ikona pliku docx

Pojęcie diagnozy notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 13.99 kB.


    Pojęcie diagnozy

W języku greckim „diagnoza” oznacza: rozróżnienie, osądzanie. Pierwotnie pojęcie to utożsamiane było ustalaniem patologicznego stanu organizmu, z czasem zaczęło ono oznaczać ogólne określanie stanu zdrowia osobny. Wyrosłe z medycyny, pojęcie diagnozy przez wiele stuleci funkcjonowało właściwie jedynie na jej gruncie. Nawet obecnie w niektórych opracowaniach encyklopedycznych pod hasłem „diagnoza” podaje się znaczenie: „rozpoznanie choroby na podstawie analizy zmian, jakie wywołuje ona w organizmie”, natomiast termin „diagnoza społeczna” występuje tu oddzielnie jako „określenie cech zjawisk społecznych na podstawie badań empirycznych”.
E. Jarosz, E. Wysocka „Diagnoza psychopedagogiczna” s.17 Zaznaczyć należy, iż stawianie diagnozy jest czynnością złożoną, gdyż na podstawie zewnętrznych objawów trzeba wnioskować o stanie zewnętrznym badanej rzeczy- instytucji, organizmu żywego, o stanie funkcji psychicznych czy zdolności przystosowania społecznego. Dla tego w sensie ogólnym można nazwać diagnozę rozpoznaniem jakiegoś stanu rzeczy i jego tendencji rozwojowych na podstawie jego objawów oraz w oparciu o znajomość ogólnych prawidłowości w danej dziedzinie. Charakteryzując rozumienie i ujęcie diagnozy, podkreślić należy wagę dwóch elementów: doświadczenie i rozumowanie, jako dwóch filarów, na których opiera się diagnozowanie(…)Doświadczenie gromadzi dane empiryczne. Rozumowanie z kolei polega na przeprowadzeniu szeregu operacji myślowych: różnicowania, sprawdzania hipotez, wyjaśniania przyczynowego i celowościowego, weryfikacji i formułowania sądów itp. Podsumowując wyrażone uwagi można wskazać, iż diagnoza oznacza zebranie w odpowiedni sposób danych, które wymagają interpretacji, oceny, a następnie określenie badanego złożonego stanu rzeczy, co odróżnia diagnozę od prostego zebrania informacji i ich porządkowania (Mazurkiewicz 1995). W poglądach Adama Podgórskiego , diagnoza w naukach praktycznych, w których jako problem naczelny pojawia się zagadnienie przekształcania rzeczywistości, jest pierwszym ogniwem postępowania celowościowego. Diagnoza składa się w tym ujęciu z następujących wzajemnie warunkujących etapów: 1. Opisu- zestawienia danych empirycznych, co do których zachodzi ewentualność postępowania celowościowego. 2. Oceny- zastosowania oceny, które są związane z zebranymi danymi empirycznymi, czyli wyrażenia aprobaty czy dezaprobaty badanych stanów, określania rozbieżności między istniejącymi stanami a jakimiś układami odniesienia np. celami. 3. Konkluzja- stwierdzającej potrzebę podjęcia postępowania celowościowego lub jej brak. 4. Tłumaczenia- wyjaśniania genetycznego, przyczynowego istniejącego stanu. 5. Postulowania- zobrazowania tych stanów, które mają być zrealizowane, zreformowane, usunięte. 6. Stawiania hipotez- tj. swoistych twierdzeń dotyczących związków między projektem a czynnikiem przyczynowym.
E. Jarosz, E. Wysocka „Diagnoza psychopedagogiczna” s.18-19
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 13.99 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!