ikona pliku docx

Diagnostyka resocjalizacyjna notatki

Funkcje i modele diagnozy resocjalizacyjnej.


ocena: 4.0, 3
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 16.30 kB.


Diagnostyka resocjalizacyjna

Diagnostyka resocjalizacyjna jest dyscypliną naukową dość obszerną. Materiał ten sygnalizuje jedynie zarys najistotniejszych kwestii, które należy zgłębić w dalszym poznaniu. 

Diagnostyka resocjalizacyjna zajmujmuje się stawianiem trafnych i rzetelnych diagnoz na użytek wychowania resocjalizującego osób niedostosowanych społecznie. 

Diagnoza resocjalizacyjna to rozpoznanie stanu nieprzystosowania społecznego jednostki, jego opis, wyjaśnienie przyczynowe oraz jego ocena z punktu widzenia altualnie dostępnej wiedzy. Mówiąc o diagnozie prościej, mamy na myśli opis i wyjaśnienie pojedynczego przypadku, a więc zawsze jakąś analizę, która posłuży preparacji działań zmierzających do skutecznej resocjalizacji jednostki. 

Przedmiotem diagnozy resocjalizacyjnej są wszelkie negatywne lub nieadekwatne reakcje jednostek na wymogi i nakazy wynikające z przypisanych im ról społecznych. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że przedmiotem diagnozy dla potrzeb wychowania resocjalizacyjnego jest nieprzystosowanie społeczne.

Diagnoza wychowania resocjalizującego obejmuje :

  1.  symptomy i jego empiryczne wskaźniki,
  2.  psychospołeczne mechanizmy regulacyjne stanów nieprzystosowania,
  3.  proste i złożone czynniki biopsychiczne i socjokulturowe, determinujące te stany.

Funkcje diagnozy resocjalizacyjnej :

  1.  opisowo - wyjaśniające
  2.  oceniające

W zależności od założeń metodologicznych, teorii nieprzystosowania społecznego oraz teorii resocjalizacji wyróżnia się rozmaite modele diagnozowania, wyznaczające dokładnie przedmiot i zakres podejmowanych badań oraz ich kolejne etapy. Obecnie najczęściej wyróżnia się trzy modele diagnozy resocjalizacyjnej:

  1.  model diagnozy behawioralnej - w modelu tym przedmiotem rozpoznania diagnostycznego są zachowania odchylające się od normy w sensie statystycznym, tj. nie mieszczące się w granicach jednego odchylenia standardowego. 
    W modelu behawioralnym diagnozy resocjalizacyjnej jej przedmiotem są zachowania odchylające się od normy nie tylko ze względu na swą częstotliwość czy nasilenie, ale także ze względu na ich sprzeczność z obowiązującymi w danym systemie społecznym standardami społeczno - kulturowymi. 

Zakres tej diagnozy jest ściśle ograniczony do badania związków po między uprzednimi obserwowanymi przez diagnostę bodźcami działającymi na jednostkę, a jej antyspołecznymi reakcjami. Celem jest odkrywanie czynników wywierających wpływ na zmianę zachowania jednostki. Optymalna metoda diagnozowania: bezpośrednia obserwacja zachowania jednostki w różnych sytuacjach życiowych oraz dokonywanie sprawozdań. Techniki diagnostyczne stanowią tylko te narzędzia, których trafność i rzetelność uprzednio sprawdzono, są pewnie tj. nie budzą zastrzeżeń z psychometrycznego punktu widzenia. W modelu tym zakłada się, iż istota nieprzystosowania społecznego są zachowania, a resocjalizacja polega tylko i wyłącznie na modyfikacji tych zachowań zgodnie z prawami teorii uczenia się

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 16.30 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!