ikona pliku docx

Bioterroryzm notatki


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 103.40 kB.


Szkoła Wyższa im. Pawła Włodkowica
INSTYTUT KSZTAŁCENIA PODYPLOMOWEGO
STUDIA PODYPLOMOWE W ZAKRESIE
Edukacja dla bezpieczeństwa-edukacja obronna

mgr xxxxxxxxxxxxxx
nr albumu xxxxxxxxxxxx


Bioterroryzm w aspekcie zagrożeń terrorystycznych




PRACA KOŃCOWA WYKONANA POD KIERUNKIEM
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
W CELU UKOŃCZENIA STUDIÓW PODYPLOMOWYCH



Płock xxxxxxxx
WSTĘP
Pierwsza połowa XXI wieku to okres przyspieszającego procesu globalizacji współczesnego świata. Nastąpiło zacieranie granic pomiędzy krajami, zwiększyły się możliwości podróżowania, komunikacji oraz międzynarodowej wymiany towarowej. Ta rosnąca współzależność poszczególnych państw oraz wzrastający proces globalizacji zaczął skutkować nieprzewidywalnością zjawisk i zdarzeń, których obecnie nie zabezpieczają już żadne granice administracyjne państw.
Wraz ze zjednoczeniem narodów rozpoczęła się nowa epoka relacji międzynarodowych, które nie tylko stworzyły nadzieję na „lepsze jutro”, ale zrodziły również wachlarz nowych dylematów, niepewności oraz związanych z tym obaw. Zaczęły się pojawiać niespotykane dotąd problemy współczesnej cywilizacji, zwane zazwyczaj problemami globalnymi, mającymi duży wpływ na życie wszystkich społeczeństw określając jednocześnie szansę i zagrożenia ich rozwoju.
Jedno z najbardziej spektakularnych zagrożeń współczesnego świata stanowi terroryzm, którego skutkiem działania mogą być zarówno choroby zakaźne, powodzie, pożary, skażenia środowiska, jak również zniszczenia obiektów budowlanych oraz urządzeń technicznych.
W dobie powszechnej globalizacji zagadnienie określane mianem terroryzmu stało się zatem problemem ogólnoświatowym, gdyż ze względu na swoją istotę może zagrażać nie tylko porządkowi społecznemu, ale przede wszystkim stosunkom międzynarodowym, a także egzystencji całej ludzkości.
Liedel K., Zwalczanie terroryzmu lotniczego. Aspekty prawno międzynarodowe, Warszawa 2003

Terroryzm jest zjawiskiem nieprzewidywalnymi nieobliczalnym, o czym mogą świadczyć kłopoty ze zdefiniowaniem jego istoty oraz różnorodność motywów i metod działania terrorystów. Odmienne mogą być zarówno cele ataków jak i ich ofiary, które mogą być zupełnie przypadkowe co powoduje, że obecnie nikt nie może czuć się w pełni bezpiecznie. Wraz z rozwojem techniki, zwłaszcza w sferze komunikacji, terroryzm przybiera nowe postaci, które zdają się rozszerzać istniejące dotychczas definicje.
Zagadnienie terroryzmu znane było człowiekowi od wielu wieków i o ile początkowo traktowano je wyłącznie jako narzędzie władzy służące w utrzymaniu posłuszeństwa, o tyle dziś staje się instrumentem wąskich ugrupowań czy organizacji, wywierających bezpośredni nacisk w dążeniu do realizacji swoich celów, planów czy interesów.
W miarę rozwoju społecznego zjawisko to rozszerzyło swój zakres podmiotowy i przedmiotowy, stąd nie można go ująć w żadne sztywne ramy trendów i tendencji. Przez całe wieki ewoluuje w czasie podlegając nieustannie różnorodnym i chaotycznym transformacjom.
Problem terroryzmu nie jest zatem dla ludzkości zjawiskiem nowym i nieznanym, ale wraz z upływam czasu staje się coraz bardziej niebezpieczny ze względu na rozmiar oraz skutki swojego oddziaływania. Nowoczesne techniki i narzędzia stosowane przez terrorystów czynią ataki coraz bardziej widowiskowe, a wykorzystanie siły oddziaływania mediów pozwala terrorystom wpływać na psychikę społeczeństwa.
Wydarzenia związane ze współczesnym terroryzmem przyciągają z roku na rok coraz większe zainteresowanie mediów jak i zwykłych obywateli. Dzięki mass mediom - telewizji, radiu czy Internetowi informacje o zamachach terrorystycznych docierają do nas błyskawicznie, stając się jednocześnie „newsami” każdej liczącej się stacji.
Zamach terrorystyczny z 11 września 2001 roku uświadomił centrom decyzyjnym oraz społeczeństwom, iż instytucje odpowiedzialne za ich bezpieczeństwo nie były dostatecznie przygotowane do identyfikowania i zwalczania tego typu zagrożeń. Zdarzenia te potwierdziły istniejące wcześniej sygnały, że organizacje terrorystyczne rozszerzyły swój zakres i zaczynają działać globalnie, a nie jak dotychczas w wąskim wymiarze lokalnym.
Okazało się również, że w imię osiągnięcia swych celów nie cofną się one przed żadną dostępną formą ataku i są w stanie zrealizować najbardziej niewyobrażalne i koszmarne scenariusze.




   


POJĘCIE TERRORYZMU
Termin terroryzm wywodzi się od języka greckiego: treo – drżeć, bać się; stchórzyć, uciec oraz łacińskiego: terror, – oris – strach, trwoga, przerażenie, lub straszne słowo, straszna wieść i pochodnego czasownika łacińskiego: terreo – wywoływać przerażenie, straszyć
Wojciechowski E., Terroryzm. Analiza pojęcia, „Przegląd bezpieczeństwa wewnętrznego”, 2009, nr 1 .
O ile nie ma wątpliwości co do genezy samego słowa, o tyle zdecydowanie trudniej przyjąć współcześnie jednolitą definicje określającą ten termin. Problem jednoznacznego zdefiniowania terroryzmu istnieje od początku stosowania tego wyrażenia. Brak dokładnej i akceptowanej przez wszystkich definicji pojęcia staje się problemem na skalę międzynarodową, gdyż trudno osiągnąć porozumienie w tej kwestii, a tym bardziej skutecznie zwalczać terroryzm przy użyciu narzędzi polityczno-prawnych. W odniesieniu do pojęcia terroryzmu można zatem mówić o swoistego rodzaju zamieszaniu terminologicznym. Rozmaite sposoby interpretacji tego terminu spowodowały, że obecnie funkcjonuje wiele tłumaczeń tego słowa. Pomimo uznawania zjawiska terroryzmu za istotny problem międzynarodowy nie udało się dotąd osiągnąć na forum światowym porozumienia w sprawie prawnego określenia samego pojęcia które jest zjawiskiem, od dawna towarzyszącym państwom Europy i całego świata. Bezradność w osiągnięciu zadowalającego kompromisu na scenie międzynarodowej w kwestii definicji terroryzmu wynika w głównej mierze z faktu, iż wiele państw prawdopodobnie nie tylko popiera terroryzm jako metodę prowadzenia polityki, ale także używa go potajemnie do realizacji własnych interesów. Jak widać, sprecyzowanie tego terminu nie jest łatwe, co więcej zdaniem wielu specjalistów jest to praktycznie niemożliwe, gdyż jest to termin nazbyt obszerny. Często nawet w ramach jednego państwa istnieje bardzo wiele różnych określeń tego pojęcia. Powodem takiej niespójności są niektóre definicje przedstawiające owe zjawisko zbyt lakonicznie, inne natomiast rozwodzą się ponad miarę, nie ukazując istoty samego faktu.
Kolejnym utrudnieniem, w wypracowaniu jednoznacznej definicji tego zjawiska, jest jego szybka ewolucja, dynamiczny rozwój organizacji terrorystycznych oraz form i metod ich działania
Zajda M., Security, Economy & Law, Teoretyczne aspekty terroryzmu, 2015, nr 8, . Chociaż wiele znanych definicji różni się od siebie, to jednak większość ekspertów zgadza się co do tego, że terroryzm oznacza użycie lub groźbę użycia przemocy, metodę walki lub strategię osiągania pewnych celów
Laqueur W., Reflections on Terrorism, ―Foreign Affairs‖ No 1, Vol. 65,1986, .
Jego kluczowym dążeniem jest przecież zastraszenie państwa poprzez ofiary oraz bezwzględny i niezgodny z ogólnie funkcjonującymi normami sposób realizacji swoich planów.
Bez względu jednak na trudności towarzyszące w zdefiniowaniu pojęcia konieczne jest znalezienie adekwatnego do obecnej rzeczywistości wyjaśnienia tego zjawiska, gdyż bez poznania istoty i jego charakteru nie będzie możliwe wypracowanie skutecznych strategii przeciwdziałania i zapobiegania przyszłym zamachom.













OBLICZA TERRORYZMU
Terroryzm nie jest zjawiskiem nowym, ponieważ był on stale powracającym motywem historii ludzkości, albowiem jego określony rodzaj stał się typowym działaniem w wielu kulturach historycznych. Jednakże już na wstępie należy zaznaczyć, iż pojecie terroryzmu tak jak zmieniające się czasy, ewoluowało zmieniając formy, strategie oraz rozmiar swojego oddziaływania. W świecie starożytnym częstokroć nie obejmował on wszystkich aspektów, które składały się na to zjawisko występujące w czasach najnowszych.
Analizując dogłębnie specyfikę zachowań terrorystycznych można uznać, że pierwszym terrorystą mógł być Herostrates z Efezu, który w roku 356 p. n. e podpalił świątynię Artemidy w swoim rodzinnym mieście. Niszcząc w ten sposób jeden z ówczesnych cudów świata - posąg kultu wszystkich Greków, chciał zdobyć pogłos i odnieść wielowiekową sławę
Aleksandrowicz T., Terroryzm międzynarodowy, WAiP, Warszawa 2008. Akty tego rodzaju nie były na porządku dziennym, stąd zjawisko tego pokroju miało zazwyczaj wymiar indywidualny odnosząc się do pojedynczych przypadków. W miarę upływu czasu zjawisko to zaczęło przybierać na sile, obejmując i angażując nie tylko przypadkowe jednostki, ale całe grupy zwolenników oraz sympatyków tych odrażających przestępstw.
Z historycznego punktu widzenia zjawisko terroryzmu rozpowszechniło się na dobre dopiero w okresie Rewolucji Francuskiej, kiedy to terror był jedynym sposobem na zaprowadzenie ładu w społeczeństwie, a także zastraszenie lub nawet eliminację niewygodnych dla nowej władzy przypadków niesubordynacji.
W drugiej połowie XIX i początku XX wieku terroryzm przechodził głęboką transformację z nurtu republikańskiego na anarchistyczny. Stał się wówczas zasadniczym narzędziem walki z różnymi instytucjami państwowymi. W latach 30 XX wieku znaczenie słowa terroryzm uległo kolejnemu pr
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 103.40 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!