ikona pliku pdf

Poradnik dla pacjentów, jak stosować leki p/zakrzepowe notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 411.10 kB.


KLINIKA WAD NABYTYCH SERCA INSTYTUTU KARDIOLOGII W WARSZAWIE
JAK BEZPIECZNIE I SKUTECZNIE STOSOWAĆ LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE? PORADNIK DLA PACJENTÓW
Prof. dr hab. med. Janina Stępińska Lek. Ewa Poniatowska Dr n. med. Urszula Ablewska Dr n. med. Elżbieta Abramczuk
Warszawa, 2010
KLINIKA WAD NABYTYCH SERCA INSTYTUTU KARDIOLOGII W WARSZAWIE
JAK BEZPIECZNIE I SKUTECZNIE STOSOWAĆ LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE? PORADNIK DLA PACJENTÓW wydanie IV
Prof. dr hab. med. Janina Stępińska Lek. Ewa Poniatowska Dr n. med. Urszula Ablewska Dr n. med. Elżbieta Abramczuk
Warszawa, 2010
Imię i nazwisko........................................................................................
Zalecany INR............................................................................................ UWAGA! Poproś swojego lekarza o wypełnienie karty na stronie 35. Noś ją przy sobie.
Rysunki lek. Ewa Poniatowska Zdjęcie na okładce - prof. J. Stępińska Ryc. 3. - zdjęcie ze zbiorów prof. A. Biedermana Ryc. 7., 13., 14. - ze zbiorów firmy Roche Diagnostics
Poradnik wydrukowany dzięki grantowi firmy Roche Diagnostics.
Spis treści:
Rozdział 1.     Rozdział 2.     Rozdział 3.     Rozdział 4.     Rozdział 5.     Rozdział 6.     Rozdział 7.     Rozdział 8.     Rozdział 9.     Rozdział 10.     Rozdział 11.     Rozdział 12.     Rozdział 13.    
Co to jest leczenie przeciwzakrzepowe i dlaczego je stosujemy?............strona 5 Mechanizm działania leków przeciwzakrzepowych........................................strona 9 Na czym polega kontrola leczenia przeciwzakrzepowego?......................strona 11 Współpraca w zespole lekarz - pacjent............................................................strona 13 Jakie mogą być działania niepożądane leków przeciwzakrzepowych?...strona 14 Jakie sytuacje zmieniają działanie leków przeciwzakrzepowych?.........     trona 14 s Kiedy jeszcze może być konieczna zmiana dawki leku?......................     strona 16 Leczenie przeciwzakrzepowe u kobiet.............................................................     strona 17 Przykłady prowadzenia leczenia przeciwzakrzepowego.............................strona 18 Bibliografia....................................................................................................................strona 28 Samodzielna kontrola leczenia przeciwzakrzepowego................................strona 29 Samodzielne wykonywanie oznaczenia krzepliwości krwi.........................strona 31 Bibliografia....................................................................................................................strona 33
Karta leczenia przeciwzakrzepowego..............................................................................................strona 35
1. ? O TO JEST LECZENIE PRZECIWZAKRZEPOWE C I DLACZEGO JE STOSUJEMY?
Leczenie przeciwzakrzepowe stosuje się w celu obniżenia zdolności krwi do krzepnięcia, a  tym samym tworzenia zakrzepów. Niektóre sytuacje kliniczne stwarzają warunki do powstawania skrzeplin. Skrzepliny te mogą być niebezpieczne z dwóch powodów: 1. mogą utrudniać przepływ krwi, na przykład zmniejszając światło, czy zamykając przepływ przez tętnicę lub żyłę, albo utrudniając przepływ przez sztuczną zastawkę lub ją blokując, 2. ich fragmenty mogą urywać się i tworzyć zator zamykający światło naczynia. Zamknięcie światła naczynia uniemożliwia dopływ krwi ze składnikami odżywczymi, a więc prowadzi do martwicy. Na przykład zator tętnicy nerkowej może upośledzić funkcję nerki, zator tętnicy mózgowej jest przyczyną udaru mózgu (ryc.1).
MÓZG
TA TP
LP
PP
AO R
LK PK
PP - prawy przedsionek; PK - prawa komora; LP - lewy przedsionek; LK - lewa komora. TP - tętnica płucna Strzałki wskazują kierunek przepływu krwi.
Ryc.1. ? erce i odchodząca od lewej komory aorta. Fragment skrzepliny z lewego przedsionka S lub lewej komory może popłynąć z prądem krwi np. do mózgu, zatykając jedną z tętnic w mózgu i powodując udar.
-5-
Większa skłonność do tworzenia skrzeplin występuje w następujących sytuacjach:
Po wszczepieniu sztucznej zastawki.
Zastawka jako ciało obce dla organizmu jest przyczyną nadmiernego krzepnięcia. Może to spowodować powstanie skrzepliny na zastawce. Skrzeplina może utrudniać przepływ krwi przez zastawkę, a nawet spowodować zablokowanie zastawki (ryc.2. i 3.) [2,3].
LP
ZM
LK
LP - lewy przedsionek; LK - lewa komora; ZM - wszczepiona zastawka mitralna.
Ryc.2. ? krzeplina na sztucznej zastawce mitralnej. Skrzeplina może utrudniać przepływ krwi S przez zastawkę. Fragment skrzepliny może popłynąć z prądem krwi i być przyczyną zatoru.
Ryc.3. ? djęcie skrzepliny na sztucznej zastawce. Z -6-
Ciśnienia w jamach serca są różne: niższe w przedsionkach niż w komorach, niższe w „prawym sercu“ niż w „lewym“. Im niższe ciśnienie, pod którym przepływa krew, tym większa skłonność do tworzenia skrzeplin. Ciśnienie w lewym przedsionku jest niższe niż w lewej komorze; dlatego ryzyko powstania skrzepliny na sztucznej zastawce mitralnej jest większe niż na aortalnej. Ciśnienie w prawym przedsionku jest jeszcze niższe. Dlatego ryzyko powstania skrzepliny na sztucznej zastawce trójdzielnej jest bardzo duże. Z tego powodu w  ujście trójdzielne wszczepia się najczęściej zastawkę biologiczną, a nie mechaniczną. Zastawki biologiczne nie powodują wykrzepiania krwi tak jak mechaniczne. Można spytać, dlaczego w takim razie nie wszczepia się zastawek biologicznych wszystkim chorym? Nie robi się tego u wszystkich dlatego, że zastawki biologiczne są mniej trwałe od mechanicznych. Wszczepia się je w ujście trójdzielne, bo ryzyko powikłań zakrzepowych jest tu największe. Wszczepia się je również osobom, które z jakiegoś powodu nie powinny być leczone przeciwzakrzepowo, na przykład: kobietom, które planują zajść w ciążę, albo osobom, u których ryzyko powikłań krwotocznych jest zwiększone, albo, które nie mają możliwości kontrolowania parametrów krzepnięcia. Warunkiem nieprzyjmowania leków przeciwzakrzepowych przez osoby z wszczepioną zastawką biologiczną jest miarowy rytm serca; tak zwany rytm zatokowy.
W migotaniu przedsionków.
Migotanie przedsionków, czyli bardzo szybkie i zupełnie niemiarowe kurczenie się przedsionków, powoduje upośledzenie opróżniania przedsionków z krwi, jej zastój i  powstawanie skrzeplin w przedsionku (ryc.4). Niemiarowa czynność serca i zmiany rytmu serca sprzyjają urywaniu się fragmentów skrzeplin [1].
MÓZG
TA AOR
LP PP LK PK
PP - prawy przedsionek; PK - prawa komora; LP - lewy przedsionek; LK - lewa komora.
Ryc.4. Skrzeplina w powiększonym lewym przedsionku. -7-
W niewydolności serca.
Niewydolność serca, czyli uszkodzenie serca jako pompy pracującej w układzie krążenia skutkuje powiększeniem jam serca. Niewydolność serca może być spowodowana przez uszkodzenie serca w wyniku zawału mięśnia sercowego, wady zastawkowej, nadciśnienia tętniczego czy zapalenia mięśnia sercowego. Nieprawidłowy przepływ krwi przez powiększone, niewydolne serce często jest przyczyną powstawania skrzeplin (ryc. 5.).
MÓZG
TA AOR
LP PP
LK PK
PP - prawy przedsionek; PK - prawa komora; LP - lewy przedsionek; LK - lewa komora.
Ryc.5. Powiększone jamy niewydolnego serca stwarzają warunki dla powstawania skrzeplin. Leki przeciwzakrzepowe zaleca się u chorych z niewydolnością serca i utrwalonym, przetrwałym lub napadowym migotaniem przedsionków. [1, 2]
W żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej.
Również poza sercem mogą istnieć warunki do powstania skrzeplin w układzie krążenia. Żylaki kończyn dolnych, rozległe zabiegi chirurgiczne w zakresie jamy brzusznej, miednicy małej czy kończyn dolnych, przewlekłe unieruchomienie są czynnikami ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych i zator tętnicy płucnej to dwa elementy choroby zwanej żylną chorobą zakrzepowo-zatorową. Materiał zatorowy z żył może przepłynąć przez prawy przedsionek, prawą komorę do tętnicy płucnej (ryc. 6.). -8-
MÓZG
AO
RTA TP
PP
LP
PK
LK
PP - prawy przedsionek; PK - prawa komora; LP - lewy przedsionek; LK - lewa komora; TP - tętnica płucna
Ryc.6. ? idoczne skrzepliny w prawym przedsionku i prawej komorze, które przedostały W się tam z obwodowego układu żylnego, płynąc z prądem krwi do naczyń płucnych powodują zator tętnicy płucnej. Chorzy z zakrzepicą żył głębokich lub po przebytym epizodzie zatorowości płucnej mają wskazania do leczenia przeciwzakrzepowego doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. [3, 4]. Dodatkowo ryzyko powstania skrzeplin rośnie z wiekiem, jest większe u osób palących papierosy, mających podwyższony poziom cholesterolu i/lub trójglicerydów. Większe ryzyko związane jest z towarzyszącą cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, chorobą nowotworową i  hormonalną terapią zastępczą. Leczenie przeciwzakrzepowe zaleca się również chorym ze skrzepliną wewnątrzsercową stwierdzoną np w badaniu echokardiograficznym, a także chorym z udokumentowanym zatorem obwodowym, czyli na przykład do tętnicy doprowadzającej krew do kończyn czy do oka.
2. ? ECHANIZM DZIAŁANIA LEKÓW M PRZECIWZAKRZEPOWYCH
Leki przeciwzakrzepowe stosowane przewlekle to najczęściej leki stosowane doustnie, nazywane doustnymi antykoagulantami. Działanie leków przeciwzakrzepowych, czyli doustnych antykoagulantów, polega na przeciwdziałaniu witaminie K, która jest niezbędna do prawidłowgo krzepnięcia krwi. -9-
Wyróżniamy dwa leki: 1. Acenokumarol, którego inne nazwy to Sintrom lub Synkumar, oraz 2. ? arfarynę (warfin), która od lat była podstawowym lekiem w Stanach Zjednoczonych, W a teraz st...
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 411.10 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!