ikona pliku docx

Aloholizm

alkoholizm-praca


  871 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 871
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 25.62 kB.


Alkoholizm jest uzależnieniem od alkoholu. Polega on na niekontrolowanym piciu napojów alkoholowych. Choroba ma destrukcyjny wpływ nie tylko na życie osoby uzależnionej, ale i na jej otoczenie. Schorzenie doprowadza do rozbicia rodzin, rozluźnienia więzów społecznych, obniżenia jakości pracy. Wpływa na zwiększenie liczby wypadków drogowych oraz w miejscu pracy, jest także powodem rozwoju przestępczości.

Szacuje się, że w Polsce 4,5 miliona ludzi nadużywa alkoholu, 700 000 900 000 jest uzależnionych. 70% wypijanego alkoholu stanowi wódka. Mężczyźni najwięcej alkoholu piją w wieku 20- 30 lat, kobiety 30- 40.

Uzależnienie to - wbrew obiegowym opiniom - dotyka ludzi z różnych środowisk, bez względu na płeć, wykształcenie, status materialny.

Alkoholizm rozwija się bez świadomości osoby zainteresowanej. Osoba uzależniona od alkoholu pije często i w dużych ilościach, bądź niezbyt wiele, ale bardzo regularnie. Alkoholik nierzadko rozpoczyna picie rano lub spożywa alkohol w samotności. Chorzy zaniedbują dotychczasowe zajęcia, koncentrują uwagę na alkoholu, szukają okazji do wypicia wyskokowych trunków. W kolejnych fazach chorobowych alkoholicy są niezdolni do pracy, spełniania obowiązków rodzinnych, nie potrafią wypełnić prostych zadań bez alkoholu.

Powody, dla których następuje rozwój choroby alkoholowej są różnorodne. Najczęściej wymienia się tu:

- stres;

- poczucie osamotnienia;

- czynniki dziedziczne;

- czynniki środowiskowe i kulturowe;

- czynniki osobowościowe, np. skłonność do depresji, niska samoocena, nieumiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych.

Długoletnie obserwacje wykazały, że przebieg alkoholizmu ma charakter fazowy. Proces zapadania na chorobę alkoholową i jej przebieg po raz pierwszy podzielił na fazy dr E M Jellinek. Wyróżnia on cztery stadia (fazy) choroby alkoholowej:

  1.  Faza wstępna prealkoholowa, trwająca od kilku miesięcy do kilku lat, zaczyna się od konwencjonalnego stylu picia. Człowiek odkrywa, ze picie alkoholu nie tylko daje przyjemne doznania, ale także łagodzi przykre stany emocjonalne. Wzrasta tolerancja na alkohol..
  2.  Faza ostrzegawcza zaczyna się w momencie pojawienia się luk pamięciowych - palimpsestów.
  3.  Faza krytyczna rozpoczyna się od utraty kontroli nad piciem.
  4.  Faza przewlekła zaczyna się wraz z wystąpieniem wielodniowych ciągów.

Rozwój choroby to przechodzenie przez poszczególne fazy, przy czym każda z nich niesie ze sobą coraz większą destrukcje w różnych sferach funkcjonowania człowieka (w jego zdrowiu, kontaktach z ludźmi, wykonywaniu zadań życiowych i in.). Ponieważ wraz z rozwojem choroby umacniają się jej mechanizmy, utrudniające czy wręcz uniemożliwiające adekwatne postrzeganie przez osobę pijącą swojej sytuacji i siebie, nie jest ona w stanie wychwycić momentów granicznych, świadczących o stopniu zaawansowania choroby. Zazwyczaj minimalizuje swój problem z piciem albo używa innych „obtłumaczeń”, ułatwiających nie dostrzeganie go.

Jednym z kluczowych objawów w diagnozowaniu choroby alkoholowej, obok utraty kontroli nad ilością wypijanego alkoholu, są objawy abstynencyjne, zwane inaczej zespołem odstawienia alkoholu. Zespół abstynencyjny to przykre doznania psychologiczne oraz fizyczne, które pojawiają się po odstawieniu napojów alkoholowych. Do typowych objawów należą: niekontrolowane drżenie mięśni, tiki nerwowe, mdłości, przyspieszona akcja serca; a w warstwie psychicznej stany lękowe, depresja, poczucie ogólnego rozbicia.

Objawy abstynencyjne w standardowym przypadku trwają ok. 14 dni.

Alkoholizm już w początkowych fazach może prowadzić do różnorodnych szkód somatycznych oraz zaburzeń psychicznych, które mogą doprowadzić nawet do śmierci chorego.

Najczęstsze i najgroźniejsze zaburzenia psychiczne to: majaczenie drżenne, halucynoza alkoholowa oraz zespół Korsakowa. Zaś do najczęstszych powikłań somatycznych można zaliczyć: uogólnione napady padaczkowe przy odstawieniu, krwawienia, ostrą dekompensację czynności wątroby, powikłania sercowo-naczyniowe, ostre zapalenie trzustki oraz zapalenie błony śluzowej żołądka.

Alkoholizmu nie można skutecznie wyleczyć. Terapię zaś, można by zdefiniować jako sumę wszystkich interwencji mających na celu zatrzymanie tej choroby oraz doprowadzenie do skutecznego wytrwania w trzeźwości.

Uzależnienie od alkoholu jest chorobą, która uszkadza cztery podstawowe sfery życia: fizyczną, psychiczną, społeczną i duchową. Dlatego też w procesie terapii pacjenci muszą pracować nad czterema głównymi zadaniami:

  1.  Uzdrowienie organizmu.
  2.  Dokonanie zmian psychologicznych.
  3.  Naprawa kontaktów z innymi ludźmi.
  4.  Przemiana duchowa.

Podstawowym krokiem pozwalającym na zapoczątkowanie leczenia alkoholizmu jest zwykle uznanie przez pijącego faktu swego uzależnienia. Wiąże się to z przełamaniem całego systemu zaprzeczeń i zakłamań, które on utrzymuje („nie jestem alkoholikiem, „w każdej chwili mogę przestać pić” i inne) oraz przerwaniem ciągu picia, co jest niezbędnym warunkiem rozpoczęcia dalszej terapii.

Następnie konieczne jest bezpieczne doprowadzenie alkoholika do stanu, w którym uwolni on swój organizm od wpływu alkoholu, czyli przeprowadzenie detoksykacji (odtruwania).

Proces detoksykacji przeprowadzany jest pod nadzorem lekarza. Jeżeli zależność fizyczna jest znacznego stopnia, należy umieścić alkoholika w ośrodku, gdzie jego stan może być ściśle nadzorowany, może też otrzymywać odpowiednie leki ułatwiające przejście przez zespół odstawienia. Leki te początkowo zastępują alkohol, a następnie w ciągu kilku dni są stopniowo odstawiane. Odtruwanie można prowadzić w trybie ambulatoryjnym w zależności od dotychczasowego przebiegu choroby, możliwości otrzymania pomocy i wsparcia, a także jeśli nie ma poważnych problemów zdrowotnych i nie wystąpiły objawy zespołu odstawienia w przeszłości.

Na tym etapie niezbędne jest także leczenie różnego rodzaju schorzeń spowodowanych chronicznym zatruciem, niedożywieniem, deficytem witamin i innych substancji potrzebnych do zdrowia i niszczonych przez alkohol.

Dodatkowo w trakcie detoksykacji pacjent jest również pod opieką terapeuty. Prowadzone są wstępne konsultacje wspierające i motywujące do podjęcia dalszej terapii.

Po przebyciu detoksykacji samopoczucie pacjenta polepsza się, staje się możliwe jego normalne funkcjonowanie, lecz samo odtrucie nie leczy jednak uzależnienia.

Kolejnym zadaniem terapeutycznym jest dokonanie zmian psychologicznych u pacjenta. Polega to na: nauczeniu się roz...

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 25.62 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!