ikona pliku docx

etos pielęgniarski notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 17.94 kB.


WYŻSZA SZKOŁA UMIEJĘTNOŚCI ZAWODOWYCH

W PIŃCZOWIE




Magdalena Krawczyk

Nr albumu 2509




Praca zaliczeniowa

Filozofia i etyka zawodu
Jaką pielęgniarkę chciałabym spotkać gdybym była hospitalizowana
Etos zawodu pielęgniarskiego
                                       

           


    Wykładowca:

mgr Jadwiga Trela- Lech


PIŃCZÓW, 2018 rok
Gdybym była hospitalizowana jaką pielęgniarkę chciałabym spotkać? To bardzo istotne pytanie, które zadajemy sobie za każdym razem kiedy trafiamy o szpitala lub nasi najbliżsi tam się znajdują. Myślę, że najważniejsze aby pielęgniarka traktowała nas tak jak sama chciałaby być traktowana. Powinna podchodzić do każdego pacjenta indywidualnie. Powinna posiadać specyficzne predyspozycje psychiczne. Przede wszystkim musi to być osoba ciepła, sympatyczna, kierująca się w swojej pracy dobrem pacjenta. Istotna jest umiejętność nawiązywania dobrego kontaktu z chorymi, empatia i opiekuńczość. Równocześnie pielęgniarka musi być osobą stanowczą, zdecydowaną i w pewnym stopniu odporną na ludzkie cierpienie, niejednokrotnie bowiem wykonywane przez nią czynności sprawiają ból pacjentom, zaś cierpienie i ciężkie choroby są ich codzienna pracą. Praca pielęgniarki wymaga też pewnej siły fizycznej oraz zdolności manualnych.
Bardzo istotna jest również cierpliwość i opanowanie, pacjenci są bowiem trudnymi podopiecznymi. Pielęgniarka musi się także odpowiednio odnosić do pacjentów, aby nawet w bardzo trudnych sytuacjach pomagać chorym zachować godność oraz dodać otuchy tym, którzy tego potrzebują. Chciałabym aby pielęgniarka, która by się mną lub osobami dla mnie najbliższymi zajmowała się osoba która jest nie tylko kompetentna i wyedukowana ale też taka, która stale się dokształca aby podnosić swoje kwalifikacje i być najlepsza w tym co robi aby była bogata w doświadczenie. Chciałabym również aby godnie zarabiała bo wówczas nie będzie pracowała kilkaset godzin w miesiącu będzie uśmiechnięta i wypoczęta a tym samym trudniej będzie o popełnienie błędu, który dyby była przemęczona. Myślę, że w ręce takiej pielęgniarki spokojnie mogłabym powierzyć swoje zdrowie i życie. Dlatego też dla podkreślenia najważniejszych wartości jakie również mam nadzieje i ja będę posiadać zdecydowałam się napisać pracę na temat etosu zawodu pielęgniarskiego.
Do zawodów cieszących się w społeczeństwie bardzo dużym zaufaniem społecznym z pewnością należy zaliczyć zawód pielęgniarki, pielęgniarza. Potwierdzają to powtarzane cyklicznie wszelkiego rodzaju badania opinii społecznej. Wpływ na tak wysoką pozycję zawodu mają nie tylko wysokie kwalifikacje, jakie posiadają osoby wykonujące ten zawód, ale również szczególne zasady etyczne, jakimi kieruje się personel medyczny w swojej pracy. Pielęgniarka styka się ustawicznie z ludźmi chorymi i cierpiącymi, którzy często zmagają się ze swoją chorobą przez wiele lat, a nawet całe swoje życie. W tej szczególnej sytuacji bardzo ważne jest, aby w czasie opieki nad takim pacjentem zachować zarówno odpowiedni do sytuacji stopień wrażliwości, ale również bardzo wysokie standardy etyczne. To w dużej mierze dzięki temu zawód pielęgniarki jest wysoko oceniany przez osoby chore oraz ich rodziny i osoby odwiedzające.
Zasady etyki zawodowej wynikają bezpośrednio z uniwersalnych zasad etycznych obowiązujących w przestrzeni społecznej.
Do podstawowych zasad etycznych, jakimi powinna się kierować każda pielęgniarka, na których oparte są fundamenty zawodu należy zaliczyć zasadę niekrzywdzenia.
Zasada ta przetrwała w niezmienionej formie od czasów Hipokratesa, kiedy to w zawodach medycznych postulowano – „przede wszystkim nie szkodzić”, gdzie szkoda była rozumiana, jako działanie fizyczne jak i słowne. Chory oczekuje przede wszystkim pomocy i opieki i pod tym względem powinien mieć całkowite zaufanie do osób, które zajmują się tym w jego otoczeniu. Pacjent musi być absolutnie przekonany, że wszystkie czynności, jakie są wykonywane przez pielęgniarkę są niezbędne, celowe i bezpieczne dla niego samego. Kierując się zasadą nieszkodzenia pielęgniarka nie może wyrządzać szkody swym niewłaściwym postępowaniem i musi chronić tych, którzy nie są w stanie chronić się sami ze względu na stan swojego zdrowia. Stosując się do tej zasady etycznej, pielęgniarka musi okazywać dużą uwagę i roztropność, aby w żaden sposób nie zaszkodzić podopiecznemu.
Zasada nieszkodzenia może jednak nie być jednoznaczna, gdyż z punktu etyki niesie ze sobą niejednokrotnie wiele dylematów, z którymi pielęgniarka może się zetknąć w ciągu swojej wieloletniej pracy zawodowej. Udzielając pomocy jednocześnie może być ona zmuszona do dokonywania wyborów, które mogą stać w sprzeczności z zasadą, nieszkodzenia, ale jednocześnie mogą być one niezbędne w procesie ratowania zdrowia lub życia podopiecznego.
Kolejną z podstawowych zasad etycznych, jaką powinna kierować się osoba wykonująca zawód pielęgniarski jest szacunek do osoby.
Jej korzenie sięgają początków chrześcijaństwa i opartej na tym fundamencie zachodniej cywilizacji, gdzie życie człowieka i sam człowiek jest najwyższą wartością.
Rola pielęgniarki nie może sprowadzać się tylko do roli opiekuna, lecz należy ją rozwinąć szerzej i wejść w świat pacjenta, aby poznać jego dążenia i sytuację osobistą. W ten sposób pacjent odczuwa, że jest akceptowany, a jego stan oraz on sam jest w oczach pielęgniarki doceniany. Dzięki takiej relacji w odpowiednim czasie można choremu udzielić wsparcia przy podejmowaniu ważnych decyzji. To z kolei stwarza sytuację, w której pielęgniarka może realnie wpłynąć na rozwój emocjonalny chorego i wyzwolić stan, w którym pomimo choroby może on osiągać wyznaczone sobie cele.
Równie ważną zasadą etyczną jest zasada sprawiedliwości i bezinteresowności. Sprawiedliwie należy w ty przypadku rozumieć, jako równo, czyli pielęgniarka ma wręcz obowiązek, aby wszystkich swoich podopiecznych traktowa tak samo bez względu na płeć, rasę, wyznanie czy też pozycję w społeczeństwie. Zasada sprawiedliwości wymusza na pielęgniarce, także nie faworyzowanie żadnego ze swych pacjentów. W dzisiejszych czasach dotyczy to zwłaszcza osób znanych z pierwszych stron gazet i portali internetowych. Jeśli założymy, że czas, jaki pielęgniarka poświęca na opiekę pacjenta jest ograniczony i jednocześnie optymalny, to każde odstępstwo od tego założenia powoduje, iż czas poświęcony osobie „znanej” odbywa się kosztem zmniejszenia czasu poświęconego innemu pacjentowi, a taka sytuacja jest niedopuszczalna. Pacjent leżący obok takiej znanej osoby widzi, iż jest ona traktowana lepiej, a to wpływa bezpośrednio na ocenę pielęgniarki oraz zmniejszenie zaufania i poczucia bezpieczeństwa u innych podopiecznych.
Tutaj powstaje pewnego rodzaju łącznik z zasadą bezinteresowności. Opieka medyczna nie może być ukierunkowana na osiągnięcie korzyści w zamian za większe zaangażowanie w czasie leczenia, gdyż może to zachwiać odczuwanym przez pacjenta poziomem bezpieczeństwa oraz rodzić patologie. Pacjent musi być całkowicie przekonany, iż w danej chwili wyczerpane zostały wszystkie możliwości w procesie leczenia i opieki. Pielęgniarka nie może uzależniać poziomu wykonywania swojej pracy od ewentualnych korzyści, gdyż w skrajnych przypadkach mogłoby to stać nawet w sprzeczności z zasada nieszkodzenia.
Kolejną zasadą etyczną obowiązującą w pracy pielęgniarki jest zasada odpowiedzialności. Mówi ona o tym, iż pielęgniarka musi być odpowiedzialna za swoje zawodowe zachowania. Tak rozumiana odpowiedzialność wychodzi znacznie poza sferę odpowiedzialności prawnej, gdyż zawiera kilka składowych. Odpowiedzia
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 17.94 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!