ikona pliku docx

Pielęgnowanie chorych z chorobami układu oddechowego

Pełny tytuł brzmi: Udział w pielęgnowaniu chorych z ostrymi i przewlekłymi chorobami układu oddechowego. W referacie znajduje się: opis wybranych chorób układu oddechowego, problemy pacjentów,udział pielęgniarki w opiece nad chorymi.


  2873 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 2873
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 26.57 kB.


Spis treści          

Choroby układu oddechowego............................................................... 3

 Ostre zapalenie oskrzeli i płuc…………………………………………………………. 3

Gruźlica…………………………………………………………………………………………… 4

Zator tętnicy płucnej………………………..……………………………………..………. 4

Astma………………………………………………………………………………………………. 5

Przewlekła obturacyjna choroba płuc ……………………………………………… 6

Problemy pacjentów z chorobami układu oddechowego………………. 7

Udział pielęgniarki w opiece nad chorymi…………………………………………. 8

Bibliografia……………………………………………………………………………………………….10

Choroby układu oddechowego

Ostre zapalenie oskrzeli i płuc

Ostre zapalenie oskrzeli należy do częstych zakażeń dróg oddechowych szczególnie w grupie małych dzieci, osób w podeszłym wieku i z obniżoną odpornością. Zakażenie najczęściej wirusami, rzadziej bakteriami, następuje drogą wziewną. Ostre zapalenie oskrzeli występuje sezonowo- częściej jesienią i zimą. Okres wylęgania wynosi kilka dni, a sama choroba trwa 1-2 tygodni.  Objawy, które świadczą o zakażeniu to: ogólne złe samopoczucie, bóle głowy i mięśni zamostkowych, suchy kaszel (2-3 dni), później z odkrztuszaniem śluzowej lub śluzowo-ropnej wydzieliny. Może występować niewielkie podwyższenie temperatury oraz osłabienie. Niespecyficznym objawem jest nadreaktywność oskrzeli na czynniki drażniące. [4]

Zapalenie płuc jest najczęściej występującą chorobą infekcyjną tkanki płucnej. Do czynników ryzyka zalicza się wiek oraz współistnienie chorób przewlekłych tj. cukrzyca, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, POChP, alkoholizm, narkomania. Czynnikiem etiologicznym są najczęściej bakterie. Ze względu na czynnik etiologiczny dzielimy chorobę na:                         Pozaszpitalne zapalenie płuc, którym zakażamy się  w środowisku naturalnym, najczęściej paciorkowcem zapalenia płuc (20-70% przypadków). Może być ono poprzedzone infekcją górnych dróg oddechowych, zapaleniem oskrzeli lub grypą. Pacjent w tym przypadku może być leczony w warunkach domowych, jednak przy braku spodziewanych efektów konieczna jest hospitalizacja.                                                   Szpitalne zapalenie płuc, który wystąpił po upływie 2 dni od przyjęcia do szpitala z powodu innej jednostki chorobowej. Czynnikiem etiologicznym są szczepy bakterii charakterystyczne dla tego środowiska, zwykle oporne na działanie antybiotyków. Szpitalne zapalenie płuc jest zakażeniem wysokiego ryzyka zgonu pacjenta.                                              Przebieg choroby charakteryzuje się: nagłym wzrostem temperatury (do 40oC), dreszczami, suchym kaszlem, następnie kaszlem z odkrztuszaniem ropnej wydzieliny. Chory może odczuwać bóle w klatce piersiowej. Do typowych objawów należą: ogólne osłabienie, nasilone pocenie się, pogorszenie apetytu, zwiększone pragnienie, wysychanie śluzówek jamy ustnej, opryszczka wargi, bóle głowy.  Nietypowe objawy, które występują najczęściej u małych dzieci i młodych osób dorosłych są pozapłucne, np. katar, bóle brzucha, nudności. [4]

Gruźlica

Jest chorobą zakaźną wywołaną przez prątki gruźlicy. Do zakażenia dochodzi w wyniku kontaktu z osobą chorą poprzez wdychanie tzw. „jąder kropelek”, drobniutkich, 1-3 µm wysuszonych drobin plwociny unoszących się w powietrzu. Do powstania tych zakażonych „jąder kropelek” dochodzi ,gdy chory na gruźlicę płuc lub krtani kaszle, kicha, mówi lub śpiewa. Do zakażenia może dojść także w czasie stosowania inhalacji lub bronchoskopii. Zakażenie przez układ oddechowy jest najczęstsze. Wyjątkowo może dojść do zakażenia drogą pokarmową przy piciu zakażonego mleka, lub przez uszkodzoną skórę, błonę śluzową.  Pełny rozwój zjawisk odpornościowych w gruźlicy występuje zwykle po upływie 3 tygodni od zakażenia.  Objawem zakażenia jest dodatni odczyn tuberkulinowy. Gruźlica może nie dawać żadnych objawów. Zależy to m.in. od wieku, stanu immunologicznego chorego, umiejscowienia, rozległości i stopnia choroby. Najczęstszym przejawem jest osłabienie, nieznane podwyższenie temperatury ciała i poty nocne. Występuje również zmniejszone łaknienie, chudnięcie. Jednak oznaki te często mijają samoistnie. Gruźlica układu oddechowego najczęściej objawia się kaszlem, który może być suchy, lub z towarzyszącą plwociną o charakterze ropnym. Pojawić się może także krwioplucie. Zwykle nie występuje ból w klatce piersiowej (chyba, że zajęta jest opłucna), ani duszność (może natomiast być zaobserwowana w ciężkich krwiopochodnych rozsiewach gruźlicy, zaawansowanej gruźlicy włóknisto-jamistej oraz w powikłaniach gruźlicy). Badanie przedmiotowe może nie wykryć żadnych odchyleń od normy. Rozpoznanie choroby opiera się na RTG klatki piersiowej, badaniu bakteriologicznym plwociny, albo popłuczyn oskrzelowych lub żołądkowych u osób nieodkrztuszających. [3,4]

Zator tętnicy płucnej

Jest w przeważającej większości przypadków spowodowany materiałem skrzeplinowym. Zakrzepica żył głębokich (ZŻG) u 90% chorych z zatorem tętnicy płucnej stanowi źródło, z którego pochodzą skrzepliny docierające do tętnicy płucnej. Zupełnie wyjątkowo materiał zatorowy stanowią: tłuszcz, szpik kostny, komórki nowotworowe, powietrze i płyn owodniowy.  Zaburzenia krążenia płucnego mogą być również związane ze skurczem tętnicy płucnej i jej rozgałęzień. W rozwoju żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej decydującą rolę odgrywają 3 elementy: zwolnienie przepływu krwi, uszkodzenie ściany naczynia, zmiany w składzie krwi. Istnieje lista czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, do których należą: wiek powyżej 40 lat, przedłużona immobilizacja, paraplegia lub tetraplegia, przebyty epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, nowotwór złośliwy, rozległe zabiegi chirurgiczne, otyłość, żylaki kończyn dolnych, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał serca, zespół nadmiernej lepkości krwi i inne. Objawy zatoru tętnicy płucnej są różne i mało charakterystyczne. Wśród oznak można wymienić: duszność wysiłkową i spoczynkową, bóle w klatce piersiowej, najczęściej opłucnowe, ale i takie, które do złudzenia przypominają bóle wieńcowe, przyspieszenie oddechu. Inne ważne, ale mniej częste objawy są następujące: kaszel, krwioplucie, płyn w opłucnej, gorączka, tachykardia, napadowe migotanie przedsionków, omdlenia, świsty. Nawet niewielki anatomicznie zator płucny może doprowadzić do objawów klinicznych ostrego, klinicznie masywnego zatoru płucnego, do których zaliczamy: nagłe zatrzymanie krążenia i oddychania (NZKO), wstrząs lub znaczny spadek ciśnienia systemowego (powyżej 40 mmHg), którym to objawom towarzyszy oziębienie i zimny pot, ostre serce płucne (zator submasywny). Ostre serce płucne przebiega najczęściej z jawną klinicznie prawokomorową niewydolnością krążenia. [3]

Astma

Jest chorobą charakteryzującą się nadwrażliwością dróg oddechowych na różne bodźce, manifestującą się zwolnieniem szybkości natężonego wydechu, odwracalnym samoistnie lub pod wpływem leczenia. Obecnie pojęcie astma odnosi się tylko do schorzeń oskrzeli. Należy do grupy chorób obturacyjnych układu oddechowego, w których drogi oddechowe są zwężone, a czasem nawet całkowicie zablokowane przez przeszkodę. Szczególny udział mają komórki tuczne, kwasochłonne i granulocyty. Jest to najczęściej zapalenie alergiczne, choć występuje również astma niealergiczna. Astmę charakteryzują gwałtowne napady duszności, które poprzedzane są suchym, uporczywym kaszlem, który może być przyczyną zakrztuszenia. Podczas napadu astmy pacjent ma uczucie rozdęcia płuc. Utrudniony jest przede wszystkim wydech, który staje się wydłużony. Chory czuje duszność, uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech. Pacjentowi towarzyszy lęk i szybko postępujące uczucie zmęczenia. W celu efektywnego oddychania chory zwykle przyjmuje ortopnoiczną postawę ciała. W czasie napadu nasila się sinica skóry, występuje wzmożone pocenie, widoczna jest praca dodatkowych mięśni oddechowych. W ciężkich przypadkach może dojść do ostrej niewydolności oddechowej. [2,4]

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 26.57 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!