ikona pliku docx

Podstawowe pojęcia związane z zawodem pielęgniarki

Podstawowe pojęcia związane z zawodem: pielęgnowanie (pomoc, rodzaje pomocy, profilaktyka, fazy profilaktyki), pielęgniarka (rola zawodowa, funkcje zawodowe, paradygmat), odbiorca usług, pielęgniarstwo (zawód, profesja)


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 133.63 kB.


1.Podstawowe pojęcia związane z zawodem: pielęgnowanie (pomoc, rodzaje pomocy, profilaktyka, fazy profilaktyki), pielęgniarka (rola zawodowa, funkcje zawodowe, paradygmat), odbiorca usług, pielęgniarstwo (zawód, profesja)
Pielęgnowanie – to pomaganie i towarzyszenie człowiekowi w zdrowiu i chorobie, niepełnej sprawności, kształtowanie umiejętności samoopieki w celu utrzymania komfortu życia codziennego w zdrowiu, życiu w cierpieniu i życiu z chorobą. Pielęgnowanie profesjonalne charakteryzuje się samodzielnym podejmowaniem odpowiedzialnych i autonomicznych decyzji dotyczących pielęgnowania odwołującego się do zasad etyki zawodowej.
Pomoc – w wymiarze popularnonaukowym pomaganie polega na dokonaniu wysiłku dla dobra innej osoby w celu ulżenia jej w czymś lub poratowania w trudnej sytuacji, np. zdrowotnej. Można również powiedzieć, że jest to działanie polegające na robieniu dla drugiego człowieka tego, czego on naprawdę potrzebuje.
Pielęgniarka – to tytuł zawodowy osoby, która ukończyła obowiązujący w kraju program kształcenia pielęgniarek na poziomie podstawowym i uzyskała prawo wykonywania zawodu pielęgniarki na terenie swojego kraju.
Rola zawodowa – to jedna z wielu ról, jakie podejmuje człowiek, uczestnicząc w życiu społecznym. Rola zawodowa pielęgniarki uwarunkowana jest pozycją, jaką zajmuje pielęgniarstwo wśród innych profesji zajmujących się zdrowiem i opieką, a także pozycją jaką zajmuje pielęgniarka w wielozawodowym zespole opiekuńczym. Rola zawodowa pielęgniarki podlega systematycznym zmianom, ze względu na: poszerzenie znaczenia pojęcia pielęgniarstwo, zwiększanie zadań pielęgniarek w systemie opieki zdrowotnej, zróżnicowane poglądy w rozumieniu pojęcia profesjonalne pielęgnowanie, zmianę roli podmiotu opieki w profesjonalnym pielęgnowaniu
Funkcja zawodowa – funkcję zawodową określamy jako zespół złożonych zadań zawodowych i szczegółowych czynności, której podejmowane są na rzecz jednoznacznie określonego wspólnego celu. Funkcje zawodowe pielęgniarki formułowane są przede wszystkim w odniesieniu do celów i zadań stawianych przed pielęgniarstwem oraz do sformułowanej roli zawodowej pielęgniarki. Funkcje pielęgniarki wywodzą się bezpośrednio z istoty i misji pielęgniarstwa w społeczeństwie.
• Funkcja promowania zdrowia
• Funkcja profilaktyczna
• Funkcja wychowawcza
• Funkcja opiekuńcza
• Funkcja terapeutyczna
• Funkcja rehabilitacyjna
Biorcą świadczeń pielęgniarki – może być każdy człowiek, który:
• Oczekuje świadczeń na rzecz zdrowia wykonywanych przez pielęgniarkę
• Jest w takim stanie, że wymaga pomocy ze strony innych ludzi, aby utrzymać o przywrócić zdrowie (lub życie) albo wzmocnić zdrowie
• Z różnych powodów nie jest w stanie odpowiadać za swoje zdrowie i radzić sobie ze stanem zdrowia w jakim się znajduje
• Chce świadczyć opiekę na rzecz innych ludzi, a nie ma w tym zakresie dostatecznej wiedzy, umiejętności i doświadczenia
Pielęgniarstwo – Czyt. 8
2.Holizm w pielęgniarstwie. Zasady pielęgnowania holistycznego
Holizm oznacza traktowanie i podejmowanie organizmu jako całości, co wynika z faktu, że organizm jest czymś więcej niż sumą swoich części, ponieważ stanowi system.
Holizm, w odniesieniu do pielęgniarstwa, oznacza świadczenie opieki we wszystkich stanach zdrowia i choroby i we wszystkich obszarach życia pacjenta oraz to, że pielęgniarka musi wykorzystywać wszystkie swoje umiejętności, by udzielić pacjentowi jak najwszechstronniejszej pomocy. Interwencja pielęgniarska może być nieskuteczna, jeśli ukierunkowana jest tylko na fragment (segment) problemu zdrowotnego, względnie jeśli bierze pod uwagę tylko jedną możliwą przyczynę zaobserwowanego stanu (np. tylko somatyczną lub tylko psychiczną).
Jest to taka opieka pielęgniarska, która wykorzystuje świadome rozpoznanie stanu:
• Biologicznego
• Psychicznego
• Społecznego
• Duchowego
• Kulturowego
3.Okres przednowoczesny
Okres przednowoczesny był okresem długi i swoiście zróżnicowanym. Wiele wskazówek o charakterze sanitarno –pielęgnacyjnym znajdujmy już w starożytności około 4000 p. n. e. – V w. n. e. W. Szumowski napisał o przepisach religijnych istotnych do zachowania życia i zdrowia, które obowiązywało w Egipcie. Czynności opiekuńczo – pielęgnacyjne w stosunku do dzieci i członków rodziny wykonywały kobiety. Wiedza medyczna według wierzeń Egipcjan była darem Boga i stanowiła tajemnice kapłanów. W Egipcie zostały ukształtowane podstawy etyki lekarskiej, powstały pierwsze szpitale, nastąpił rozwój hi rurki jako podstawowego działu medycyny.
W starożytnych Indiach leczenie spoczywało w rękach kapłanów, którzy wykonywali swe zadania z powódek religijno społecznych. Święte księgi Wedy pochodzące z okresu 1500 – 300r p.n.e. zawierają wiedze medyczną zrodzoną z doświadczenia i wierzenia sił nadprzyrodzonych. Wiedza ta obejmuje zagadnienia profilaktyki pielęgnowania i leczenia. Tworzone są pierwsze szpitale o swoistych rozwiązaniach architektonicznych i organizacyjnych. Pielęgniarkom pracującym w szpitalach stawiano wysokie wymagania, zwracając uwagę na kwalifikacje techniczne, cechy charakteru i poziom moralny
W Grecji pielęgnowaniem chorych zajmowały się kapłanki a później uczniowie mistrza na uwagę zasługuje Hipokrates zwany ojcem medycyny. To on opracował pierwszy podręcznik medycyny , stworzył teoretyczne podstawy patologii ogólnej, wprowadził zasady etyki lekarskiej – przysięga Hipokratesa. Znana jest wszystkim zasada Primum non nocere – przede wszystkim nie szkodzić. Hipokrates również jako jeden z pierwszych zwrócił uwagę na obserwacje i czynność opiekuńczo – pielęgnacyjne. Z kolei chrześcijaństwo wniosło do kultury rzymskiej idee humanitaryzmu opartą na miłości bliźniego oraz nakaz miłosierdzia w stosunku do osób potrzebujących opieki i pomocy. Za jego sprawą zrównano w prawach mężczyzn i kobiety. W Średniowieczu opieka lecznico – pielegniacyjna była sprawowana przez różne zgromadzenia religijne. Do zgromadzeń zakonnych, które poświęcały się szpitalnictwu w Polsce charytatywnie należały: Zgromadzenie Świętego Ducha, Miechowitów, Joannitów, Krzyżaków Gwieździstych. Kościół odegrał wtedy ważna role w opiece nad biednymi i chorymi
W czasach późniejszych od połowy XVI do połowy XIX wieku wystąpiły swoiste zmiany nie korzystne dla opieki. Okres ten związany z reformacją spowodował odchodzenie ze szpitali osób duchownych. Na ich miejsce przyjmowano osoby z marginesu społecznego, bez żadnego przygotowania i niskim poziomie moralnym. Do oprawy tej sytuacji przyczynił się franciszkanin, Św Wincenty – a`Paulo. Było to zgromadzenie młodych niezamężnych niewiast, które zobowiązywały się przez składanie rocznych ślubów do opieki nad chorym , bezdomnymi, niedołężnymi. Zasady działalności opracowanie przez założyciela zakonu, stanowią zbiór reguł określających szczegółu posługiwania chorym. W regułach uwzględniono zasadę połączenia życia czynnego sióstr z życiem kompletacyjnym. Kilka sióstr przybyło do polski 1652 roku by rozpaczać trwającą przeszło 300 lat działalność charytatywną – pielęgniarską, prowadzoną zgodnie z dewizą miłość Chrystusa ponagla nas. W 1660 działało już 350 Szarytek bo tak zaczęto ich nazywać pracowały już w 70 zakładach. Od 1663 roku działał pierwszy ośrodek o charakterze domu macierzystego i nowicjatu, w którym siostry zaczęły przejmować opiekę nad chorymi w polskich szpitalach. Praca zgromadzenia stanowi znaczącą kartę w historii polskiego pielęgniarstwa
4.OKRES NOWOCZESNY PIELĘGNIARSTWA – POCZĄTKI KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO
Za początek przyjmuje się rok 1860, kiedy Florence Nightingale założyła I szkołę pielęgniarską przy szpitalu św Tomasza w Londynie. Stworzony przez nią model opiekli został oparty na potrzebie odwoływania się w pielęgnowaniu do praw naukowych, potrzebie rozwoju naukowego pielęgniarstwa i kształcenia pielęgniarek. Wg niej pielęgniarka jest powołaniem i domeną kobiet.
*Kształtowanie pielęgniarek wg modelu Nightengale zostało przyjęte na całym świecie.
*Drugim ważnym wydarzeniem dla rozwoju pielęgniarstwa było powołanie do życia Międzynarodowej Rady Pielęgniarek ICN International Council of Nurse w USA w 1899r. celem MRP jest stymulowanie rozwoju pielęgniarstwa zawodowego w całym świecie poprzez stwarzanie możliwości porozumiewania się pielęgniarek różnych krajów oraz tworzenie udogodnień dla międzynarodowej współpracy.
*Siedziba jest w Genewie.
*OD 1934 roku Międzynarodowa Fundacja im. F. Nightengile początkowo zajmująca się prowadzeniem międzynarodowych kursów z zakresu pielęgniarstwa, a obecnie organizowaniem międzynarodowych seminariów seminariów badań związanych problematyk problematyką pielęgniarstwa .
*rozwój pielęgniarstwa w Polsce przypada na początek XXw i wiążże się głównie z powstaniem pierwszych szkół pielęgniarskich oraz powstaniem Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych
*z pktu widzenia polskiego towarzystwa 3 istotnym faktem jest rozpoczęcie działalności w Krakowie w 1911r Szkoły Pielęgniarek Zawodowych Panien Ekonomek św Wincentego a’Paula. (c.d. książka cz I str 41)
5. Rozwój zawodu i kształcenia zawodowego w Polsce.
Powstanie pielęgniarstwa jako zawodu zapoczątkowało proces profesjonalizacji, z czego wynika, że zyskuje ono coraz większe znaczenie w społeczeństwie.
Współcześnie w rozwoju pielęgniarstwa zawodowego w Polsce wyróżnia się trzy okresy:
I okres: Polski Niepodległej lat 1918-1939, w którym powstało polskie pielęgniarstwo zawodowe
II okres: czas II wojny światowej od września 1939 do maja 1945
III
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 133.63 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!