ikona pliku docx

opis zagrozeni i stanowisk pielegniarki koordynujacej.docx notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 15.14 kB.


Konrad Tendera
pielęgniarstwo II stopnia
Proszowice 2018
Sposób zarządzania środowiskiem i bezpieczeństwem pielęgniarki na wybranym stanowisku pracy. Co byście panowie zmienili , usunęli, jak to wygląda
aktulanie a jak w waszej wizji/ planie.
Opis zagrożeń na stanowisku pracy pielęgniarki: koordynującej/oddziałowej
Pielęgniarka to osoba posiadająca wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, udzielająca świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych, rehabilitacyjnych oraz z zakresu promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej. Wykonuje działania wymagające umiejętności, obserwacji, zdecydowanej i rzetelnej oceny stanu chorego rozpoznaje: potrzeby zdrowotne, problemy pielęgnacyjne, sprawuje opiekę pielęgnacyjną w stosunku do człowieka chorego i jego rodziny w placówkach ochrony zdrowia, w miejscu zamieszkania pacjenta oraz środowisku nauczania i wychowania, realizuje zlecenia lekarskie w procesie diagnostyki, leczenia i rehabilitacji, samodzielnie udziela w określonym zakresie świadczeń zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych. Świadczenia zdrowotne udzielane są zgodnie z wymogami zawartymi w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej.
Pielęgniarki są „trzonem” zdrowia świata. Ich praca odbywa się w różnych miejscach, takich jak: szpital, domy opieki pielęgniarskiej, gabinetach lekarskich, klinikach, szkołach, zakładach przemysłowych, domach pacjentów, centrach opieki dziennej, włącznie z przytułkami, schroniskami i tak dalej. Pracują na wsiach i w miastach, udzielając pacjentom świadczeń o szerokim zasięgu: zapewniając podstawową opiekę, uczą pacjentów samoopieki, dbają o polepszenie zdrowia społeczeństwa, organizują szczepienia, wywierają nacisk na rządy celem zapewnienia właściwej polityki zdrowotnej. Reasumując, pielęgniarki nie tylko zapewniają bezpośrednią opiekę pacjentom, ale także odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu urazom i zachorowaniom, które wymagają i medycznej interwencji lub hospitalizacji.
Wiedza o warunkach pracy na stanowiskach pielęgniarskich jest wciąż niewystarczająca, a większość czynników szkodliwych, poza czynnikami przeciążenia układu ruchu, jest nieopisana, co nie pozwala na pełną charakterystykę narażenia zawodowego tej grupy zawodowej.
Czynniki szkodliwe to takie, których oddziaływanie na pracownika może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia aż do wystąpienia schorzenia zakwalifikowanego jako choroba zawodowa. Praca w zawodzie pielęgniarskim wiąże się z licznymi narażeniami na szkodliwy wpływ czynników biologicznych, chemicznych i fizycznych oraz ergonomicznych. Powodują one nie tylko negatywne skutki zdrowotne w postaci chorób zawodowych lub wypadków w pracy, ale także ograniczają skuteczność pracy pielęgniarek lub są przyczyną błędów w działaniu. Niedocenianym składnikiem, charakterystycznym dla środowiska pracy pielęgniarek i wpływającym na jakość świadczonej pracy oraz zdrowie pracowników, są czynniki psychospołeczne. Według definicji WHO „Zagrożenia psychospołeczne odnoszą się do interakcji pomiędzy treścią pracy, organizacją pracy, systemami zarządzania, warunkami środowiska pracy a kompetencjami, potrzebami i indywidualnymi właściwościami pracownika”. Obciążenie pracą jest definiowane jako stopień zaangażowania człowieka w wykonywanie jednego lub większej liczby zadań albo skutki tego zaangażowania dla jego organizmu.
Spośród znanych czynników stanowiących obciążenie na stanowisku pielęgniarki/ pielęgniarza koordynującego należy wymienić:
- materialne warunki pracy – scharakteryzowane aspektami organizacyjnymi na stanowisku pracy, w tym system zmianowy czasu pracy, jego rozmieszczeniem i wyposażeniem w zasoby niezbędne do działania oraz fizycznymi cechami środowiska pracy ( temperatura, wilgotność, hałas, oświetlenie, promieniowanie), czynnikami biologicznymi (kontakt z materiałem zakaźnym) oraz chemicznymi (środki dezynfekcyjne itp.)
- rodzaj wykonywanej pracy – praca umysłowa, fizyczna, intensywność i czas jej trwania, monotonia, monotypia
- specyfika zadań wynikających z roli organizacyjnej – konflikt ról w zespole terapeutycznym, metody pracy (trudność zadań), szybkość podejmowanych decyzji, presja czasu, przyjmowana pozycja podczas pracy, kontakt z cierpieniem, śmiercią, obsługa specjalistycznego sprzętu
- stosunki interpersonalne – komunikowanie się z różnymi ludźmi w organizacji oraz z pacjentami i ich rodzinami
- klimat i kultura organizacyjna – uznawane wartości w organizacji, prestiż zawodu, współpraca, konflikty, pozycja pielęgniarek
- możliwości rozwoju pracownika lub ich brak – brak motywacji i możliwości rozwoju, doskonalenia.
Na warunki pracy tej grupy zawodowej według programu Transformacji Kształcenia Pielęgniarek mają wpływ głównie:
- obciążenia fizyczne – związane z pozycja stojącą, pochyloną, chodzeniem, podnoszeniem i przemieszczaniem chorych, specyficznym mikroklimatem, wysokim poziomem hałasu stosowanej aparatury
- obciążenie psychiczne – wynikające z: odpowiedzialności za wykonywane zabiegi, dużego przepływu informacji, szybkości podejmowanych decyzji niejednokrotnie w stanach zagrożenia życia pacjenta, atmosfery cierpienia i umierania
- praca w ruchu ciągłym – dotyczy pracy w soboty, niedziele i święta, na zmiany, wymagająca dyspozycyjności od personelu
- wymagane stosunkowo wysokie wykształcenie oraz ustawiczne doskonalenie w zawodzie.
Ryzyko zawodowe związane z wykonywaną pracą wynika nie tylko z narażenia pracownika na działanie wielu czynników szkodliwych i uciążliwych występujących na stanowisku pracy. To także prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych zdarzeń, związanych z wykonywaną pracą, a w szczególności wystąpienia u pracowników niekorzystnych skutków zdrowotnych w wyniku wypadków lub chorób zawodowych. Do najczęściej występujących zagrożeń należy zaliczyć zakażenia oraz błędy i zaniedbania w pielęgnowaniu. Za przyczynę tego stanu należy uważać pośpiech, zmęczenie związane ze zmniejszoną liczebnością obsad pielęgniarskich, zbyt dużą liczba pacjentów przypadających w opiece na jedną pielęgniarkę, a także nieprawidłowe relacje między członkami zespołu terapeutycznego oraz czynniki związane z organizacją i wyposażeniem stanowisk pracy, np. złe oświetlenie, hałas, ruch na oddziale, zbyt dużo dokumentów do wypełnienia.
Coraz częściej pojawiają się w doniesieniach naukowych i konferencyjnych niepokojące informacje na temat rozpowszechniania się wypalenia zawodowego wśród polskich pielęgniarek co stanowi przyczynę niebezpiecznych zdarzeń w praktyce pielęgniarskiej. Pielęgniarki z powodu narażenia na czynniki ryzyka zawodowego zapadają na choroby, ponoszą ryzyko urazów, wypadków w miejscu pracy i stają się niezdolne do pracy. Ogólnospołecznym skutkiem tego jest utrata personelu – członków zespołu opieki zdrowotnej, co rzutuje na obserwowany już kryzys personelu pielęgniarskiego, a tym samym – na pogorszenie się stanu zdrowia populacji całego świata. Pielęgnowanie jest niepodzielnie związane z bezpieczeństwem pacjenta. Praca w trudnych warunkach i nieodpowiednia liczba personelu zwiększa ryzyko popełniania błędów. Liczne badania prowadzone w USA potwierdzają istniejący związek między zbytnim obciążeniem personelu pielęgniarskiego a zdarzeniami niepożądanymi wśród pielęgniarek i pacjentów. Brak zabezpieczeń pielęgniarek przed urazami ma wpływ na opiekę nad pacjentem. Czynniki ryzyka maja też niepomyślny wpływ na utrzymanie i właściwą rekrutację pielęgniarek do pracy, częściej prowadzą do pomyłek, zagrażając bezpieczeństwu pacjenta i negatywnie oddziałując na wyniki leczenia. Dowodzi to
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 15.14 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!