ikona pliku docx

Neurologia notatki

Rózne info na z przedmiotu neurologia


  145 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 145
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 23.71 kB.


BADANIE NEUROLOGICZNE

Elementy diagnostyki neurologicznej:
-badanie podmiotowe(wywiad)
-badanie przedmiotowe
-badania uzupełniające.
Badanie podmiotowe.
Najczęstsze objawy chorób układu nerwowego: bóle głowy, bóle i parestezje kończyn, zawroty głowy, zaburzenia świadomości (napady utraty przytomności), drgawki, zaburzenia wzrokowe (np. podwójne widzenie), niedowłady kończyn, zaburzenia chodu, zatrzymanie lub nietrzymanie moczu i stolca, zaburzenia snu.
Przebieg choroby: udar mózgu nagły początek, stałe nasilenie objawów; choroba zapalna objawy szybko narastające do osiągnięcia maksymalnego nasilenia, które się utrzymuje; guz mózgu lub zmiany zwyrodnieniowe stałe narastanie objawów; stwardnienie rozsiane zmienne nasilenie objawów.
Badanie przedmiotowe.
1. Badanie głowy: kształt, symetria czaski, obecność blizn i ubytków kostnych, bolesność przy obmacywaniu i opukiwaniu, wygląd twarzy, mimika.
2. Objawy oponowe: sztywność karku, objaw Brudzińskiego karkowy, objaw Brudzińskiego łonowy, objaw Kerniga.
3. Badanie nerwów czaszkowych: I badanie czucia węchu. II badanie ostrości wzroku (tablice Snellena), badanie pola widzenia (orientacyjne, perymetryczne, komputerowe), badanie dna oka ocena tarczy nerwu II.  
Najczęstsze przyczyny tarczy zastoinowej: nowotwory mózgu, inny proces uciskowy, proces chorobowy w oczodole, zapalenie opon i mózgu, krwotok podpajęczynówkowy, zakrzepica zatok żylnych, wodogłowie, wady rozwojowe czaszki, ciężkie nadRR, niedokrwistość, czerwienica, schyłkowa niewydolność nerek, zatrucie ciążowe, samoistne nadciśnienie śródczaszkowe, niektóre leki i toksyny, wyjątkowo: zespół Guillaina-Barre.
Najczęstsze przyczyny jednostronnego zaniku nerwu II: zamknięcie światła tętnicy środkowej siatkówki lub tętnicy szyjnej, urazy czaski, jaskra, przebyte zapalenie nerwu wzrokowego, ucisk nerwu (guz, tętniak), guz nerwu wzrokowego, choroby kości oczodołu, zlepne zapalenie pajęczynówki.
Najczęstsze przyczyny obustronnego zaniku nerwu II: miażdżyca, cukrzyca, zatrucia, jaskra, postępująca znaczna krótkowzroczność, przebyte zapalenie lub neuropatia nerwu II, kiła, długotrwała tarcza zastoinowa, zlepne zapalenie pajęczynówki, choroby zwyrodnieniowe metaboliczne (np. lipidozy, choroba Friedreicha), dziedziczny zanik nerwu wzrokowego, niedobór witaminy B12, neuropatia rakowa.
Najczęstsze przyczyny zapalenia neuropatii nerwu II:  SM, neuroinfekcje nerwu wzrokowego, zapalenie zatok obocznych nosa, cukrzyca, toksyny egzogenne.
III, IV, VI szerokość szpar powiekowych, osadzenie i ustawienie gałek ocznych, ruchomość gałek ocznych, badanie źrenic (szerokość, reakcja na światło i zbieżność). V czucie na twarzy, bolesność ujść nerwu, odruch rogówkowy, odruch żuchwowy, czynność mm żucia (ruchomość żuchwy). VII marszczenie czoła, zaciskanie powiek, szczerzenie zębów, badanie smaku w 2/3 przednich języka.
Obwodowe porażenie nerwu VII: opadnięcie kącika ust, spłycenie bruzdy nosowo-wargowej, rozszerzenie szpary powiekowej.
Ośrodkowe porażenie nerwu VII: opadnięcie kącika ust po stronie przeciwnej do porażenia.
VIII:  badanie słuchu (akumetryczne, audiometryczne), badanie równowagi (próba Romberga, próba Flecka, próba Unterbergera, próby błędnikowe obrotowe, kaloryczne). IX, X: mowa, połykanie, napicie łuków podniebiennych, odruchy gardłowe. XI: skręcanie wbrew oporowi,  unoszenie barków. XII: ocena języka zaniki, zbaczanie, drżenia pęczkowe.
Badanie układu ruchowego: oglądanie kończyn, ruchy bierne i napięcie mm, ruchy czynne i siła mm, badanie odruchów, badanie chodu.
Oglądanie kończyn: ustawienie kończyn, zanik mm, drżenia pęczkowe, ruchy mimowolne (pląsawicze, atetotyczne, drżenia organiczne, czynnościowe).
Ruchy bierne kończyn: zakres ruchomości, napięcie mm: obniżone uszkodzenie obwodowego neuronu ruchowego, wzmożone spastycznie (,,scyzorykowo”) uszkodzenie ośrodkowego neurony ruchowego, wzmożone plastycznie parkinsonizm.
Ruchy czynne: zakres ruchomości, siła mięśni.
Brak ruchów porażenie, bezwład, plegia. Zmniejszenie zakresu ruchów niedowład, paresis. Niedowład/porażenie: jednej kończyny monoparesis/monoplegia, połowy ciała hemiparesis/hemiplegia, kończyn dolnych paraparesis/paraplegia, wszystkich kończyn tetraparesis/tetraplegia. Stopnie niedowładu: 5-normalna siła, 4-ruch zachowany, ale utrudniony przy pokonywaniu oporu, 3-brak ruchu przy oporze, 2-ruch możliwy tylko przy podtrzymaniu, 1-ślad ruchu, 0-brak ruchu.
Zborność ruchów: próba palec-nos, próba palec-palec, diadochokineza (szybkość ruchów naprzemiennych), próba pięta-kolano.
Badanie odruchów: odruch mm dwugłowego, odruch z kości promieniowej, odruch z mm trójgłowego, odruchy brzuszne górny, środkowy, dolny, odruch nosidłowy, odruch kolanowy, odruch ze ścięgna piętowego, odruch podeszwowy. Uszkodzenie obwodowego neuronu ruchowego osłabienie odruchów. Uszkodzenie ośrodkowego neuronu ruchowego wygórowanie druchów + odruchy patologiczne (Babińskiego, Oppenheima, Rossolimo).
Badanie chodu: Chód koszący u osób z niedowładem połowiczym ośrodkowym, chód kurczowy (spastyczny w niedowładach spastycznych kończyn dolnych, chód paretyczny (niedowładny) w niedowładach wiotkich kończyn dolnych, chód brodzący w polineuropatii i uszkodzeniu nerwu strzałkowego, chód kaczkowaty w osłabieniu mięsni obręczy biodrowej, chód móżdżkowy na szerokiej podstawie, chód tylno sznurowy nierówna długość kroków, nadmierne zginanie kolan, ,,wyrzucanie” stóp, silne uderzenie piętą o podłoże, patrzenie na stopy, chód drobnymi kroczkami w parkinsonizmie, ABAZJA niemożność chodzenia.
Badanie czucia: czucie powierzchniowe (dotyk, ból, temperatura) badanie wszystkich okolic ciała; czucie głębokie odróżnianie biernego ułożenia palców; wykrywanie bolesności uciskowej i objawów rozciągowych, np. objaw Lasequea.
Badanie mowy: 1. Śledzenie mowy spontanicznej. 2. Nazywanie pokazywanych przedmiotów, 3. Powtarzanie sylab, wyrazów, zdań, ciągów słownych. 4. Rozumienie mowy. 5. Liczenie. 6. Czytanie. 7. Pisanie.
Badanie praksji: 1. Badanie ruchów elementarnych. 2. Badanie ruchów ekspresyjnych. 3. Markowanie czynności. 4. Naśladowanie ruchów wykonywanych przez badającego. 5. Obserwacja złożonych czynności ruchowych (ubieranie, otwieranie okna, zapalenie zapałki). 6. Rysowanie.
Badanie stanu psychicznego: orientacja w czasie, miejscu i otoczenia, ocena uwagi i zapamiętywania (powtarzanie kilku wyrazów, liczenie w pamięci, opis niedawnych zdarzeń), ocena sprawności koncentracji (np. odejmowania po 7 od 100).
Badania pomocnicze: Badania rutynowe: badania krwi obwodowej morfologia, badania biochemiczne, badania serologiczne, badanie ogólne moczu. Badania specjalistyczne: badania obrazowe TK, RM, badania naczyniowe inwazyjne i nieinwazyjne, PET; badania elektrofizjologiczne elektroencefalografia, elektromiografia, elektronystagmografia, potencjały wywołane; badanie płynu mózgowo-rdzeniowego badanie ogólne, biochemiczne, bakteriologiczne, serologiczne; USG; badanie dopplerowskie ślepe i obrazowe; scyntygrafia mózgu i inne badania izotopowe.

OBJAWY USZKODZENIA UKŁADU NERWOWEGO

Uszkodzenia ośrodkowego neuronu ruchowego synonim: NIEDOWŁAD PIRAMIDOWY.
Niedowład (paresis) lub porażenie (bezwład, plegia) mięśni po stronie przeciwnej do uszkodzenia z towarzyszącym: wzmożeniem napięcia mięśni (spastyczność), wygórowanym odruchów głębokich, pojawieniem się odruchów patologicznych, zniesieniem skórnych odruchów powierzchownych wskutek przerwania łuku odruchowego. Nie dochodzi do zaniku mięśni, gdyż są one pobudzane przez obwodowy neuron ruchowy (w rogach przednich rdzenia kręgowego).
Uszkodzenie obwodowego neuronu ruchowego: upośledzenie (paresis) lub zniesienie (bezwład, plegia) czynności ruchowej mięśni z towarzyszącym: obniżeniem napięcia mięśni, osłabieniem lub zniesieniem odruchów głębokich, zanikiem i drżeniami pęczkowymi mięśni.
Zespoły pozapiramidowe: uszkodzenie podkorowych ośrodków regulujących ruch dowolny (jądra ogoniastego, soczewkowatego, ciała podwzgórzowego, istoty czarnej, jądra czerwiennego) oraz ich połączeń ze wzgórzem, korą mózgową i móżdżkiem: 1. Zespół hipokinetyczno-hipertoniczny, 2. Zespoły hiperkinetyczno-hipotoniczne.
Zespół hipokinetyczno-hipertoniczny (parkinsonowski): nadmierne ,,plastyczne” napięcie mięśni sztywność pozapiramidowa; utrudnienie ruchów chód powolny, małymi krokami, bez współruchów, twarz maskowata; drżenia rytmiczne (najczęściej palców rąk, żuchwy, języka. Istotą jest zmniejszenie wytwarzan...

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 23.71 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!