ikona pliku docx

Moczówka prosta u dzieci notatki

Proces pielęgnowania nastoletniej pacjentki z moczówką prostą.


ocena: 4.0, 4
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 21.09 kB.


.

Informacje o pacjencie

Dane o pacjencie:

Wiek: 15 lat

Data urodzenia: 4. 06. 1998 r.

Waga: 44,5 kg

Wzrost: 157 cm

Dziewczyna uczęszcza do 3 klasy gimnazjum w miejscu zamieszkania. Nie ma problemów z nauką, ani w kontaktach społecznych z rówieśnikami, ma kolegów i koleżanki w środowisku szkolnym i zamieszkania, a także chłopaka, który odwiedza ją w szpitalu. Pacjentka podczas rozmowy wydała się być dosyć dojrzałą jak na swój wiek, bez trudności odpowiadała na większość pytań, aczkolwiek początkowo dało się odczuć w kontakcie z nią niepewność i zakłopotanie, które wynikać mogły z zestresowania i ze świadomości pojawienia się u niej choroby, o której nie do końca miała zrozumiałe informacje. Dziewczyna sama przyznała, że dokładnie nie wie na czym polega jej schorzenie i czym jest ono spowodowane.

Pacjentka jest aktywna fizycznie, gdyż chętnie i regularnie gra w piłkę nożną w szkolnej drużynie. Jest to główna forma spędzania jej wolnego czasu. Poza tym lubi czytać książki przygodowe i fantastyczne.

Podopieczna jest świadomą, całkowicie samodzielną i sprawną osobą, nie potrzebuje pomocy przy spożywaniu posiłków, poruszaniu się, toalecie, czy innych codziennych czynnościach. Ani ona, ani matka nie podają żadnych dodatkowych chorób, nie jest także objęta opieką żadnej poradni specjalistycznej. Uczulona na DUOMOX, nie zaobserwowano ponadto innych uczuleń. Chętnie i bez problemu spożywa różnego rodzaju posiłki. Nie stosuje żadnej diety.

Poza dolegliwościami związanymi z chorobą, nie skarży się na dodatkowe. Układy/ narządy nieobjęte chorobą funkcjonują prawidłowo. Na ciele pacjentki brak jakichkolwiek urazów czy uszkodzeń (odleżyn, ran otwartych), utrzymuje się stała temperatura (brak gorączki).

Hospitalizacja pacjenta

Pacjentka przyjęta na oddział pediatryczny, reumatologiczno- endokrynologiczny około godziny 20.00 z następującymi objawami:

  1.  spożywanie bardzo dużych ilości płynów (ok. 10 l na dobę)
  2.  częste oddawanie dużych ilości bardzo jasnego moczu
  3.  odwodnienie organizmu
  4.  osłabienie
  5.  zmęczenie
  6.  nadmierna suchość skóry i śluzówek
  7.  niski ciężar ciała
  8.  w wykonanych badaniach- niski ciężar właściwy moczu

Symptomy te dały podejrzenie występowania u pacjentki moczówki prostej.

Informacje o chorobie:

Moczówka prosta- choroba charakteryzująca się nieprawidłowym zagęszczeniem moczu, która spowodowana jest niedoborem działania hormonu antydiuretycznego, wydzielanego przez tylny płat przysadki mózgowej lub niewrażliwością nerek na jego działanie (Hormon antydiuretyczny/ ADH/ wazopresyna- wpływa na ciśnienie osmotyczne krwi, zmniejsza ilość wydalanego moczu i powoduje jego zagęszczenie).

Niedobór ten powoduje, że woda nie ulega zwrotnemu wchłanianiu z nerek i jest wydalana w nadmiarze z rozcieńczonym moczem. Ponadto większa to osmolalność surowicy, która dodatkowo wywołuje wzmożone pragnienie. Osobom chorym na moczówkę nie należy ograniczać spożywania płynów, gdyż oprócz gorszego samopoczucia może to doprowadzić do odwodnienia.

Występują 2 typy  moczówki prostej:

  1.  Moczówka prosta ośrodkowa- niedobór ADH ma podłoże wrodzone lub następuje w wyniku uszkodzenia układu podwzgórzowo- przysadkowego.
  2.  Moczówka prosta nerkowa- zaburzenie występuje w wyniku braku wrażliwości cewek nerkowych na działanie hormonu antydiuretycznego.

Diagnostyka moczówki prostej polega początkowo na wykluczeniu innych schorzeń, które mogą powodować objawy podobne do tych występujących w moczówce, takimi przyczynami mogą być: cukrzyca, nadużywanie leków moczopędnych, nawyk picia lub wzmożone pragnienie na podłożu psychogennym. Po ich wykluczeniu stosuje się 2 próby diagnostyczne. Pierwszą z nich jest:

  1.  Test odwodnieniowy (test zagęszczania moczu):

Podczas tego testu mierzy się objętość wydalonego moczu i masę ciała w odstępach godzinowych. Badana jest w nim zdolność zagęszczania moczu w sytuacji ograniczenia podaży płynów. Prawidłowo w przypadku niedoborów płynowych nerki, pod wpływem ADH powinny stopniowo zagęszczać mocz, co nie następuje w przypadku choroby.

  1.  Test wazopresynowy:

Jest to drugi etap diagnostyki i służy on do odróżnienia moczówki prostej nerkowej od moczówki prostej ośrodkowej (centralnej). Substancją podawaną w tym teście jest desmopresyna- związek o niemalże identycznym działaniu jak hormon antydiuretyczny.

W moczówce prostej ośrodkowej,, w której brakuje wazopresyny, podanie tego związku spowoduje polepszenie funkcji zagęszczania moczu i poprawę parametrów badanych próbek.

W moczówce prostej nerkowej wazopresyna jest prawidłowo wytwarzana, więc podanie desmopresyny nic nie zmieni, ze względu na uszkodzenie występujące w nerkach, parametry pozostaną takie same.

W leczeniu moczówki prostej istotna jest samokontrola spożywanych płynów, tak aby zaspokoić pragnienie, nie przewodnić, ani nie odwodnić organizmu i umiejętność określenia momentu kiedy należy przyjąć leki.

Lekarstwem, które stosowane jest w leczeniu moczówki prostej jest Minirin, preparat desmopresyny. Może on być podawany dożylnie, wziewnie lub doustnie, czy podjęzykowo. Początkowo stosuje się go regularnie, z czasem zażywa się go tylko w razie potrzeby, tzn. gdy ciężar właściwy moczu spadnie poniżej 1,005 g/ml. Maksymalnie można zażyć 3 tabletki Minirinu na dobę, pamiętając o tym, że należy zachowywać ok. półgodzinne odstępy między posiłkiem, a zażyciem leku, gdyż to może zmniejszyć znacznie jego wchłanianie.

Po przyjęciu pacjentki i zapoznaniu jej z oddziałem wykonano wkłucie obwodowe i pobrano materiały do badań laboratoryjnych. Następnie rozpoczęto zlecone przez lekarza działania mające potwierdzić diagnozę.

Pacjentka od godziny 20:30 oddaje mocz do słoja i zapisuje spożywane płyny w celu wykonania bilansu płynów i określenia prawidłowości diurezy. W nocy przez 5 godzin podjęta została próba zagęszczenia moczu (odwodnieniowa), poprzez całkowite ograniczenie spożywania płynów. Pacjentka z powodu niemożności picia czuła się bardzo źle, gdyż dokuczało jej silne pragnienie. Podczas tego testu mierzono osmometrem ciężar właściwy każdej wydalonej porcji moczu i kontrolowano masę ciała pacjentki po każdej mikcji. Próbę zakończono ok. godziny 2 w nocy z wynikiem dodatnim, potwierdzającym przypuszczenie moczówki prostej, to znaczy, że mimo ograniczenia spożywania płynów nerki nie zagęszczały moczu jak to się dzieje w warunkach prawidłowych, nie zmienił się jego ciężar właściwy, a masa ciała ulegała zmniejszeniu po oddaniu moczu. Z tego też powodu na zlecenie lekarza włączono wlew dożylny leku Minirin.

W dniach kolejnych pacjentka nadal prowadziła bilans wodny, każdą próbkę moczu przekazywała do zmierzenia ciężaru. Ponadto nadal obserwowana była diureza i kontrolowane ciśnienie tętnicze krwi 3 razy w ciągu doby. W związku z tym, ze pacjentka dobrze zareagowała na podaż Minirinu i czuje się znacznie lepiej wyróżniono ośrodkową odmianę moczówki (test wazopresynowy).

Problemy pielęgnacyjne pacjentki:

  1.  Częste oddawanie moczu
  2.  Silne i uciążliwe pragnienie
  3. To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 21.09 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!