ikona pliku docx

choroba parkinsona notatki

praca zawiera wszystko na temat choroby parkinsona.


  125 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 125
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 17.99 kB.


Choroba Parkinsona jest nieuleczalną i postępującą chorobą zwyrodnieniową ośrodkowego układu nerwowego zaliczaną do chorób układu pozapiramidowego. Częściej dotyka mężczyzn. Średni wiek zachorowania wynosi  ok. 58 lat, a ryzyko wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem. Choroba polega na stopniowym zaniku komórek nerwowych istoty czarnej śródmózgowia, produkujących substancję zwaną dopaminą, odpowiedzialną za przekazywanie impulsów nerwowych. W wyniku śmierci komórek nerwowych dochodzi do zmniejszenia stężenia dopaminy i w rezultacie do nieprawidłowego funkcjonowania mózgowia. Choroba Parkinsona prowadzi do utraty  sprawności ruchowej, a co za tym idzie, ogranicza wykonywanie podstawowych czynności życiowych. Objawy choroby ulegają zmianie czasie jej trwania. Do klasycznych objawów choroby zaliczamy: spowolnienie ruchowe (bradykinezja), drżenie spoczynkowe i wzmożone napięcie mięśniowe(sztywność mięśni). Pojawiają się także zaburzenia chodu, postawy ciała, widzenia, snu, mowy, zmiana charakteru pisma, zaburzenia wegetatywne(ślinotok, łojotok, napady pocenia), zaburzenia zwieraczy oraz zaburzenia psychiczne, najczęściej w postaci depresji. Główne czynność pielęgnacyjno-opiekuńcze u osób z chorobą Parkinsona będą ukierunkowane na pomoc w wykonywaniu podstawowych czynności życiowych oraz współcześnie w procesie pielęgnacyjnym i rehabilitacyjnym, z uwzględnieniem stopnia zaawansowania choroby, występujących objawów i zastosowanego leczenia farmakologicznego.

Następstwem wzmożonego napięcia mięśniowego, spowolnienia ruchowego i niestabilności postawy są trudności z samodzielnym przemieszczaniem się. Nasilenie dysfunkcji jest zależne od stopnia zawansowania choroby. Początkowo chorzy chodzą małymi, drobnymi kroczkami, potem szurają nogami i mają problemy z rozpoczęciem chodu oraz z wstaniem z krzesła. Postawa ciała jest pochylona ku przodowi i niestabilna, co zwiększa ryzyko upadku. Zadaniem opiekuna medycznego jest pomoc choremu i zapewnienie mu bezpieczeństwa podczas przemieszczania się. W tym celu z otoczenia chorego należy usunąć wszystkie zbędne  przedmioty, które mogły by utrudniać swobodny ruch, np. dywaniki na podłodze. Pomoc powinna polegać na asekuracji, prowadzeniu lub przewożeniu chorego.

W celu ułatwienia samodzielnego chodzenia należy zaopatrzyć podopiecznego w sprzęt ortopedyczny kulę łokciową lub balkonik (po wcześniejszej konsultacji z rehabilitantem). Opiekun powinien zadbać o wygodną, niekrępującą ruchów ciała odzież oraz obuwie zapewniające stabilność w obrębie kostki. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe ułożenie stóp, aby nie zahaczały o siebie. Podczas chodu korzystne jest splecenie rąk na plecach (przeciw działanie pochyleniu sylwetki ku przodowi) oraz przyjmowanie możliwie najbardziej wyprostowanej pozycji ciała, z głową uniesioną ku górze.

Wskazane są spacery podczas dnia, ze zwróceniem uwagi na bezpieczeństwo i niwelowanie  ryzyka upadku. Pomimo istniejących trudności warto pamiętać, aby jedynie pomagać chorym, a nie wyręczać ich całkowicie. Opiekun powinien zachęcać podopiecznego do możliwie jak najszybszej aktywności fizycznej.

U osób leżących, z nasilonymi objawami, należy często zmieniać pozycję ciała. Najlepiej jeżeli czynność ta wykonywana jest przez dwie osoby. Długotrwałe przebywanie w tej samej pozycji zwiększa ryzyko powstania odleżyn, przykurczów mięśni, dolegliwości bólowych oraz dyskomfortu psychicznego. Opiekun medyczny powinien zadbać o wygodę i przeciwspastyczne ułożenie pacjenta oraz odpowiednią temperaturę otoczenia ( wychłodzenie ciała może nasilać sztywność mięśni). W przypadku znacznego ograniczenia sprawności ruchowej należy zastosować materace przeciwodleżynowe i zmieniać położenie ciała co 2-4 godz.

Podopieczni wymagają w różnym zakresie pomocy przy wykonywaniu toalety ciała. Opiekun może tylko asystować choremu bądź częściowo lub całkowicie wykonywać  daną czynność. Szczególną uwagę należy zwrócić na higienę krocza i okolic narządów płciowych, zwłaszcza u pacjentów z częstomoczem lub nietrzymaniem moczu ( ryzyko powstania otarć, odparzeń, zakażenia układu moczowego). U osób leżących należy stosować profilaktykę przeciwodleżynową ( utrzymanie skóry w czystości, stosowanie kremów nawilżających w miejscach narażonych na powstanie odleżyn). Charakterystycznymi i uporczywymi objawami są również: łojotok skóry, nadmierne pocenie się i ślinotok. Powoduje to konieczność szczególnej dbałości o zachowanie higieny ciała. Zaleca się stosowanie szamponów  dziegciowych lub wzbogaconych w selen.

Na skutek zaburzeń termoregulacji chorzy mogą skarżyć się na występowanie uczucia gorąca lub chłodu. Należy zatem dbać o optymalną temperaturę otoczenia (20-22 °C), z uwzględnieniem preferencji chorego. Stosowana bielizna powinna być wygodna, przewiewna, najlepiej bawełniana, a odzież dostosowana do temperatury otoczenia(unikanie przegrzewania i nadmiernego wychłodzenia ciała).

U osoby z chorobą Parkinsona mogą wystąpić problemy z samodzielnym przyjmowaniem pokarmów.

Źródłem tych zaburzeń są:

  1. Opisane wcześniej objawy ruchowe i związane z nimi trudności z utrzymaniem sztućców, trafieniem łyżką do ust itp.
  2. Zaburzenia połykania (dysfagia), trudności z żuciem i połykaniem pokarmu powstające na skutek nieprawidłowej koordynacji mięśni gardła.

Następstwem dysfunkcji związanej z przyjmowaniem pokarmów może być zakrztuszenie się i zaaspirowanie (wyciągnięcie) treści pokarmowej do dróg oddechowych ( ryzyko zachłystowego zapalenia płuc).Zadaniem opiekuna medycznego jest zapewnienie bezpieczeństwa i niedopuszczanie do powstania wyżej wymienionych  powikłań. Należy zadbać  o prawidłową pozycję pacjenta podczas jedzenia. Pacjent powinien usiąść wygodnie najlepiej przy stole. Chorym pozostającym w łóżku należy zapewnić pozycję siedzącą lub półsiedzącą z głową lekko przygiętą w stronę klatki piersiowej. Przyjmowane pokarmy powinny być rozdrobnione, pokrojone, o odpowiedniej konsystencji. Zaleca się podawanie miękkich, półpłynnych, papkowatych, pokarmów , które łatwo przesuwają się z jamy ustnej do przełyku, zmniejszając tym samym ryzyko zachłyśnięcia. Należy podawać posiłki o umiarkowanej temperaturze, ale nie zimne, a płyny powoli i małymi porcjami. Podczas jedzenia należy zapewnić podopiecznemu atmosferę ciszy i spokoju. Nie wolno go ponaglać. Po każdym posiłku należy wykonać toaletę jamy ustnej (niwelowanie ryzyka aspiracji treści pokarmowej).

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 17.99 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!