ikona pliku docx

egzamin pedagogika notatki

zagadnienia


  155 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 155
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 28.96 kB.


PEDAGOGIKA PRZEDSZKOLNA

  1.  WYJAŚNIJ POJĘCIE PED. PRZEDSZKOLNEJ, OMÓW JEJ GENEZE I PRZEDMIOT.

PEDAGOGIKA PRZEDSZKOLNA 

Nauka o wychowaniu dzieci w placówkach przedszkolnych, o celachtreściach, metodach, środkach, formach organizacyjnych procesu wychowawczo- dydaktycznego w przedszkolach. Duży wpływ na rozwój pedagogiki przedszkolnej mieli: Jan Władysław Dawid, Stanisław Kowalski, Ryszard Więckowski. Przedmiotem pedagogiki przedszkolnej jest planowe i świadome oddziaływanie na dziecko, ale ważne jest też oddziaływanie nieświadome. Pedagogika zajmuje się problematyką zbiorowego wychowania dzieci z uwzględnieniem różnych wpływów wychowawczych. 

  1.  PRZEDSTAW PRZEMIANY W MYSLENIU DZIECKA I DZIECIŃSTWIE
  1.  WYMIEŃ I OMÓW METODY PRACY DYD.- WYCH. W PRZEDSZKOLU

Metody wskazują na czynności, które należy tak dobierać, aby osiągnąć zamierzone cele. W pedagogice są to czynności, zarówno dziecka jak i nauczyciela. W przedszkolu przeważają metody czynne, oparte na działalności dziecka, którym towarzyszą metody percepcyjne i słowne. Wśród metod czynnych wyróżniamy: metoda samodzielnych doświadczeń, metoda kierowania własną działalnością dziecka,    metoda zadań stawianych dziecku, metoda ćwiczeń. Wśród metod percepcyjnych (tzw. oglądowych, obrazowych, sensorycznych) wyróżniamy: Metoda obserwacji i pokazu, metoda przykładu, metoda uprzystępniania sztuki.

W  metodach ważne jest słowo, które odgrywa bardzo ważną role w procesach poznawczych i emocjonalnych, w dostarczaniu informacji i porządkowaniu wiadomości. Do metod słownych należą: rozmowa, opowiadanie, zagadka, objaśnienia i instrukcje, sposoby społecznego porozumienia się, metoda żywego słowa. Każdy nauczyciel zaangażowany w swoją pracę poszukuje optymalnych metod, dających możliwie najlepsze wyniki. Działalność przedszkola obejmuje również metody poznawania dzieci, planowania pracy z nimi oraz współpracy z rodzicami.

  1.  WYMIEŃ I OMÓW ZASADY WYCHOWANIA DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Pedagogika wychowania przedszkolnego obejmuje cały zakres działań mających na celu wychowanie dzieci, zapewnienie im opieki i prawidłowego rozwoju oraz przygotowania do podjęcia nauki w szkole.

Zasady pracy pedagogicznej- to ogólne normy postępowania wychowawczego, względnie trwałe, przeznaczone wyłącznie dla wychowawcy. Główne zasady wychowania w przedszkolu opierają się na zależności, które zachodzą między realizacją przyjętych celów a właściwościami rozwojowymi dziecka. Należą do nich: zasada zaspokojenia potrzeb dzieci; zasada aktywności, zasada organizacji życia społecznego; zasada indywidualizacji; zasada integracji.

  1.  AKTYWNOŚĆ DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM I SPOSOBY JEJ ROZBUDZANIA

U dziecka w wieku przedszkolnym szczególnie uwidacznia się chęć poznawania świata. Poznaje one otoczenie wielozmysłowo, zaczyna zauważać zależności pomiędzy działaniem a wynikiem. Jeżeli będziemy dostarczać dziecku gotowe schematy, podsuwać własne pomysły rozwiązywania problemów, na pewno ograniczymy twórcze inspiracje, osłabimy jego chęci do poszukiwania nowych rozwiązań i działań. Dlatego też, wszelkie kroki podejmowane przez nauczycieli w przedszkolu i rodziców powinny zmierzać ku jak najbardziej intensywnemu stymulowaniu procesów twórczych w każdej dziedzinie poprzez stosowanie różnorodnych sposobów i form pracy. Oczywiście, taką stymulację należy prowadzić rozsądnie z uwzględnieniem potrzeb i możliwości dziecka. Aktywność twórcza jest przejawem poziomu jego rozwoju, jak i czynnikiem stymulującym dalszy rozwój. Dziecko w wieku przedszkolnym najlepiej zdobywa wiedzę przez zabawę. Aktywność twórcza dziecka rozwija się we wszelkiego rodzaju zabawach dydaktycznych i badawczych. Te twórcze zabawy doskonalą płynność myślenia, jego giętkość i oryginalność. Uczą dziecko samodzielności w rozwiązywaniu różnych zadań dydaktycznych, rozwijają zainteresowania, koncentrację, uwagę, pamięć, uczą umiejętności dokonywania skojarzeń, motywują do działań. Aktywność twórcza dziecka, to umiejętność, którą my- dorośli musimy u dziecka rozwijać i doskonalić. Jest to niejako forma zaspokajania potrzeb dziecięcych ukierunkowana na jego wszechstronny rozwój.

  1.  GOTOWOŚĆ DZIECKA SZEŚCIOLETNIEGO DO NAUKI CZYTANIA I PISANIA- MOZLIWOŚCI WSPIERANIA W PRZEDSZKOLU

Gotowość do czytania i pisania to taki stan w rozwoju dziecka, który jest rezultatem dojrzewania oraz dotychczasowego treningu wychowawczego przede wszystkim na terenie rodziny, który czyni go wrażliwym na znaki, ich istotę i znaczenie w procesie komunikowania się ludzi, a jednocześnie gotowym do odnoszenia korzyści ze wskazówek otoczenia dotyczących opanowania umiejętności czytania i pisania. Według A. Brzezińskiej stan gotowości można ująć w trzech aspektach:

1. Gotowości psychomotorycznej, której istnienie jest warunkiem opanowania techniki czytania i pisania.

2. Gotowości słownikowo- pojęciowej, która wiąże się z zasobem doświadczenia psychologicznego i językowego.

3. Gotowości emocjonalno- motywacyjnej, której istotą jest odkrywanie istnienia mowy pisanej, zasad nią rządzących i rozumienia jej znaczenia w procesie porozumiewania się ludzi oraz przekazu doświadczenia kulturowego.

Wymienione aspekty są wzajemnie uzależnione i razem warunkują opanowanie umiejętności czytania i pisania. Zadania wychowania przedszkolnego w zakresie przygotowania do nauki pisania obejmują: zajęcia i zabawy ruchowe mające na celu ułatwienie dziecku poznania schematu własnego ciała i kierunku; Stwarzanie warunków do swobodnej działalności artystyczno-konstrukcyjnej (doskonalenie sprawności manualnych w trakcie montowania, modelowania, wydzierania i wycinania, doskonalenie swobodnych ruchów rąk, np. prowadzenie linii ciągłych łączących poszczególne punkty, przetwarzanie obrazu ruchowego na obraz graficzny i odwrotnie, odtwarzanie i odwzorowywanie różnych form, kształtów i układów w trakcie układania, lepienia i konstruowania,  wykonywanie elementów literopodobnych.

  1.  WSPÓŁPRACA NAUCZYCIELA PRZEDSZKOLA Z RODZICAMI

Współpraca przedszkola z rodzicami wynika z chęci niesienia pomocy rodzinie w spełnianiu jej funkcji wychowawczych oraz potrzeby ujednolicenia kierunku wpływów przedszkola i domu. Zakres tej współpracy obejmuje: starania o zapewnienie warunków prawidłowego rozwoju dziecka, inicjowanie poczynań pedagogicznych rodziców, oddziaływanie na postawy rodzicielskie, podnoszenie kultury pedagogicznej i poszerzanie wiedzy rodziców o rozwoju i wychowaniu w okresie dzieciństwa, pomoc rodziców w ulepszaniu warunków pracy przedszkola. Współpracy powinna towarzyszyć troska o przyszłe losy dziecka, o zaspokojenie jego aktualnych i różnorodnych potrzeb i o jego wychowanie. W przedszkolu pracującym tradycyjnie wypracowano wiele ciekawych form współpracy z rodzicami. Są to: kontakty indywidualne: (rozmowy przy zapisie dziecka do przedszkola, rozmowy przy okazji przyprowadzenia i odbierania dziecka z przedszkola, rozmowy podczas “dni otwartych”) kącik informacyjny dla rodziców zajęcia otwarte, zebrania uroczystości przedszkolne działalność Rady Rodziców.

  1.  ZABAWA JAKO POTRZEBA DZIECKA I STRATEGIA EDUKACYJNA

Strategia edukacyjna jest „sztuką połączenia dynamiki

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 28.96 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!