ikona pliku doc

Leki stosowane w znieczuleniu ogólnym i przewodowym notatki

prezentacja, pielęgniarstwo, anestezjologia, leki stosowane w znieczuleniu,


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 81.00 kB.


Leki stosowane w znieczuleniu ogólnym i przewodowym











    Wyróżniamy dwa rodzaje znieczuleń:
Znieczulenie ogólne, czyli kontrolowane, odwracalne (czasowe) i całkowite zniesienie bólu, świadomości i odruchów obronnych osoby znieczulanej. . Znieczulenie ogólne polega na okresowym zahamowaniu czynności ośrodkowego układu nerwowego przy jednoczesnym utrzymaniu funkcji ośrodków podtrzymujących życie (np. ośrodka oddechowego odpowiadającego za regularne oddychanie). W stan taki wprowadza się pacjentów przed bardzo bolesnymi zabiegami, np.: operacje chirurgiczne, nastawianie złamanych kości, usuwanie zębów i niektóre zabiegi diagnostyczne.

Znieczulenie przewodowe (miejscowe) to metoda blokowania odczuwania bólu ostrego lub przewlekłego, polegająca na odwracalnym przerwaniu przewodnictwa nerwowego w pniach nerwowych zaopatrujących określoną okolicę ciała. Znieczulenie miejscowe umożliwia bezbolesne przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych i diagnostycznych bez narażenie pacjenta na silny ból towarzyszący tym zabiegom. Podczas zabiegu, przeprowadzanego pod znieczuleniem miejscowym pacjent pozostaje świadomy (funkcje mózgu są zachowane)

    Etapy znieczulenia ogólnego:

premedykacja farmakologiczna - okres przygotowania pacjenta do zabiegu przed podaniem właściwego środka znieczulającego. W czasie premedykacji często podaje się pacjentowi leki uspokajające, neuroleptyki[potrzebne źródło] lub inne leki ułatwiające zniesienie stresu związanego z operacją i przygotowujące pacjenta do zabiegu. W okresie tym stosuje się również odpowiednią, zależną od rodzaju zabiegu, dietę.

wprowadzenie (indukcja) - okres od rozpoczęcia podawania anestetyku do uśnięcia pacjenta.
Można też podawać kilka anestetyków jednocześnie, różnymi drogami (indukcja mieszana).

podtrzymanie (kondukcja) - polega na podawaniu kolejnych dawek leków znieczulających, przeciwbólowych i rozluźniających tak, aby pacjent pozostawał w stanie znieczulenia przez wymagany danym zabiegiem czas.

zakończenie znieczulenia (wybudzenie) - przebiega bez ingerencji lekarza lub dzięki podaniu substancji będących odtrutką wobec zastosowanych wcześniej anestetyków. W okresie wybudzania (jak i całego czasu pozostawania w stanie narkozy) pacjent powinien być stale pod opieką lekarską, gdyż użyte leki znieczulające mogą nadal wywierać swoje efekty niepożądane.




    W zależności od drogi podania leków wyróżnia się cztery rodzaje indukcji:
    wziewną
    dożylną
    domięśniową
    doodbytniczą.

    Co to jest premedykacja?

To farmakologiczne przygotowanie pacjenta do zabiegu operacyjnego w celu przeciwdziałania objawom niepożądanym znieczulenia ogólnego, jak nasilony okres pobudzenia, odruch wymiotny pojawiający się w czasie budzenia się i in.
Stosuje się:
    Leki anksjolityczne – znoszące napięcie emocjonalne, co skraca okres pobudzenia i ułatwia wystąpienie pełnego stanu znieczulenia. Stosuje się głównie: chlordiazepoksyd, diazepam, diazepoksyd, hydroksyzynę, midazolam i In.
    Narkotyczne leki przeciwbólowe (morfina, fentanyl, petydyna) – stosowane w celu ułatwienia zasypiania i zmniejszenia objawów okresu podniecenia
    Leki parasympatykolityczne (atropina) – są stosowane w celu zmniejszenia wydzielania śliny i śluzu w drzewie oskrzelowym i przeciwdziałania wymiotom. Atropina ponadto pobudza ośrodek oddechowy

    Wziewne środki znieczulające:

W Polsce najczęściej stosowanym środkiem jest obecnie sewofluran, poza tym izofluran, halotan, enfluran, desfluran oraz jako jedyny lotny gaz – podtlenek azotu

Przykładowe leki:

Sewofluran (preparat: Sevorane)– stosowane wziewnie za pomocą parownika
Należy do najnowszej generacji leków znieczulenia ogólnego. Jest to bezbarwny płyn. Hamuje czynność ośrodka oddechowego, zmniejsza ciśnienie krwi w stopniu zależnym od dawki. W czasie iniekcji nie działa drażniąco na śluzówkę drzewa oskrzelowego ani nie upośledza perfuzji mięśnia sercowego. Wydalany z ustroju w ponad 95%, bardzo szybko eliminowany przez płuca w postaci niezmienionej, reszta po metabolizowaniu zostaje wydalona przez nerki. Może wywoływać depresję układu oddechowego.
Halotan (preparat: Narcotan) Podawany w postaci mieszaniny z tlenem, powoduje szybkie wystąpienie pełnego znieczulenia ogólnego. Po przerwaniu znieczulenia już po 2-5 minutach następuje budzenie się. Obecnie jest jednym z najlepszych środków znieczulających ogólnie, względnie mało toksycznym. Często stosowany w znieczuleniu złożonym.

    Środki stosowane dożylnie
Należą one do kliku grup chemicznych:
    Pochodne kwasu barbiturowego – tiopental, metoheksdytal, i inne
    Pochodne beznodiazepin – diazepam, midazolam,
    Środki różne – etomidat, ketamina, propofol

Przykładowe leki:

Tiopental (preparat: Pentothal sodium) Lek o szybkim działaniu (10-30 sekund po podaniu), działanie utrzymuje się ok. 30 minut. Nie działa przeciwbólowo. Stosowany w premedykacji, w indukcji znieczulenia innymi anestetykami dożylnymi lub wziewnymi oraz jako lek przeciwdrgawkowy. Może powodować depresję oddechową, spadek ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz skurcz krtani.
Midazolam (preparat: Midanium) Lek o krótkim, lecz silnym działaniu nasennym. Działa również uspokajająco, przeciwlękowo, przeciwdrgawkowo i miorelaksacyjnie. Stosowany w premedykacji przed znieczuleniem ogólnym lub przewodowym, przy wprowadzeniu do znieczulenia oraz przed zabiegami diagnostycznymi i małymi zabiegami chirurgicznymi. Może powodować niedociśnienie, ból, zawroty głowy, alergiczne reakcje skórne, senność i tachykardię.
Ketamina (preparat: Calypsol) Środek o działaniu przeciwbólowym i znieczulającym ogólnie. Działa bardzo szybko – już po kilku minutach, i średnio długo – do 25 minut. Nie znosi czucia trzewnego. Po przebudzeniu wywołuje objawy ponarkotyczne (senność, nawet halucynacje). Nie powinno się stosować ketaminy u chorych z nadciśnieniem, padaczką, psychozami, u alkoholików. Działania niepożądane - przejściowe zaburzenia oddychania - zaburzenia krążenia- wzrost ciśnienia śródgałkowego - pobudzenie ruchowe, drgawki, - działa psychozo twórczo

    Środki znieczulające miejscowo
Środki znieczulające miejscowo działają porażająco na zakończenia bólowe i nerwy czuciowe. Umożliwiają one bezbolesne przeprowadzenie poważnych zabiegów chirurgicznych, których nie można lub nie trzeba dokonywać w znieczuleniu ogólnym. Należą do nich m.in. niektóre zabiegi neurochirurgiczne na ośrodkowym układzie nerwowym.
Środki znieczulające miejscowo znoszą odruchy, co wykorzystuje się przy badaniach okulistycznych spojówki i rogówki, oraz leczniczych, np. przy nadmiernych odruchach wymiotnych.
Środki znieczulające miejscowo hamują poza odczyny zapalne. Stosuje się je również w postaci tzw. blokad w leczeniu różnych stanów chorobowych.

    Metody znieczulenia miejscowego
    Znieczulenie powierzchniowe – stosowanie okładów, aerozoli, pędzlowań, czopków, przysypek, maści na powierzchnię skóry lub błony śluzowej. Stosowane przy wykonywaniu drobnych zabiegów chirurgicznych oraz przy uporczywych bólach.
    Znieczulenie nasiękowe – wstrzykiwanie roztworu środka znieczulającego do tkanek, np. do tkanki podskórnej, podśluzówkowej. Stosowane przy powierzchniowych zabiegach chirurgicznych.
    Znieczulenie przewodowe - wstrzykiwanie roztworu środka znieczulającego w okolice nerwu w celu przerwania jego przewodnictwa.
    Znieczulenie dordzeniowe – wstrzykiwanie roztworu środka znieczulającego do płynu mózgowo-rdzeniowego lub nadoponowo (znieczulenie około oponowe) w odpowiednim odcinku rdzenia kręgowego. Pozwala to na operacje w jamie brzusznej.
    Blokada – polega na wstrzykiwaniu środków m
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 81.00 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!