ikona pliku docx

mechanika techniczna notatki

moje notatki z mechaniki technicznej


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 350.60 kB.


punkt materialny model ciała o tak małych wymiarach w porównaniu z wymiarami obszaru, w którym ciało porusza się, że można pominąć zmiany położenia tego ciała wywołane przez obrót i traktować to ciało jako punkt geometryczny, któremu przypisujemy przy tym pewną skończoną ilość materii.

ciało doskonale sztywne takie wyidealizowane ciało stałe, którego punkty nie zmieniają wzajemnych odległości. Ciało to nie podlega więc żadnym odkształceniom pod wpływem sił na nie działających. Ciała rzeczywiste można z wystarczającym przybliżeniem traktować jako ciało doskonale sztywne wówczas, gdy ich odkształcenia są pomijalnie małe.

Pierwsze prawo Newtona punkt materialny, na który nie działa żadna siła, pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym po linii prostej.

Drugie prawo Newtona przyspieszenie punktu materialnego jest proporcjonalne do siły działającej na ten punkt i ma kierunek siły.

gdzie P- siła działająca na punkt materialny, p przyspieszenie, m masa

Trzecie prawo Newtona siły wzajemnego oddziaływania dwóch punktów materialnych są równe co do wartości i są przeciwnie skierowane wzdłuż prostej łączącej oba punkty.

Jednostka siły [N]

Siła ciężkości (G) siła, z którą Ziemia przyciąga dane ciało materialne, a wartość liczbowa tej siły to ciężar ciała.

Przyspieszenie ziemskie (g) przyspieszenie swobodnego spadku ciała w próżni wywołane działaniem siły ciężkości

Przyspieszenie ziemskie wzrasta wraz z szerokością geograficzną i osiąga największe wartości w okolicach bieguna. Dla naszych szerokości geograficznych przyjmować można średnio

    ZASADY STATYKI

Zasada pierwsza (zasada równoległoboku) dowolne dwie siły P1 i P2, przyłożone do jednego punktu, zastąpić możemy siłą wypadkową R przyłożoną do tegoż punktu i przedstawioną jako wektor będący przekątną równoległoboku ABCD zbudowanego na wektorach sił.

Jeżeli dany jest kąt ϕ między liniami działania sił P1 i P2  oraz ich wartości liczbowe to wartość liczbową wypadkowej R wyznaczamy ze wzoru

Z tego wzoru możemy otrzymać również wartość liczbową wypadkowej R w przypadku gdy siły P1 i P2 działają wzdłuż jednej prostej. Gdy siły te są zgodnie skierowane, należy podstawić ϕ=0 i otrzymujemy

Gdy natomiast siły te są przeciwnie skierowane:

Zakładając, że P1 > P2, otrzymujemy   R = P1 P2.

Zasada druga dwie siły przyłożone do ciała sztywnego równoważą się tylko wtedy, gdy działają wzdłuż jednej prostej, są przeciwnie skierowane i mają te same wartości liczbowe. Aby siły równoważyły się, musi być spełniona zależność

Zasada trzecia działanie układu sił przyłożonych do ciała sztywnego nie ulegnie zmianie, gdy do układu tego dodamy lub odejmiemy dowolny układ równoważących się sił, czyli tzw. układ zerowy.

Każdą siłę działającą na ciało sztywne można przesuwać dowolnie wzdłuż jej linii działania.

wektor posuwny wektor, który może być dowolnie przesuwany wzdłuż prostej, na której leży

wektor związany z punktem wektor o początku w ściśle określonym punkcie przestrzeni

Zasada czwarta (zasada zesztywnienia) równowaga sił działających na ciało odkształcalne nie zostanie naruszona przez zesztywnienie tego ciała.

Zasada piąta (zasada działania i przeciwdziałania) każdemu działaniu towarzyszy równe co do wartości i przeciwnie skierowane wzdłuż tej samej prostej przeciwdziałanie

Więzy ograniczenia ruchu ciała nakładane na nie przez inne ciała

Zasada szósta (zasada oswobodzenia od więzów) każde ciało nieswobodne można myślowo oswobodzić od więzów, zastępując przy tym ich działanie odpowiednimi reakcjami. Dalej rozpatrywać można ciało tak jak ciało swobodne, podlegające działaniu sił czynnych oraz sił reakcji więzów.

Siły zewnętrzne siły działające na ciało i stanowiące oddziaływania innych ciał nienależących do układu

Siły wewnętrzne siły wzajemnego oddziaływania na siebie ciał rozpatrywanego układu lub tez poszczególnych części jednego ciała.

Płaski układ sił zbieżnych układ sił przyłożonych do ciała sztywnego, których linie działania leżą w jednej płaszczyźnie i przecinają się wszystkie w jednym punkcie.

Dowolny płaski układ n sił P1, P2, …, Pn przyłożonych do punktu O możemy zastąpić siłą wypadkową R równą sumie geometrycznej tych sił i przyłożoną również do punktu O.

Aby trzy nierównoległe do siebie siły działające na ciało sztywne były w równowadze, linie działania tych sił muszą przecinać się w jednym punkcie, a same siły muszą tworzyć trójkąt zamknięty.

Równania równowagi dla sił zbieżnych działających w jednej płaszczyźnie

   

Aby siły zbieżne leżące w jednej płaszczyźnie były w równowadze, sumy rzutów tych sił na osie układu współrzędnych muszą być równe zeru.

Przy wyprowadzeniu tych równań posługiwaliśmy się prostokątnym układem współrzędnych Oxy. Jeśli jednak wypadkowa R jest równa zeru, jej rzut na jakąkolwiek oś musi być także równy zeru, a stąd wynika, że przy układaniu równań równowagi nie musimy trzymać się koniecznie prostokątnego układu współrzędnych. Wystarczy obrać po prostu dwie jakiekolwiek nierównoległo do siebie osie, leżące w płaszczyźnie, w której działają siły, i przyrównać do zera sumy rzutów wszystkich sił na te osie.

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 350.60 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!