ikona pliku docx

Pielęgnowanie dziecka z porażeniem mózgowym


  2116 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 2116
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 23.61 kB.


PIELĘGNOWANIE DZIECKA Z MÓZGOWYM PORAŻENIEM DZIECIĘCYM

ANNA DOBROWOLSKA GR. 4

Rok 2008/2009

Mózgowe porażenie dziecięce (łac. paralysis cerebralis infantium) nie jest samodzielną jednostką chorobową, lecz zespołem objawów związanych z różnorodnym etiologicznie uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Choroba ta nazywana jest również chorobą Little'a czyli jednostka chorobowa określająca różnorodne zaburzenia ruchu i postawy, wynikające z trwałego, niepostępującego uszkodzenia mózgu we wczesnym stadium rozwoju. Do uszkodzeń mózgu najczęściej dochodzi między 26. a 34. tygodniem ciąży. Statystycznie mózgowe porażenie dziecięce występuje u 2/1000 żywo urodzonych dzieci. Ta częstość wzrasta wielokrotnie w grupie wcześniaków. Występowanie mózgowego porażenia dziecięcego u wcześniaków może być związane z przyczyną przedwczesnego porodu, jak i może być następstwem przedwczesnego porodu samego w sobie. Etiologia wczesnodziecięcego uszkodzenia mózgu może wiązać się z trzema okresami życia:

  1.  Wewnątrzłonowe uszkodzenie mózgu czynniki dziedziczne, genetyczne defekty enzymatyczne i zaburzenia przemiany materii, uszkodzenia komórki jajowej lub plemnika przez promieniowanie jonizujące, aberracje chromosomalne, embriopatie, niedobory witamin, kwasy foliowego, białek, mikroelementów, cukrzyca.
  2.  Okołoporodowe uszkodzenia mózgu spowodowane najczęściej urazem mechanicznym lub biochemicznym - niedotlenienie związane z bezdechem, niedodma, wypadnięcie pępowiny, anomalie łożyska, poród kleszczowy, wcześniactwo, narkoza.
  3.  Uszkodzenia po urodzeniu zapalenie mózgu lub opon mózgowo-rdzeniowych, infekcje bakteryjne, uszkodzenia polekowe, zatory, zakrzepy, niskie stężenie cukru, drgawki gorączkowe, utonięcia, zatrucia.

Wczesnymi objawami mózgowego porażenia dziecięcego są często trudne do uchwycenia zaburzenia rozwoju psychoruchowego. Wysuwające się na pierwszy plan zaburzenia napięcia mięśni i czynności ruchowych mogą wydawać się z wiekiem coraz bardziej nasilone. Nie jest to jednak spowodowane pogłębianiem się zmian w mózgu, lecz dojrzewaniem ośrodkowego układu nerwowego (oun) i ujawnieniem się w czasie rozwoju coraz bardziej uszkodzonej funkcji motorycznej, sensomotorycznej, narastania zaburzeń rozwoju mowy, czasem pojawienia się napadów drgawkowych lub upośledzenia umysłowego. Objawy zależą od umiejscowienia i rozległości uszkodzenia tkanki mózgowej.  W motoryce wyrażają się szczególnie uszkodzenia drogi piramidowej, struktur pozapiramidowych oraz kory w zakręcie pozaśrodkowym i móżdżku. Ponadto dzieci różnią się w zakresie zdolności, temperamentu i charakteru dlatego każde dziecko z mózgowym porażeniem dziecięcym (m.p.d.) jest inne. Wszystkie te postaci mogą występować z różnym nasileniem objawów. Dlatego też choroba ta została podzielona na różne rodzaje nasilenia tych objawów. Najbardziej rozpowszechnioną klasyfikacją jest podział Ingrama, oparty głównie na kryteriach topograficznych i uwzględniający kilka postaci klinicznych mózgowego porażenia dziecięcego. Ingram wyróżnia następujące postaci kliniczne mózgowego porażenia dziecięcego:

  1.  Porażenie kurczowe połowicze (HEMIPLEGIA SPASTICA) - wywołane w ok. 1/3 przypadków przyczynami działającymi po urodzeniu dziecka. Pozostałe 2/3 przypadków to niekorzystne czynniki okołoporodowe. Pierwsze objawy świadczące o możliwości istnienia tej choroby można zaobserwować najczęściej między 3 a 5 miesiącem życia. Charakterystyczna jest tu wyraźnie mniejsza aktywność i ograniczenie ruchów kończyn niedowładnych w porównaniu z kończynami po stronie przeciwnej (nie objętej niedowładem). Wyróżnia się tu postać lekką, o średnim nasileniu i postać ciężką. W zajętych kończynach można często stwierdzić zaburzenia czucia. W miarę wzrastania dziecka pojawia się upośledzenie wzrostu niedowładnych kończyn, a także występujące zaburzenia wegetatywne, głównie typu naczyniowego. Niekiedy u dziecka stwierdza się także zaburzenia w polu widzenia. Rozwój umysłowy wielu dzieci jest prawidłowy lub nieznacznie obniżony. Głębsze upośledzenie umysłowe zdarza się w tej postaci rzadziej niż w innych. U pewnej liczby dzieci występują zaburzenia mowy, padaczka oraz zaburzenia w sferze emocjonalnej.
  2.  Obustronne porażenie kurczowe (DIPLEGIA SPASTICA) w tej postaci mózgowego porażenia dziecięcego niedowład w kończynach dolnych przeważa nad niedowładem w kończynach górnych. Bywają także takie postaci kliniczne obustronnego porażenia kurczowego, w których występuje niedowład wyłącznie w kończynach dolnych (paraplegia). Postać ta ma zazwyczaj charakter wrodzony i szczególnie często występuje u wcześniaków. Cechuje ją duża różnorodność obrazu klinicznego zależna od lokalizacji zmian i ich nasilenia, jak również innych towarzyszących zaburzeń (zaburzenia słuchu, wzroku, mowy). Rozwój umysłowy dzieci z tą postacią kliniczną jest w dużym odsetku przypadków z pogranicza normy, a głębsze upośledzenie umysłowe zdarza się tu wyjątkowo. U części dzieci dotkniętych tą postacią m.p.dz. występuje padaczka oraz zaburzenia w sferze emocjonalnej. Mogą także tu występować zaburzenia mowy.
  3.  Obustronny niedowład połowiczy (HEMIPLEGIA BILATERALIS) pojęcie to stosowane jest w tych postaciach m.p.dz., w których kończyny górne są w większym stopniu niedowładne niż dolne. Jest to jedna z najcięższych postaci tej choroby. Chore dzieci wykazują często objawy znacznego upośledzenia umysłowego oraz niekiedy nasilone objawy rzekomoopuszkowe. Często występuje padaczka, zwłaszcza o typie zespołu Westa (z charakterystycznymi napadami dziecięcymi, charakteryzującymi się skurczami zgięciowymi pojawiającymi się w wieku od kilku tygodni do 3-4 roku życia.
  4.  Postać móżdżkowa (ATAKTYCZNA) - należy do postaci rzadziej spotykanych (5-10%), nazywana ataktyczną. Ataksja oznacza niestabilne ruchy trzęsące i właśnie dlatego najbardziej charakterystyczną cechą, wyróżniającą tę postać m.p.dz. jest niestabilność ruchowa, tzw. drżenie zamiarowe, pojawiające się, gdy dziecko chce wykonać ruch. Najczęściej jest wrodzona. Oprócz zespołów móżdżkowych spotyka się też postaci mieszane. Dzieci z tą postacią porażenia wolniej uczą się stania i chodzenia, ponieważ mają poważne trudności z utrzymaniem równowagi, a czasami też utrzymującą się przez dłuższy czas wiotkością mięśni. Większość dzieci z ataksją opanowuje umiejętność samodzielnego chodzenia i wykonywania podstawowych czynności życiowych. Poziom umysłowy chorych dzieci jest zazwyczaj prawidłowy, jednakże zaburzenia koordynacji wzrokowo ruchowej, a także zaburzenia rozwoju mowy utrudniają im znacznie naukę w szkole.
  5.  Postać pozapiramidowa - w zależności od rodzaju stwierdzonych ruchó...
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 23.61 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!