ikona pliku docx

polityka społeczna

POLITYKA SPOŁECZNA, MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ, PODMIOTY POLITYKI SPOŁECZNEJ, SKALE POLITYKI SPOŁECZNEJ, WOLONTARIAT,


  949 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 949
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 40.07 kB.


POLITYKA SPOŁECZNA- Polityka społeczna to celowe działanie instytucji publicznych i organizacji pozarządowych zmierzające do poprawy warunków życia ludności, usuwania nierówności społecznych i podnoszenia poziomu życia.

Polityka społeczna to działalność państwa, samorządów i organizacji pozarządowych, której celem jest poprawa położenia materialnego, asekuracja przed ryzykami życiowymi i wyrównywanie szans życiowych grup społeczeństwa ekonomicznie i socjalnie najsłabszych.

Z terminem polityka społeczna spotykamy się niemal codziennie.

Wiąże się z nią pomoc społeczną, sytuację gospodarstw domowych, pomyślności czy niepomyślności życia rodzinnego, wielkości urodzeń i zgonów, małżeństw i rozwodów, tempo budownictwa mieszkaniowego, wysokość czynszów itp.

Najczęściej jednak słyszymy o niej, gdy dochodzi do uchwalenia budżetu i podziału owoców wzrostu gospodarczego. 

Polityka społeczna dwa znaczenia pojęcia:

  1.  kategoria naukowa , usiłująca zbudować teoretyczne przesłanki rozwiązania i usystematyzowania wiedzy dotyczącej problemów i procesów społecznych, określających poziom i kierunki rozwoju społeczeństwa.

- zespół konkretnych działań podejmowanych przez podmioty polityki społecznej, w celu rozwiązania kwestii socjalnych, czyli działania państwa mające na celu pomoc ludziom ubogim i specjalnej troski

Polityka społeczna jako nauka nie może nie wartościować poruszanych przez siebie problemów. Stąd też polityka społeczna nigdy nie była i nie będzie  jednolita.

Nie będzie też własnością dowolnej opcji ideologicznej czy politycznej.

Pomiędzy obydwoma tymi znaczeniami występuje ścisły związek  wynikający z  metodologicznego założenia polityki socjalnej  zakładającego pragmatyzm teorii

jak i też teoretyczne uzasadnienie  praktyki socjalnej.

Polityka społeczna  (według Rajkiewicza) świadome działanie państwa i jego instytucji oraz podmiotów zajmujących się polityką społeczną zmierzająca do określenia i zaspokojenia potrzeb społecznych, czyli w centrum polityki społecznej stawia się potrzeby społeczne.

Zakres polityki społecznej jest odpowiednikiem katalogu niezbędnych potrzeb ludzkich.

Do działów polityki społecznej zaliczamy:

     -     politykę  ludnościową,

  1.  politykę mieszkaniową,
  2.  politykę ochrony zdrowia,
  3.  politykę ochrony środowiska,
  4.  politykę zabezpieczenia społecznego,
  5.  politykę  edukacyjną,
  6.  politykę kulturalną,
  7.  politykę  gerontologii  społecznej ( nauka o wieku ),
  8.  politykę patologii społecznej,
  9.  politykę poziomu życia,
  10.  politykę infrastruktury,
  11.  politykę zatrudnieniową.

Cele polityki społecznej:

-zapewnienie możliwości zatrudnienia zgodnego z nabytymi kwalifikacjami;

- zapewnienie dochodu z pracy, który gwarantuje utrzymanie siebie i rodziny;

- zapewnienie mieszkania umożliwiającego egzystencję w kulturalnych warunkach;

- zabezpieczenie materialne w przypadku utraty możliwości zarobkowania;

- zapewnienie możliwości ochrony zdrowia i ratowania życia;

- zagwarantowanie odpowiednich warunków wypoczynkowych po pracy, odnowienie sił fizycznych i psychicznych;

- zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom;

- zapewnienie kształcenia i rozwoju.

Za główne kwestie społeczne Polski międzywojennej uznawano: bezrobocie i przeludnienie agrarne, ubóstwo, niedobór i stan mieszkań, brak dostatecznej ochrony pracy i zewnętrzne migracje zarobkowe.

MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ

O modelach polityki społecznej można mówić w dwojakim sensie:

- mogą one odnosić się do rzeczywistej polityki prowadzonej w różnych krajach

- mogą one powstawać w oderwaniu od praktyki, stanowiąc pewne konstrukcje logiczne pożądanych czy też możliwych do realizacji strategii polityki społecznej.

Titmuss wyróżnia trzy modele polityki społecznej, opierając się na wzajemnych relacjach między tą polityką a gospodarką rynkową.

- w modelu marginalnym lub rezydualnym potrzeby obywateli zaspokajane są opierając się na rynku prywatnym lub rodzinie. Jedynie wtedy, gdy mechanizmy te zawodzą może wkroczyć polityka społeczna, ale tylko pod postacią rozwiązań doraźnych.

- w motywacyjnym, służebnym bądź wydajnościowym programy socjalne traktowane są jako ważny dodatek do gospodarki, pełniąc wobec niej rolę służebną. Jednym z najważniejszych efektów występujących w tym modelu jest kształtowanie lojalności klasowej oraz grupowej.

-w  modelu instytucjonalno- redystrybucyjnym polityka społeczna uważana jest za integralną instytucję w ramach danego społeczeństwa, gwarantującą powszechny dostęp do świadczeń i usług, opierając się przede wszystkim na kryterium potrzeb. W modelu tym zakłada się pełnienie przez politykę społeczną funkcji redystrybucji dochodów.

 Furniss i Tilton wyróżniają trzy modele polityki społecznej opierające się na kryterium możliwych form ingerencji państwa kapitalistycznego w wolną grę sił rynkowych:

- państwo pozytywne (polityka społeczna ma chronić właścicieli kapitału przed potencjalnymi żądaniami redystrybucji dochodów. Środkiem do tego celu ma być rozwój ubezpieczeń społecznych, wyrównujących dochody w ramach cyklu życiowego pracowników najemnych i przenoszących ryzyko bezrobocia lub choroby z jednostki na całą populację.

- państwo bezpieczeństwa socjalnego (celem jest zagwarantowanie minimalnego dochodu wszystkim obywatelom, a nie wyłącznie wybranym grupom pracujących. Minimum to ma służyć stworzeniu społeczeństwa równych szans.

- państwo dobrobytu społecznego (celem jest nie tylko równość szans ale przede wszystkim wyrównywanie warunków życio...

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 40.07 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (1)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!