ikona pliku docx

ADHD notatki

ADHD


ocena: 4.0, 0
Poniżej zobaczysz niesformatowany początek pliku. Cały plik zajmuje 19.85 kB.


ADHD

TO  Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Objawy zespołu to: nadruchliwość, impulsywność i zaburzenia koncentracji uwagi. Z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej często współwystępują specyficzne trudności w uzyskiwaniu umiejętności szkolnych, takie jak dysleksja,  dysgrafia, dyskalkulia, co dodatkowo pogarsza sytuację szkolną dziecka.

       

Trzy grupy objawów charakterystyczne dla nadpobudliwości to:

           - nasilone zaburzenia uwagi,

           - nadmierna impulsywność,

           - nadmierna ruchliwość.

Dziecko nadpobudliwe jest nieuważne, impulsywne i nadruchliwe zawsze lub prawie zawsze.

         Nadpobudliwość nie jest cechą, na podstawie której można łatwo podzielić wszystkie dzieci na zdrowe i chore. Jest to cecha podobna do wzrostu, są dzieci nadpobudliwe, są też dzieci nadmiernie flegmatyczne i wszystkie dzieci pomiędzy tymi skrajnościami są , albo bardziej spokojne, albo bardziej rozbiegane

Obszary mózgu odpowiedzialne za kojarzenie słuchowych i wzrokowych informacji u dzieci nadpobudliwych funkcjonują inaczej. 

Kryteria diagnostyczne są tu następujące:

1.       Brak uwagi:

Co najmniej 6 z następujących objawów braku uwagi utrzymywało się przez co najmniej 6 miesięcy w stopniu prowadzącym do nieprzystosowania lub niezgodnych z poziomem rozwoju dziecka:

-  Częste niezwracanie bliższej uwagi na szczegóły lub częste beztroskie błędy w pracy szkolnej, pracy domowej lub w innych czynnościach.

-  Częste niepowodzenia w utrzymywaniu uwagi na zadaniach lub czynnościach związanych z zabawą.

-  Często wydaje się nie słyszeć co zostało do niego(do niej) powiedziane.

-  Częste niepowodzenia w postępowaniu według instrukcji albo w kończeniu pracy szkolnej, pomocy w domu lub obowiązków (ale nie z powodu zachowania opozycyjnego, ani niezrozumienia poleceń).

-  Często upośledzona umiejętność organizowania zadań i aktywności.

-  Częste unikanie lub silna niechęć do takich zadań, jak praca domowa wymagająca wytrwałego wysiłku umysłowego.

-  Częste gubienie rzeczy niezbędnych do niektórych zadań lub czynności, jak wyposażenie szkolne, ołówki, książki, zabawki lub narzędzia.

-  Często łatwa odwracalność uwagi przez zewnętrzne bodźce.

-  Częste zapominanie w toku codziennej aktywności.

 

2.    Nadmierna aktywność:

Co najmniej trzy z następujących objawów nadmiernej aktywności utrzymywały się przez co najmniej 6 miesięcy w stopniu prowadzącym do nieprzystosowania lub niezgodnym z poziomem rozwoju dziecka:

-  Często niespokojnie porusza rękoma lub stopami, albo wierci się na krześle.

-  Opuszcza siedzenie w klasie lub w innych sytuacjach, w których oczekiwane jest utrzymanie pozycji siedzącej.

-  Często nadmiernie rozbieganie lub wtrącanie się w sytuacjach, w których jest to niewłaściwe( w wieku młodzieńczym może występować jedynie poczucie niepokoju).

-  Często przesadna hałaśliwość w zabawie lub trudność zachowania spokoju w czasie wypoczynku.

-  Przejawia utrwalony wzorzec nadmiernej aktywności ruchowej, praktycznie nie modyfikowany przez społeczny kontekst i oczekiwania.

 

3.    Impulsywność:

Co najmniej jeden z następujących objawów impulsywności utrzymywał się przez co najmniej 6 miesięcy w stopniu prowadzącym do nieprzystosowania lub niezgodnym z poziomem rozwoju dziecka:

-  Często udziela odpowiedzi zanim pytanie jest dokończone.

-  Często nie umie czekać w kolejce lub doczekać się swojej rundki w grach lub innych sytuacjach grupowych.

-  Często przerywa lub przeszkadza innym (np. wtrąca się do rozmów lub gier innych osób).

-  Często wypowiada się nadmiernie bez uwzględnienia ograniczeń społecznych).

 

4.    Początek zaburzenia datuje się nie później niż w wieku 7 lat.

5.    Całościowość:

Kryteria są spełnione w więcej niż jednej sytuacji, np. połączenie braku uwagi i nadaktywność występujące i w szkole, i w domu lub zarówno w szkole, jak i w innych okolicznościach, gdzie dzieci są obserwowane, takich, jak klinika(potwierdzenie takiej sytuacyjnej rozpiętości zwykle będzie wymagało informacji z więcej niż z jednego źródła, relacje rodziców na temat zachowania w klasie mogą okazać się nie wystarczające).

6.    Objawy 1., 2. i 3. powodują istotne kliniczne cierpienie dziecka lub upośledzenie w zakresie funkcjonowania społecznego, szkolnego.  

7.    Zaburzenie nie spełnia kryteriów całościowych zaburzeń rozwojowych, epizodu maniakalnego, epizodu depresyjnego, ani zaburzeń lękowych.

 

Wyróżniono trzy podtypy ADHD:

-        podtyp z przewagą zaburzeń koncentracji uwagi( dziecko nie może się skupić, ale potrafi pozostać jakiś czas w bezruchu, jeśli wymaga tego sytuacja),

-        podtyp z przewagą nadpobudliwości psychoruchowej( takie dziecko biega w kółko, to tzw. „żywe srebro”, na którego aktywność nie wpływa ani sytuacja ani potrzeba. Odpowiednio zmotywowany potrafi skupić się na dłużej),

-        typ mieszany - czyli „dwa w jednym” ( u takiego dziecka występują zarówno nasilone objawy niepokoju ruchowego, słaba kontrola impulsów oraz objawy zaburzeń koncentracji uwagi).

 


Leczenie:

     

      W leczeniu nadpobudliwości psychoruchowej wyróżnia się następujące typy działań:

1.       Psychoedukacja:

-  poradnictwo dla rodziców i nauczycieli,

-  modyfikowanie postaw rodzicielskich,

-  psychoterapia indywidualna(praca z dzieckiem)-trening: zabawy, poznawczy itp.

 

2.     Zmiana metod wychowawczych:

-  pozytywne wzmocnienie-chwalenie  dziecka za spokojną, skoncentrowaną pracę, dobre wyniki,

-  zwracanie uwagi na dziecko tylko w sytuacjach, gdy jest niegrzeczne jest nagrodą za jego niegrzeczność-bo być może rodzice tylko wtedy poświęcają mu chwile uwagi,

-  angażowanie dziecka w drobne prace domowe i życie rodziny,

-  poświęcanie dziecku więcej czasu(wspólne zabawy, gry, aktywny wypoczynek, itd.),

-  terapia w grupie rówieśników,

-  terapia rodzin

3.     Dostosowanie metod nauczania do możliwości dziecka: 

-  częste przerwy w pracy dostosowane do czasu możliwej pełnej koncentracji dziecka(krótka maksymalna koncentracja, częste, ale krótkie przerwy nie angażujące dziecka w inne zajęcia czy zabawy),

-  posadzenie dziecka z nadpobudliwością psychoruchową w ławce ze spokojnym kolegą,

-  uporządkowanie miejsca pracy(puste biurko, nie rozpraszające uwagi otoczenie),

-  angażowanie dziecka w działania ruchowe, gdy tylko jest to możliwe(typu; „zetrzyj tablicę”, „ przynieś kredę”, „ rozdaj zeszyty”),

-  tworzenie indywidualnych programów edukacyjnych.

4.     Farmakoterapia (stosowanie leków pod kontrolą lekarza).
To tylko początek pliku. Cały plik zajmuje 19.85 kB. Pobierz całą treść w pliku.

Podziel się

Komentarze (0)

Czy wiesz, że...

... dajemy Ci 100% gwarancję satysfakcji. Jeśli nie będziesz zadowolony z materiałów zwrócimy Ci pieniądze za SMS!