ikona pliku docx

Idee pedagogiczne w dobie odrodzenia i humanizmu w Europie i Polsce. notatki

W XIII i XIV w. Europa zaczęła dojrzewać do zmian systemu szkolnictwa i edukacji. Wiązało się to z upowszechnieniem się nowej koncepcji człowieka i świata, z przemianami ekonomicznymi i politycznymi z coraz szerszym dostępem do oryginalnej literatury starożytnej. Rosła odwaga myślenia i wypowiadania się wśród ludzi pióra i nauki. Europa wchodziła w okres rozwoju kultury i cywilizacji zwanym renesansem. Termin renesans ( odrodzenie) ma szerokie granice przestrzenne i czasowe. Prądy renesansowe przesuwały się z wolna z południa Europy, ku Europie Środkowej i Północnej i ku Polsce. Z ?odkryciem? kultury i nauki starożytnej zbiegły się wtedy wynalazek druku w XV w. i wielkie odkrycia geograficzne. W dziedzinie literatury, myśli o człowieku i w sztuce jego największym rezultatem jest humanizm. Humanizm w pedagogice przeniósł znamienny przełom, którego skutkiem jest dzisiejsza pedagogika i szkoła. Jego istotą jest przedstawienie punktu odniesienia dla praktyki edukacyjnej i dla myśli o edukacji, z potrzeb religijnych stanu duchownego, i dostosowanych do tego szkół, na potrzeby ludzi świeckich. Skończyła się epoka rycerstwa, które przekształciło się w szlachtę ziemiańską poszukującą kariery w administracji państwowej i w polityce. Zmiana kultury dworskiej wymagała od dworzan znajomości literackiej i solidarnej wiedzy politycznej, prawnej i historycznej. Bogacące się mieszczaństwo potrzebowało wykształcenia nie tylko z powodów zawodowych, ale dla zdobywania wpływów politycznych i prestiżu społecznego. Pomału wracał zapomniany świat antyku z jego tradycją grecko ? łacińską, literaturą, filozofią i fascynacją. Ponieważ system średniowieczny nie mógł sprostać nowym potrzebom świeckim i duchownym, stopniowo zaczęły się wyłaniać odrębne typy i poziomy szkół : dla dzieci świeckich stanów uprzywilejowanych społecznie, dla mieszczaństwa i ludu wiejskiego, dla kleru parafialnego, który przyjmował sobie właściwe dostosowanie do celów religijnych i społecznych ( strukturę, program, formy organizacyjne i metody).


  287 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 287
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 23.11 kB.


Szczecińska Szkoła Wyższa

Collegium Baltikum w

Stargardzie Szcz.

 

HISTORIA WYCHOWANIA

Referat

Temat: Idee pedagogiczne w dobie odrodzenia i humanizmu w Europie i Polsce.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                             

     W XIII i XIV w. Europa zaczęła dojrzewać do zmian systemu szkolnictwa i edukacji. Wiązało się to z upowszechnieniem się nowej koncepcji człowieka i świata, z przemianami ekonomicznymi i politycznymi z coraz szerszym dostępem do oryginalnej literatury starożytnej. Rosła odwaga myślenia i wypowiadania się wśród ludzi pióra i nauki.                      Europa wchodziła w okres rozwoju kultury i cywilizacji zwanym renesansem. Termin renesans ( odrodzenie) ma szerokie granice przestrzenne i czasowe. Prądy renesansowe przesuwały się z wolna z południa Europy, ku Europie Środkowej i Północnej i ku Polsce.                                                                                                                                Z „odkryciem” kultury i nauki starożytnej zbiegły się wtedy wynalazek druku w XV w. i wielkie odkrycia geograficzne.                                                                                                                                        W dziedzinie literatury, myśli o człowieku i w sztuce jego największym rezultatem jest humanizm. Humanizm w pedagogice przeniósł znamienny przełom, którego skutkiem jest dzisiejsza pedagogika i szkoła. Jego istotą jest przedstawienie punktu odniesienia dla praktyki edukacyjnej i dla myśli o edukacji, z potrzeb religijnych stanu duchownego, i dostosowanych do tego szkół, na potrzeby ludzi świeckich.                                                                                       Skończyła się epoka rycerstwa, które przekształciło się w szlachtę ziemiańską poszukującą kariery w administracji państwowej i w polityce. Zmiana kultury dworskiej wymagała od dworzan znajomości literackiej i solidarnej wiedzy politycznej, prawnej i historycznej. Bogacące się mieszczaństwo potrzebowało wykształcenia nie tylko z powodów zawodowych, ale dla zdobywania wpływów politycznych i prestiżu społecznego. Pomału wracał zapomniany świat antyku z jego tradycją grecko łacińską, literaturą, filozofią i fascynacją. Ponieważ system średniowieczny nie mógł sprostać nowym potrzebom świeckim i duchownym, stopniowo zaczęły się wyłaniać odrębne typy i poziomy szkół : dla dzieci świeckich stanów uprzywilejowanych społecznie, dla mieszczaństwa i ludu wiejskiego, dla kleru parafialnego, który przyjmował sobie właściwe dostosowanie do celów religijnych i społecznych ( strukturę, program, formy organizacyjne i metody).

   W Europie rozwój pedagogiki i edukacji renesansowej zapoczątkowały doświadczenia praktyczne dwóch środowisk : włoskich dworów książęcych i zamożnych miast niderlandzkich. Na dworach Estów i Gonzagów pedagodzy zorganizowali elitarne szkoły świeckie, których celem był moralny, intelektualny i fizyczny rozwój uczniów, w atmosferze życzliwości zaufania między uczniem i nauczycielem, z wykluczeniem kar cielesnych. Program stanowił 7 sztuk wyzwolonych, wzbogacone o filozofię, język grecki, wiedzę o starożytność, etykę i estetyką. Na terenie Włoch zrodziła się nowożytna literatura pedagogiczna zapoczątkowana traktatem Piotra Pawła Vergerio „ O szlachetnych obyczajach i studiach wyzwolonych” i traktat Eneasza Sylwiusza Piccolominiego „ O wychowaniu dzieci”. Opisano w nich wychowanie arystokraty lub patrycjusza miejskiego, światłego, zdrowego, kulturalnego, harmonijnie rozwiniętego i wykształconego, sprawnego obywatela.

   W miastach niderlandzkich władze miejskie podjęły się do tworzenia szkół o różnym poziomie i adresie społecznym. Wyodrębnione zostały dwa poziomy: elementarny dla niższych warstw ludności obejmujący nauczanie czytania i pisania w języku ojczym, arytmetyki, księgowości; oraz poziom średni dla szlachty realizujący łaciński program 7 sztuk wyzwolonych.

   Uczeni i intelektualiści europejscy w XVI w. stworzyli międzynarodowe środowisko ludzi znających się i przekazujących sobie wzajemnie idee humanistyczne i wymieniających dzieła. Odgrywali poważną rolę opiniotwórczą, z którą liczyły się dwory monarsze, arystokratyczne, świeckie i duchowe. Krytykowali średniowieczny prymitywizm, ograniczenie filozofii scholastycznej i przesady; propagowali wykształcenie i humanistyczną kulturę umysłowa, dobre obyczaje i ogładę, zdrowy rozsądek.                                                                                            Europa poprzez literaturę klasyczną zapoznawała się ze starożytnymi poglądami i ideałami Greków i Rzymian : od wielkich filozofów tj. Arystotelesa, Kwintyliana, Plutarcha. Z literatury wyłaniały się propozycje wzorów wychowawczych przede wszystkim dla wyższych warstw społecznych, a także ponadczasowe ideały wychowawcze, które przenikały do czytających literaturę pedagogiczną rodziców. Poglądy humanistów na człowieka i jego wychowanie weszły do tradycji europejskiej myśli pedagogicznej. Największy wpływ na rozwój europejskich ideałów wychowawczych mieli: Erazm z Rotterdamu, Thomas Morus, Jan Ludwik Vives.

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 23.11 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!