ikona pliku docx

Alkoholizm

Praca napisana na temat: \"Alkoholizm\" na podstawie książki Adama Bilikiewicza - Psychiatria- Podręcznik dla Studentów Medycyny, Wydawnictwo lekarskie PZWL. Warszawa 1992, 1998. Pracę napisała studentka III roku pielęgniarstwa.


  950 osób zadowolonych z pobrania
ocena: 4.0, 950
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 21.53 kB.


Uzależnienie od alkoholu charakteryzuje jeden z niżej wymienionych sposobów picia: codzienne wypijanie alkoholu w celu utrzymania zadowalającego funkcjonowania, regularne, ale ograniczone do weekendów picie dużych ilości alkoholu oraz ciągi picia występujące naprzemiennie z okresami trzeźwości. Wyróżniają się takie zachowania jak: niemożność ograniczenia ilości wypijanego jednorazowo alkoholu lub powstrzymanie się od picia, bezskutecznie podejmowane próby wejścia w okres trzeźwości, tzw. Przerwy w życiorysie (nieodtwarzanie zdarzeń w stanie upicia się), kontynuowanie picia mimo istnienia stanu chorobowego, o którym wiadomo, że pogarsza się w następstwie picia, picie alkoholi niekonsumpcyjnych.

Uzależnienie od alkoholu dotyczy wielokrotnie częściej mężczyzn niż kobiet (stosunek hospitalizowanych w oddziałach psychiatrycznych i odwykowych od lat wynosi 8 9 :1). Największe ilości alkoholu są wypijane przez mężczyzn w wieku 20 30 lat (w większości jeszcze nie uzależnionych), później spożycie alkoholu się zmniejsza. U kobiet największe spożycie przypada na wiek 30 40 lat. U podłoża uzależnienia u kobiet, częściej niż u mężczyzn, można dostrzec obniżenie nastroju objawy nerwicowe, a także zaburzenia osobowości.

Z alkoholizmem wiąże się ściśle przestępczość. Ponad 50% czynów przeciwko życiu i zdrowiu jest popełnianych pod wpływem alkoholu, znaczna część wypadków drogowych wiąże się z prowadzenie, pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości. Nie do oszacowania SA straty, w tym obarczenie emocjonalne i zaniedbywanie ekonomiczne rodziny.

Stan zwykłego upojenia alkoholem.

Może powodować znaczne zmiany w zachowaniu. Wyrażają się one agresywnością, upośledzeniem uwagi, pobudzeniem, chwiejnością afektu, u jednych euforią, u innych smutkiem. Towarzyszy temu zamazana mowa i brak koordynacji ruchowej. Cechy osobowości mogą przejawiać się albo intensywniej np. podejrzliwość może prowadzić do interpretacji urojeniowych, najczęściej typu paranoicznego, albo mogą pojawić się cechy jakby obce osobowości, np. ktoś skryty i zahamowany w stanie upojenia alkoholem zaczyna okazywać otwartość i ekspansywność. Głębokość i szybkość pojawienia się objawów upojenia alkoholem zależą od indywidualnej tolerancji na alkohol (objawy te mogą pojawić się, gdy stężenie etanolu w surowicy wynosi 30mg/dl lub nie pojawić się przy stężeniu 150mg/dl) a także od stanu odżywienia w ogóle i w dniu upicia się.

W stanach upojenia alkoholem dochodzi do zachowań kryminalnych, upojenie wiąże się ze znaczną urazowością. Należy pamiętać, że może ono maskować objawy doznanego urazu głowy, którego następstwem bywa często krwiak podtwardówkowy.

Zespół abstynencyjny z odstawieniem alkoholu.

Występuje zazwyczaj nie później niż w 12 24 godziny po zaprzestaniu picia. Niezbyt nasilone objawy mogą wystąpić również wówczas, gdy ilość wypijanego alkoholu w ostatnich dniach uległa wydatnemu zmniejszeniu. Objawami tego zespołu są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, męczliwość, niepokój, nadpobudliwość, potliwość, przyspieszenie tętna, podwyższenie ciśnienia krwi, rzucające się w oczy drżenie rąk i języka, ból głowy i bezsenność. Mogą wystąpić iluzje i sporadycznie niezbyt nasilone doznania omamowe. Jeżeli jest zachowana orientacja auto- i allopsychiczna to nie ma uzasadnienia dla rozpoznawania majaczenia alkoholowego.

Zaprzestanie picia może być wynikiem załamania się funkcji któregoś z narządów. Intensywne wymioty mogą być następstwem stanu zapalnego błony śluzowej żołądka, w toku picia może dojść do niewydolności wątroby i stanu zapalnego trzustki. Mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe tym znaczniejsze, im gorszy był stan odżywienia.

W okresie narastanie objawów abstynencyjnych typowo w 2 lub 3 dobie, może wystąpić napad padaczkowy, a nawet napady gromadne. Wieli alkoholików ma za sobą ciężkie urazy głowy, często doznane w stanie upojenia alkoholem i nieodtwarzane później. Ponadto zaburzenia elektrolitowe i dość częsta w abstynencji hipoglikemia mogą być przyczyną wystąpienia napadów także u alkoholików bez cech uszkodzenia o.u.n.

 W większości przypadków zespól abstynencyjny można opanować ambulatoryjnie, nawet bez zastosowania środków uspokajających. W każdym przypadku konieczne jest podawanie dużej ilości płynów oraz tiaminy (50 100 mg/d) i kwasu foliowego (1 3 mg/d). w cięższych przypadkach wskazane jest podawanie anksjolityków, nie dłużej niż przez 7 10 dni. Najlepiej opanowywać objawy zespołu abstynencyjnego hydroksyzyną. Zadaniem lekarza prowadzącego leczenie zespołu abstynencyjnego powinno być zawsze motywowanie pacjenta do utrzymania abstynencji.

Majaczenie drżenne (majaczenie alkoholowe, delirium).

Stan występujący u nałogowych alkoholików (alkoholizm) objawiający się nagłym drżeniem mięśni, zakłóceniami krążenia krwi, urojeniami, wzmożoną lękliwością, marzeniami sennymi o przerażającej treści, zaburzeniami orientacji. Biała gorączka trwa 3-7 dni i kończy się długim snem. Wymaga leczenia szpitalnego.

Leczenie i diagnostyka tak majaczenia jak i stanu ogólnego powinny być podjęte natychmiast przez lekarza izby przyjęć. Ryzyko zejścia śmiertelnego zwiększa się wraz z upływem czasu od wystąpienia objawów. Należy pamiętać, transport chorego, np. do odległego szpitala psychiatrycznego, może zmniejszyć jego szanse; ponadto jakość opieki w szpitali psychiatrycznym może być gorsza z uwagi na słabą bazę laboratoryjną i dostępność konsultacji specjalistycznych.

Podstawowe znaczenie w leczeniu majaczenia ma podawanie witamin z grupy B w dużych dawkach, szczególnie dotyczy to tiaminy. Takie postępowanie zmniejsza prawdopodobieństwo przejścia majaczenia w zespół Korsakowa, niekiedy z objawami encefalopatii Wernickego. Dożylnie należy podawać witaminę C.

Bardzo ważna jest pielęgnacja chorego, powinien on znajdować się w jasnym pomieszczeniu. Należy ograniczyć dopływ bodźców - zarówno słuchowych jak i wzrokowych. W przypadkach pobudzenia konieczne jest unieruchomienie pacjenta.

To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 21.53 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!