ikona pliku docx

Niepełnosprawność notatki

Niepełnosprawność


ocena: 4.0, 4
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 17.79 kB.


Ponad 500 milionów ludzi na świecie cierpi z powodu różnego rodzaju niepełnosprawności. W Polsce w 1996 roku było 5430,6 tys. osób niepełnosprawnych. Niepełnosprawność dotyczy społeczeństw wszystkich krajów. Niepełnosprawność jest to stan, w którym występuje obniżenie sprawności funkcji fizycznych, psychicznych, intelektualnych lub sensorycznych, które na skutek barier istniejących w środowisku życia osoby z niepełnosprawnością uniemożliwiają na równi z osobami sprawnymi na pełny udział w życiu społecznym. Wyróżniamy różne rodzaje niepełnosprawności: obniżona sprawność sensoryczna (zmysłowa-  brak, uszkodzenie lub zaburzenie  funkcji zmysłowych), obniżona sprawność intelektualna (upośledzenie umysłowe, demencja starcza), obniżona sprawność funkcjonowania społecznego (zaburzenia równowagi nerwowej, emocjonalnej oraz zdrowia psychicznego), obniżona sprawność komunikowania się (utrudniony kontakt słowny), obniżona sprawność ruchowa (osoby z dysfunkcją narządu ruchu), mózgowe porażenie dziecięce oraz obniżona sprawność psychofizyczna z powodu chorób somatycznych.      

  Wizerunek osoby niepełnosprawnej, jako niesamodzielnej, bezbronnej, nie potrafiącej samodzielnie zadbać o siebie i własne interesy, jednym słowem wizerunek osoby „innej” od reszty „normalnego” społeczeństwa, zastępowany jest coraz częściej przez wizerunek osoby, która nieustannie napotyka na bariery tworzone przez to „normalne” społeczeństwo. Właśnie te bariery, a nie cechy osoby niepełnosprawnej, stanowią główną przeszkodę w funkcjonowaniu na równych prawach w społeczeństwie. Zmiany w postrzeganiu niepełnosprawności pozwalają na wyodrębnienie dwóch modeli niepełnosprawności: indywidualnego, który powoli odchodzi w przeszłość i społecznego, który zyskuje coraz większą popularność. Indywidualny model niepełnosprawności oparty jest na założeniu, że niepełnosprawność jest osobistą tragedią jednostki. W tym modelu problem niepełnosprawności jest ,,umiejscowiony w jednostce, a przyczyny problemu przestrzega w funkcjonalnych ograniczeniach lub psychologicznych ubytkach, będących skutkami niepełnosprawności. W ramach społecznego modelu niepełnosprawności funkcjonuje pogląd, że niepełnosprawność w znacznej mierze wynika z przeszkód i barier doświadczanych przez osoby nim dotknięte.

Model pomocy społecznej w Polsce w zakresie problemów osób niepełnosprawnych zakłada aktywizację tych osób. Charakterystyczną cechą tego modelu jest podejście podmiotowe. Sprawia to, że działania mają charakter globalny i oparte są na potencjale środowiska społecznego, instytucjach i wolontariacie. Współczesny model opieki społecznej zakłada współpracę systemów funkcjonujących w ramach opieki społecznej:

- formalnego systemu opieki społecznej medycznej, edukacyjnej i ekonomicznej

- pośrednich systemów pomocy (inicjatywy pozarządowe)

- rodziny

- grup samopomocy i ochotników .

Zjawisko niepełnosprawności stawia zadanie przeciwdziałania mu oraz zmniejszenia jego skutków. W tym celu podejmowane są dwa typy działań. Pierwszy to promocja zdrowia i profilaktyka urazów, zatruć i chorób, podejmowany jest przez placówki opieki społecznej, zakłady opieki zdrowotnej oraz organizacje zajmujące się osobami niepełnosprawnymi. Drugi typ działalności- rehabilitacja, polega na ograniczaniu skutków niepełnej sprawności poprzez wzmacnianie sprawności fizycznej i psychicznej, zmniejszanie stopnia jej uszkodzenia, zwiększanie sprawności funkcjonalnej i aktywności życiowej osób niepełnosprawnych. W grę wchodzą różne formy rehabilitacji, które mają na celu pomoc w procesie przystosowania jednostek o ograniczonej sprawności do funkcjonowania w społeczeństwie. Proces ten zakłada czynny udział osób niepełnosprawnych. W rehabilitacji fizycznej zaangażowani są lekarze, pielęgniarki, rehabilitanci oraz otoczenie osoby niepełnosprawnej. Rehabilitacja psychiczna odbywa się przy udziale psychologów, psychiatrów i psychoterapeutów. W rehabilitację społeczną zaangażowane są grupy społeczne z otoczenia osób niepełnosprawnych oraz struktury rządowe i samorządowe. Rehabilitacja społeczna została podzielona na zawodową, z wyodrębnionym procesem reedukacji, rodzinną opartą na intuicyjnych działaniach członków rodziny i środowiskową, która opiera się w znacznym stopniu na działaniach różnych grup społecznych. W reedukacji i rehabilitacji rodzinnej bardzo ważną rolę odgrywają organizacje rządowe, samorządowe oraz pomocowe.

Poza zakładami pracy chronionej oraz ośrodkami szkolenia i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych funkcjonują także organizacje samorządowe, których zadaniem jest aktywizowanie osób niepełnosprawnych. Do takich organizacji należą terenowe oddziały Polskiego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Sejmików Osób Niepełnosprawnych. W Polsce istnieje około 4000 zakładów pracy chronionej korzystających z licznych ulg podatkowych z tytułu zatrudniania osób niepełnosprawnych. Dużą rolę w aktywacji zawodowej osób niepełnosprawnych odgrywają Wojewódzkie Ośrodki Zatrudniania i Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Prawa osób niepełnosprawnych są chronione przez zapisy zawarte w Konstytucji RP oraz ustawach zwykłych . Karta Praw Osób niepełnosprawnych, przyjęta w 1997 roku określa prawa osób niepełnosprawnych do: dostępu do dóbr i usług umożliwiających pełne uczestnictwo w życiu społecznym; dostępu do leczenia i opieki medycznej, wczesnej diagnostyki, rehabilitacji i edukacji leczniczej, a także do świadczeń zdrowotnych uwzględniających rodzaj i stopień niepełnosprawności, w tym, do zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, sprzęt rehabilitacyjny; dostępu do wszechstronnej rehabilitacji społecznej; nauki w szkołach wspólnie ze swymi pełnosprawnymi rówieśnikami, jak również do korzystania ze szkolnictwa specjalnego lub edukacji indywidualnej; pomocy psychologicznej, pedagogicznej i innej pomocy specjalistycznej umożliwiającej rozwój, zdobycie lub podniesienie kwalifikacji ogólnych i zawodowych; zatrudnienia na otwartym rynku pracy zgodnie z kwalifikacjami, wykształceniem i możliwościami oraz do korzystania z doradztwa zawodowego i pośrednictwa, a gdy niepełnosprawność i stan zdrowia tego wymaga - do pracy w warunkach dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych; zabezpieczenia społecznego uwzględniającego konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów wynikających z niepełnosprawności, jak również uwzględniania tych kosztów w systemie podatkowym; życia w środowisku wolnym od barier funkcjonalnych, w tym: dostępu do urzędów, punktów wyborczych i obiektów użyteczności publicznej, swobodnego przemieszczania się i powszechnego korzystania ze środków transportu, dostępu do informacji, możliwości komunikacji międzyludzkiej; posiadania samorządnej reprezentacji swojego środowiska oraz konsultowania z nim wszelkich projektów aktów prawnych dotyczących osób niepełnosprawnych; pełnego uczestnictwa w życiu publicznym, społecznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym oraz rekreacji i turystyce odpowiednio do zainteresowań i potrzeb.

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 17.79 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!