidualne podejście w rozwiązywaniu sytuacji trudnych dotyczących przeżywania urojeń i omamów, np. przy odmowie spożywania „zatrutych” posiłków;
    szczególne zwrócenie uwagi na to, czy pacjenci z urojeniami np. trucia przyjmują zlecone leki
    zachęcenie pacjenta do udziału w treningach z zakresu psychoedukacji
    współudział w farmakoterapii
Problem III. Zaburzenia komunikowania
Cel: Podtrzymanie i rozwijanie komunikowania.
Interwencja pielegniarskie.
    Stworzenie warunków umożliwiających komunikowanie się chorego z otoczeniem:
    akceptacja chorego i jego sposobów komunikowania się;
    utrzymywanie indywidualnego kontaktu terapeutycznego zarówno werbalnego, jak i pozawerbalnego
    wyprzedzanie i zaspokajanie potrzeb pacjenta do czasu powrotu zadowalającego sposobu porozumiewania się,
    zachowanie jednoznaczności postępowania zespołu terapeutycznego wobec pacjenta;
    rozwijanie i utrwalanie umiejętności komunikowania się,
   
Problem IV. Zagrożenia wynikające z zachowań agresywnych
Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa pacjentowi i otoczeniu.
Interwencja pielegniarska.
Podjęcie działań ukierunkowanych na zapewnienie bezpieczeństwa pacjentowi i jego otoczeniu:
    wczesne rozpoznanie czynników ryzyka zachowań agresywnych związanych z osobami pacjentów, a także z warunkami pracy oddziału;
    częste obserwowanie pacjenta potencjalnie agresywnego podczas wykonywania rutynowych czynności,
    podejmowanie prób zmiany kierunku zachowań agresywnych, np. aktywność fizyczna (ćwiczenia, sprzątanie, bieganie),
    zachowanie spokoju i opanowania; niepokój i brak dystansu personelu może udzielać się pacjentowi;
    dysponowanie wystarczającą liczbą personelu, aby w razie konieczności zademonstrować pacjentowi przewagę;
    podawanie na zlecenie lekarza leków, monitorowanie ich skuteczności i wystąpienia objawów ubocznych
Problem V. Trudności w wykonywaniu czynności życia codziennego - zaniedbywanie podstawowych potrzeb
Cel: Przywrócenie samodzielności chorego w codziennym funkcjonowaniu i dbałości o zaspokajanie własnych potrzeb.
Interwencja pielegniarska.
    Stworzenie warunków umożliwiających choremu optymalny poziom samodzielnego funkcjonowania w życiu codziennym
    rozpoznawanie stopnia deficytu w zakresie zdolności pacjenta do samodzielnego funkcjonowania;
    rozpoznanie przyczyn trudności pacjenta w samoopiece (np. urojenia, apatia, znaczne spowolnienie psychomotoryczne);
    wybór modelu pielęgnowania w zależności od stanu pacjenta.
    zadbanie o higienę chorego

Problem VI. Otyłość spowodowana nieprawidłowym odżywianiem
Cel:Obniżenie masy ciała oraz zmniejszenie powikłań wynikających z otyłości.
Interwencja pielegniarska.
    Zastosowanie diety ubogo-energetycznej, Ø
    Ograniczenie spożycia tłuszczów i węglowodanów, Ø
    Postępowanie dietetyczne zapewniające uzyskanie deficytu energetycznego przez zastosowanie diety dostarczającej 1300kcal, Ø
    Regularne spożywanie posiłków: często i w małych ilościach (4-5 razy dziennie).
    Zwiększenie aktywności fizycznej (spacery, ćwiczenia)
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 6.22 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!